Σάββατο 9 Απριλίου 2011

ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΥ : ΖΑΠΠΕΙΟ ΚΑΙ ΖΑΠΠΕΣ


ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΥ : ΖΑΠΠΕΙΟ ΚΑΙ ΖΑΠΠΕΣ

Στις 2 Απριλίου 2011 κατά την διάρκεια της πανηγυρικής διομιλικής συνεστίασης των Ροταριανών Ομίλων Σερρών και Αθηνών ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ζαππείου Μεγάρου κ. Ιωάννης Δομάγιερ, ως κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ,ανέπτυξε στην ομιλία του το θέμα «Χρόνια Ελληνικού Ρομαντισμού – Ζάππειο και Ζάππες».

Κυρίες και Κύριοι , Αγαπητοί Φίλοι , Καλησπέρα σας ,

Εγκάρδιες ευχαριστίες απευθύνω στον Πρόεδρο και τα μέλη του Ροταριανού Ομίλου Σερρών , για την ευκαιρία που μου έδωσαν να σας αναφέρω κάποια στοιχεία της δημιουργίας του Ζαππείου Μεγάρου και του έργου των εθνικών ευεργετών Ευαγγέλη και Κωνσταντίνου Ζάππα .

Η ρομαντική αυτή ιστορία ξεκίνησε ένα ανοιξιάτικο απόγευμα μετά την ίδρυση του Νεοελληνικού Κράτους , που ο Ευαγγέλης Ζάππας απολάμβανε με φίλους την δροσιά του Βασιλικού τότε Κήπου , οπότε αναγκάστηκε να φύγει , διότι με την δύση του ηλίου ο Κήπος έκλεινε . Ο Ζάππας χολωθείς υποσχέθηκε να αγοράσει μελλοντικά έκταση πλησίον του Βασιλικού Κήπου και να διαμορφώσει κήπους που να είναι ανοικτοί όλο το 24ωρό , ώστε όλοι οι αθηναίοι να μπορούν να παραμένουν εκεί ‘οσην ώρα θέλουν .

Ο Ευαγγέλης Ζάππας γεννήθηκε στο Λαμποβο Βορ Ηπείρου το 1800 και ανήκει σε μια μεγάλη γενιά Ελλήνων .

Σε μια γενιά που ανδρώθηκε κάτω από τον οθωμανικό ζυγό , που χαλυβδώθηκε μέσα από τον Απελευθερωτικό Αγώνα που διέπρεψε σε μια εποχή δύσκολή και γεμάτη προκλήσεις , που έδωσε στην πατρίδα μας πολλά περισσότερα από όσα πήρε . Σε μια γενιά που είχε πάντα μέσα στην ψυχή της την Ελλάδα .

13 χρονών εντάχθηκε στον στρατό του Αλή Πασά και μετά στους Σουλιώτες , το δε 1824 του απενεμήθη ο βαθμός του ταξίαρχου του Ε.Σ

Χωρίς ποτέ να απαιτήσει σύνταξη από τον Ελ Κράτος , πηγαίνει στο Βουκουρέστι , νοικιάζει κτήματα και μετά τα αγοράζει και κάνει παραγωγή και εμπόριο , συγκεντρώνοντας πολύ μεγάλη περιουσία .

Ο Ευαγγέλης Ζάππας μαθαίνει τις σκέψεις του ποιητή και ιδεολόγου Παναγιώτη Σούτσου για καθιέρωση στην Αθήνα των Ολυμπιακών Αγώνων και αναβίωση των εορτών της αρχαιότητος , βάσει και των προτάσεων του Ιωάννη Κωλέττη .
Αμέσως και σε συνδυασμό με τους ανοικτούς κήπους που ήθελε να δημιουργήσει δίπλα στον Βασιλικό Κήπο ερωτεύεται την ιδέα αυτή και σαν κάθε ερωτώμενος άνδρας προσφέρει ότι έχει , την ψυχή του και την περιουσία του , για το αντικείμενο της αγάπης του .

Οι ιδέες του υιοθετούνται από τον Βασιλέα Όθωνα και στον χώρο του σημερινού Ζαππείου τελούνται το 1859 τα Α’ Ολύμπια , που απετέλεσαν και την έμπνευση για την αναβίωση των Ολυμπιακών αγώνων από το Βαρώνο de Couberten και τον Αλέξανδρο Ρίζο –Ραγκαβή

Ο Ευαγγέλης Ζάππας δεν απέκτησε οικογένεια και όπως έλεγε , νυμφεύθηκε το Ζάππειο και το όραμα των Ολυμπιακών Αγώνων .

Το 1860 συντάσσει την διαθήκη του , αφήνοντας όλη την περιουσία του στο Ελληνικό Κράτος για την κατασκευή του Ζαππείου Μεγάρου και ορίζει εκτελεστή της τον εξάδελφο του Κωνσταντίνο Ζάππα .

Σε επιστολή του στον Βασιλέα Όθωνα για την ίδρυση του Ζαππείου Μεγάρου και του θεσμού των Ολυμπίων αναφέρει ότι «Κάθε Έλληνας πρέπει να είναι χρήσιμος στην πατρίδα του και όχι βάρος σε αυτήν» .

Στο Βρεσθένι της Ρουμανίας το 1865 η ευγενική ψυχή του Ευαγγέλη Ζάππα μετέστη στην αιώνια Ανατολή .

Οι Ευαγγέλης και Κωνσταντίνος Ζάππας ήσαν πολύ διαφορετικοί χαρακτήρες .
Ο πρώτος με μικρή μόρφωση , παρορμητικός , ενθουσιώδης , ταχύτατος στις αποφάσεις , ο δεύτερος ιδιαιτέρως μορφωμένος , ευαίσθητος , αφοσιωμένος , μεθοδικός ειλικρινής και έμπιστος . Τους ένωνε όμως η κοινή τους φλογερή αγάπη για την πατρίδα .

Με τις άοκνες προσπάθειες του Κωνσταντίνου Ζάππα υλοποιείται το όραμα και το 1864 τίθεται ο θεμέλιος λίθος του Ζαππείου με αρχικά σχέδια του γάλλου Αρχιτέκτονα Boulanger , που τροποποιήθηκαν όμως στην συνέχεια από τους Hansen και Ziller.

Ο προϋπολογισμός του έργου έφθασε το ποσό των 1.200.000 Δραχμών της εποχής , εκ των οποίων 200.000 Δραχμές αφορούσαν στην αναστήλωση του Παναθηναϊκού Σταδίου .

Ο Κωνσταντίνος Ζάππας συνέχισε το έργο ευεργεσίας του εξαδέλφου του , ιδρύοντας το Ζάππειο Παρθεναγωγείο Κωνσταντινουπόλεως , τν Ζάππειο Σχολή Αδριανουπόλεως , πλήθος σχολείων και ιδρυμάτων στην Ελλάδα και Βόρειο Ήπειρο , καταθέτοντας δε και μεγάλο χρηματικό κεφάλαιο στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος για κοινωνικούς σκοπούς .

Το έτος 1877 ο Βασιλεύς Γεώργιος δωρίζει τον χώρο του Παν Σταδίου στο Ζάππειο , ώστε να αποτελούν Στάδιο και Ζάππειο μια ενότητα . Η ιδιοκτησία του Παναθηναϊκού Σταδίου ανήκει μέχρι σήμερα στην Επιτροπή Ολύμπιων και Κληροδοτημάτων , η οποία βάσει Νόμου διαχειρίζεται την δωρεά του Ευαγγέλη Ζάππα .

Μετά από πολλές καθυστερήσεις , το 1888 , τελούνται με μεγαλοπρέπεια τα εγκαίνια του Ζαππείου Μεγάρου παρουσία του βασιλιά Γεωργίου Α’ και του πρωθυπουργού Χαρίλαου Τρικούπη. Οι γύρω χώροι είχαν κατακλυσθεί από πλήθος λαού , ο οποίος σιωπηλά έκανε χώρο για να περάσει ο σεβάσμιος γέροντας , ο εβδομηνταπεντάχρονος Κωνσταντίνος Ζάππας .

Όλοι σιώπησαν όταν μίλησε με παλλόμενη από συγκίνηση φωνή και αμέσως μετά ξέσπασαν σε χειροκροτήματα .

Η κεφαλή του Ε. Ζάππα εντοιχίζεται στο Μέγαρο , σύμφωνα με την επιθυμία του , ενώ το σώμα του , όπως και εκείνο του εξαδέλφου του Κωνσταντίνου Ζάππα , ο οποίος απέθανε το έτος 1892, έχουν ταφεί στην γενέτειρά τους στην Β Ήπειρο.
Η δωρεά των Ζαππαίων χάρισε στην Αθήνα ένα περίλαμπρο κτήριο και στους Αθηναίους τους ελεύθερους κήπους του και τους λόφους Αρδηττού κα Αγρά , γύρω από το Παναθηναϊκό Στάδιο.

Στον χώρο του Ζαππείου που κοσμεί την Αθήνα με την αρχαίο-ελληνική τεχνοτροπία του, έγιναν οι πρώτες εκθέσεις ζωγραφικής και γλυπτικής , οι πρώτες εκθέσεις ελληνικών αγροτικών και βιομηχανικών προϊόντων , αλλά και κάθε νέας – για την εποχή εκείνη – τεχνολογίας .

Στο Ζάππειο φιλοξενήθηκαν τα αγωνίσματα ξιφασκίας των Ολ. Αγώνων του 1896 και εκεί κατέλυσαν οι αθλητές των Ολυμπιακών αγώνων του 1906.

Το Ζάππειο διαχειρίζεται η Επιτροπή Ολυμπίων και κληροδοτημάτων , η οποία , παρα τα οικονομικά προβλήματα , λόγω της απώλειας της περιουσίας του Ευαγγέλη Ζάππα στην Ρουμανία , πραγματοποιεί το 1903 Διεθνή Έκθεση στο Ζάππειο και άλλες σημαντικές εκδηλώσεις .

Το 1938 εγκαθίσταται στην αριστερή πλευρα του Μεγάρου ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών , μέχρι το 1974.

Από το 1952 έως το 1959 φιλοξενείται στο Ζάππειο η Εθνική Πινακοθήκη .

Από τότε μέχρι το 1983 το Ζάππειο Μέγαρο λειτουργεί ως το μόνο εκθεσιακό κέντρο της Αθήνας , με εκατοντάδες εκθέσεις εθνικού και διεθνούς χαρακτήρα .

Το 1979 γίνεται στο Ζάππειο η τελετή της υπογραφής της ένταξης της Ελλάδος στην Ε.Ο.Κ και το 1983 φιλοξενείται η ελληνική Προεδρία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Το 2005 έγιναν στο περιστύλιο του Ζαππείου μεγάλη εκδήλωση με αφορμή την συμπλήρωση 140 ετών από τον θάνατο του Ευαγγέλη Ζάππα και 130 ετών από την ίδρυση της Ζαππείου Σχολής Κωνσταντινούπόλεως , παρουσία του Προέδρου της Ελλ Δημοκρατίας , του Οικουμενικού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως , του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πολλών επισήμων .

Το σημερινό Δ.Σ του Ζαππείου , ενστερνιζόμενο πλήρως τις πρωτοπόρες και διαχρονικές ιδέες των Ευαγγέλη και Κωνσταντίνου Ζάππα συνεχίζει με σεβασμό το έργο τους , δίνοντας έμφαση, ώστε το Ζάππειο να εξακολουθήσει να είναι κέντρο προβολής των ελληνικών γεωργικών , βιομηχανικών , πολιτισμικών και καλλιτεχνικών επιτευγμάτων .

Κυρίες και Κύριοι,

Αναγνωρίζουμε στους Ζάππες τον αιώνιο ρομαντικό Έλληνα Κινητικό , εξωστρεφή , δημιουργικό αγωνιστή , ο οποίος σε όποιο μέρος του κόσμου και αν ευρίσκεται δεν ξεχνάει ποτέ τη χώρα του. Και υποθέτω ότι για κάποιον που αγωνίσθηκε εκείνα τα δύσκολα χρόνια δίπλα στον Μάρκο Μπότσαρη – και που μπορεί να βρέθηκε μαζι του στη μάχη του Κεφαλόβρυσού στο Καρπενήσι , όπου ο Μπότσαρης άφησε την τελευταία του πνοή – για κάποιον που ανηφόριζε και κατηφόριζε την Πίνδο , η αγάπη για την πατρίδα θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη .

Ο ιστορικός Πολύβιος έγραφε, πως ένας από τους λόγους που η αρχαία Ρώμη έγινε σπουδαία και δυνατή είναι ότι τα Ρωμαιόπουλα από μικρά μάθαιναν να τιμούν και να δοξάζουν αυτούς που προσέφεραν στην πόλη .

Μάλιστα οργάνωναν και ειδικές παραστάσεις με θέμα τη ζωή , τα ανδραγαθήματα , τα έργα και τις ηρωικές πράξεις κάθε σπουδαίου Ρωμαίου πολίτη . Και στις κηδείες ακόμη , έγραφε ο Πολύβιος , γινόταν αναπαράσταση των σπουδαίουν πράξεων αυτού που έφυγε!

Έτσι , τα παιδιά της Ρώμης μεγαλώνοντας ήθελαν να τους μοιάσουν και να ακολουθήσουν το παράδειγμα τους , γνωρίζοντας ότι αν κάνουν κάτι σπουδαίο για την πόλη τους , οι επόμενες γενεές θα τους θυμούνται και θα τους δοξάζουν!

Ο Αμερικανός Άντρίου Κάρνεγκι έλεγε , ότι ένας άνθρωπος που πεθαίνει πλούσιος , πεθαίνει ατιμασμένος . Και εννοούσε ότι τα πλούτη πρέπει να καταλήγουν σε σκοπούς που να προάγουν το ανθρώπινο γένος . Να ανακουφίζουν εκείνους που υποφέρουν. Να προσφέρουν ελπίδα στους νέους . Να οικοδομούν τη γνώση . Να κάνουν καλύτερη τη ζωή των συμπολιτών μας .

Οι ζάππες με την ευεργεσία τους προσέφεραν πολλά στη χώρα . Απέδειξαν ότι ο πλούτος και η αρετή δεν είναι μεγέθη αντιστρόφως ανάλογα και κέρδισαν μια θέση στην αιωνιότητα – διότι ο πλούτος τους δεν ενταφιάσθηκε στα υπόγεια μια τράπεζας , ούτε και σπαταλήθηκε από μαλθακούς απογόνους , αλλά είναι εδώ , κτήμα όλων των Ελλήνων . Και οι Έλληνες θα τους τιμούν για πάντα .

Οι Ευαγγέλης και Κωνσταντίνος Ζάππας δεν δημιούργησαν οικογένεια , ανάλωσαν την ζωή τους μέχρι του θανάτου τους στην υπηρεσία της πατρίδος και κυριολεκτικά θυσίασαν το δικό τους χθες προς χάριν του δικού μας σήμερα .

Το καλύτερο μνημόσυνο γι αυτούς είναι να πλαισιώσουμε την μνήμη τους , να διαδώσουμε το έργο τους και να ελπίσουμε , ότι η πατριωτική φλόγα , που έκαιγε στο στήθος τους , θα αφυπνίσει την ευαισθησία μας και θα εύρει σύγχρονους μιμητές του έργου τους .

Σας ευχαριστώ



Τετάρτη 6 Απριλίου 2011

Πανηγυρική Διομιλική συνεστίαση των Ροταριανών Ομίλων Σερρών και Αθηνών .

Το βράδυ της 2 Απριλίου ,σε μια κατάμεστη αίθουσα του Τουριστικού Περιπτέρου της Ακροπόλεως (Κουλά) πραγματοποιήθηκε η πανηγυρική Διομιλική συνεστίαση των Ροταριανών Ομίλων Σερρών και Αθηνών .
Μετά την καθιερωμένη προσευχή από τον τέως πρόεδρο του Ομίλου Σερρών Μάνο Καμπούρογλου έγινε από τον ίδιο η ανακοίνωση των παρισταμένων στην εκδήλωση επισήμων προσκεκλημένων και των παρισταμένων προέδρων και αξιωματούχων από τους διάφορους Ομίλους.
Στη συνέχεια απηύθυναν χαιρετισμό οι πρόεδροι των Ροταριανών ΟμίλωνΣερρών Μπάμπης Φώτογλου , ο οποίος αναφέρθηκε στο πλούσιο και ενδιαφέρον βιογραφικό του Ροταριανού Ομίλου Αθηνών ,και Αθηνών ΑθανάσιοςΚοντοθανάσης .
Ακολούθησε μια ενδιαφέρουσα ομιλία από τον πρόεδρο του Διοικητικού Συμβουλίου του Ζαππείου Μεγάρου κ. Ιωάννη Δομάγιερ ,με θέμα «Χρόνια Ελληνικού Ρομαντισμού – Ζάππειο και Ζάππες».
Στην συνέχεια έγιναν οι ακόλουθες βραβεύσεις από τον Ροταριανό όμιλο Σερρών των ιδιοκτητών ,των εκδοτών και διευθυντών των Σερραϊκών εφημερίδων «Η πρόοδος» , « Σερραϊκό θάρρος» ,«Σημερινή των Σερρών» , κ.κ. Κωνσταντίνου Κομιτούδη , Δημητρίου Αραμπατζή και Γιάννη Μετόκη αντίστοιχα. Οι μεν κ.κ. Κομιτούδης και Μετόκης δια την επί σειρά ετών προβολή του Ομίλου μας και την εν γένει συμπαράσταση , ο δε κ. Αραμπατζής δια την συγγραφή και έκδοση του αξιόλογου λαογραφικού –ιστορικού –φωτογραφικού βιβλίου του « Ο χθεσινός κόσμος».
Από τους Ροταριανούς Ομίλους Σερρών και Αθηνών έγιναν βραβεύσεις τριών επιχειρηματιών των Σερρών των κ.κ. Δημητρίου Αναστασιάδη ,προέδρου της εταιρίας FIBRAN ,του Αντωνίου Μπούρα ,προέδρου της εταιρίας ΣΕΡΓΑΛ και τον Χαράλαμπο Κωνσταντινίδη ,προέδρου της μη κερδοσκοπικής εταιρίας «Πράσινη Βαλκανική Κοινωνία» δια την συνεχή πολυετή και επιτυχημένη επιχειρηματική των δραστηριότητα . Επειδή ο κ.Δημήτρης Αναστασιάδης δεν παρέστη λόγω απουσίας του στο εξωτερικό δια επαγγελματικούς σοβαρούς λόγους την σχετική τιμητική πλακέτα παρέλαβε δια λογαριασμό του ο κ. Δημήτρης Βλαχόπουλος αντιπρόσωπος του.Τα πλούσια βιογραφικά των βραβευθέντων ανέγνωσε η ροταριανή Μαρία Σαμαρά ,γραμματέας του Ομίλου .
Ακόμη εκ μέρους του Ροταριανού Ομίλου Σερρών επιδόθηκε τιμητική πλακέτα αναμνηστική στον ομιλητή της βραδιάς ροταριανό Ιωάννη Δομάγιερ ,καθώς και στον Ροταριανό Όμιλο Αθηνών για την επίσκεψη τους υπό την προεδρία του ροτ. Αθανασίου Κοντοθανάση ,που γίνεται για δεύτερη φορά στον όμιλό μας και σε Διομιλική πανηγυρική συνεστίαση.
Κατά την διάρκεια της εκδήλωσης ομάδα χορευτών και χορευτριών του Συλλόγου Βλάχων «Γεωργάκης Ολύμπιος» παρουσίασαν διάφορους χορούς με επιτυχία και οι οποίοι καταχειροκροτήθηκαν από τους παρισταμένους .
Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία των ο αντιπεριφερειάρχης κ. Ιωάννης Μωυσιάδης ,ο αντιδήμαρχος Σερρών κ. Στέργιος Γαλάνης , ο Α΄ αντιπρόεδρος του Επιμελητηρίου κ. Αθανάσιος Καλαϊτζής , ο πρώην υφυπουργός κ. Αντώνιος Μπέζας ,οι πρώην βουλευτές Σερρών κ. Κωνσταντίνος Τσιπλάκης και Ημαθίας κ. Ηλίας Φωτιάδης , ο εψηφισμένος Διοικητής της 2484 Ροταριανής Περιφέρειας ,ροταριανός Βασίλης Μυλωνάς , ο υποδεδειγμένος Διοικητής Βασίλειος Μακρής , η βοηθός Διοικητής ροτ. Χρύσα Τζελέπη , ο πρώην βοηθός Διοικητής Αλέκος Δημόπουλος , αξιωματούχοι και Ροταριανοί των Ομίλων Αθηνών , Ανατολικής Θεσσαλονίκης Καλαμαριάς Καβάλας και Σερρών Σίρις πρόεδρος Μαρία Δανιηλίδου ,η πρόεδρος του Ομίλου Inner Wheel Σερρών κ. Μαρία Καψανάκη , η πρόεδρος της Λέσχης Laions Σερρών «Στρυμονιάς» κ. Χρυσούλα Παλάζη , η τέως Διοικητής της 247 Περιφέρειας τουΟμίλου Inner Wheel κ. Άννα Χρηστίδου ,η πρόεδρος της « Εμμέλεια» κ. Μαρίνα Μακενατζή , ο πρόεδρος του Ε.Ε. Σ Τμήματος Σερρών κ. Φώτης Καχπάνης και αντιπροσωπείες διαφόρων σωματίων και συλλόγων της πόλης μας φίλοι του Ρόταρυ .
Οι ροταριανοί του Ομίλου Αθηνών κατά την παραμονή τους στην πόλη μας επισκέφτηκαν το Οχυρό ΡΟΥΠΕΛ ,τα λουτρά Αγκίστρου ,τη λίμνη Κερκίνη και το φράγμα Λιθοτόπου συνοδευόμενοι από τον πρόεδρο του Ομίλου Μπάμπη Φώτογλου και την ροταριανή του Ομίλου μας Ζωγραφιά Βερβέρη .
Ν.Χ.Χ

Σάββατο 2 Απριλίου 2011

23 Φεβρουαρίου 1905 Ημέρα Ιδρύσεως του ROTARY

Το Ρόταρυ αυτός ο μεγάλος Διεθνής Οργανισμός Ιδρύθηκε στις 23 Φεβρουαρίου 1905 και ήδη διανύει την δεύτερη εκατονταετία της ζωής του .
Ιδρύθηκε στο Σικάγο του Ιλλινόις των ΗΠΑ από έναν ασήμαντο τότε Δικηγόρο τον Πωλ Π Χάρις ο οποίος την ημέρα εκείνη συγκέντρωσε στο γραφείο του τρεις φίλους του , τον Σιλβέστρε Σίλε ανθρακέμπορο τον Γουσταυο Λέχρι , μεταλλειολόγο και τον Χιραμ Σορευ ράπτη και έτσι σχημάτισε τον πρώτο Ροταριανό Όμιλο .


Η αρχική ιδέα του Πωλ Χάρρις ήταν να προωθήσει την συναδέλφωση μέσω της γνωριμίας των επιχειρηματιών .
Το Ρόταρυ γρήγορα εξαπλώθηκε σε όλο τον κόσμο και έχει τέσσερις πρωταρχικούς σκοπούς μέσα στους οποίους περικλείεται όλη η φιλοσοφία του και η οποία είναι :
1. η αλληλογνωριμία των μελών του ως μια ευκαιρία για προσφορά στον συνάνθρωπο
2. η υψηλή ηθική στο επάγγελμα και εργασία του Ροταριανού και την αναγνώριση της αξίας κάθε χρήσιμου επαγγέλματος , ως ευκαιρία προσφοράς μέσω της εργασίας
3. η εφαρμογή του ιδεώδους της προσφοράς του κάθε Ροταριανού στην εργασία του και κατ’ επέκταση στο κοινωνικό σύνολο
4. την προώθηση της Διεθνούς κατανοήσεως και καλής θελήσεως και της Διεθνούς ειρήνης μέσω της συναδέλφωσης των Ροταριανών στην εργασία τους Διεθνώς

Το Ρόταρυ πρέπει να αντιληφθούμε ότι είναι ένα Διεθνές επαγγελματικό επιμελητήριο το οποίο σε αντίθεση με τα υπάρχοντα επαγγελματικά , εμπορικά , επιστημονικά κλπ επιμελητήρια , που κύριο σκοπό τους έχουν το κέρδος των μελών τους , το Ρόταρυ έχει ως κύριο σκοπό του την προσφορά στο συνάνθρωπο .
Βασικός κανόνας είναι ο κάθε Ροταριανός να φέρεται επαγγελματικά το ίδιο τόσο στους συναδέλφους του Ροταριανούς .
Ο Ροταριανός δεν θα πρέπει να ξεχνά ότι είναι ένας καλός εθελοντής , και στον εθελοντισμό η μόνη ικανοποίηση είναι η προσφορά , γιατί ο εθελοντισμός θέλει πλεόνασμα ψυχής .
Την στιγμή που γράφονται οι σειρές αυτές δεν πρέπει να ξεχνάμε ότι ακόμη γίνονται πόλεμοι , γίνονται συρράξεις , ότι πολλοί λαοί αγωνίζονται ακόμα για την ελευθερία τους , ότι στην Αφρική χιλιάδες παιδία πεθαίνουν καθημερινά από έλλειψη όχι μόνον φαγητού , αλλά έτσι απλά διότι δεν έχουν πόσιμο νερό , και από διάφορες ασθένειες
Στις Ινδίες και το Πακιστάν ακόμη και σήμερα γεννιούνται και πεθαίνουν στο πεζοδρόμιο κυριολεκτικά παιδιά .
Ακόμη η τρύπα του όζοντος μας καίει χειμώνα καλοκαίρι , τα δάση στον Αμαζόνιο καίγονται , τρομοκράτες Διεθνούς βεληνεκούς κάνουν την εμφάνιση τους και πολλοί λαοί ζητούν μια θέση κάτω από τον ήλιο .
Σε αυτόν λοιπόν τον κόσμο οι Ροταριανοί καλούνται να παλέψουν και να βοηθήσουν τον συνάνθρωπο . Αυτό κυρίως το μήνυμα προσπαθεί να περάσει το Διεθνές Ρόταρυ στους Ροταριανούς όλου του κόσμου οι οποίοι οφείλουν να συντονίσουν τα προγράμματα δράσεων τους προ του σκοπό αυτό .
Πρέπει να αποδείξουν πως πίστεψαν και πιστεύουν στον άνθρωπο και ότι πραγματικά ενδιαφέρονται για τον συνάνθρωπο τους όλως ανιδιοτελώς , χωρίς τυμπανοκρουσίες , χωρίς εγωισμούς , απλά και ωραία , με μόνη την ευχαρίστηση την αμοιβή ότι απλά και μόνον έκαμαν το καθήκον τους και πραγματικά οι Ροταριανοί εργάζονται προς τον σκοπό αυτό και προσφέρουν μέσω των διαφόρων προγραμμάτων που πραγματοποιεί το Ρόταρυ κάθε βοήθεια στον πάσχοντα συνάνθρωπο , για μια καλύτερη ποιότητα ζωής . Σήμερα το Ρόταρυ αριθμοί 1300000 Ροταριανούς σε 165 χώρες και είναι κατανεμημένοι σε 3300 Ροταριανούς Ομίλους
Το Διεθνές Ρόταρυ διοικείται από ένα δεκαεννιαμελές Συμβούλιο και για να μπορέσουν να συντονιστούν και να λειτουργήσουν καλύτερα οι 3300 Ροταριανοί Όμιλοι που ανέφερα προηγουμένως έχουν χωριστεί αυτοί κυρίως γεωγραφικά σε 34 ζώνες στις οποίες υπάγονται οι διάφορες Ροταριανές περιφέρειες τις οποίες απαρτίζουν ορισμένος αριθμός Ροταριανών Ομίλων
Η 2480 Ελληνική Ροταριανή Περιφέρεια στην οποία ανήκει ο Ροταριανός Όμιλος μας ανήκει στη ζώνη 10 μαζί με την Αφρική , Μέση Ανατολή , Τουρκιά , Ισπανία , Πορτογαλία , Βουλγαρία , Σκόπια , Σερβία , Μαυροβούνιο , Γιβραλτάρ , Αζερμπαϊτζάν , Καζακστάν , Κουρδιστάν και την Δημοκρατία της Γεωργίας και Αρμενίας
Η κάθε Ροταριανή Περιφέρεια έχει στους κόλπους της 45 το λιγότερο Ροταριανούς Ομίλους συνήθως του ιδίου Κράτους . Υπάρχουν όμως και Περιφέρειες που έχουν στη δύναμη τους Ροταριανούς Ομίλους διάφορων κρατών , όπως συμβαίνει και στην δική μας περιφέρεια 2480 στην οποία ανήκει ο Όμιλος μας (Σερρών) η οποία περιλαμβάνει ομίλους τμήματος της Ελλάδος (Βόρειο Ελλάδα) , Σκοπίων , Σερβίας και Μαυροβούνιο
Η προσφορά του Ρόταρυ στην κοινωνία είναι μεγάλη
Οι Ροταριανοί νιώθουν πραγματικά υπερήφανοι που είναι μέλη ενός τέτοιου οργανισμού που με τα ποικίλα προγράμματα του προσφέρει τις υπηρεσίες του στην κοινωνία για το καλό των συνανθρώπων μας

Ο ΚΑΠΕΤΑΝ ΜΗΤΡΟΥΣΗΣ



Είναι 14 Ιουλίου 1907 ημέρα κατά την οποία στη συνοικία της πόλης Καμενίκια και μέσα στην αυλή της εκκλησίας Ευαγγελίστριας παίζεται ένα δράμα Ηρωικό αλλά συγχρόνως και μακάβριο.
Τον ρόλο του πρωταγωνιστού παίζει ο Μητρούσης Γκογκολάκης.
Ο Μητρούσης γεννήθηκε στο χωριό Χομόνδος των Σερρών που σήμερα φέρει το ένδοξο όνομά του.
Ο Μητρούσης δεν ξεύρει Ελληνικά ομιλεί μόνον την Βουλγαρική γλώσσα, που ήταν και η γλώσσα του χωριού του την εποχή εκείνη. Αυτό όμως δεν τον εμποδίζει να μην είναι Βούλγαρος αλλά να είναι ένας γνήσιος Έλληνας με μια ψυχή Ελληνική καθαρά Μακεδονική, ψυχή που γνωρίζει όχι μόνον να είναι Ελληνική αλλά και να θυσιάζεται για την πατρίδα του την Ελλάδα.
Την εποχή εκείνη στα Σέρρας δρα το Βουλγαρικό κομιτάτο. Γίνεται μια μεγάλη προπαγάνδα σε επίπεδο εκκλησιαστικό υπέρ της Σχισματικής Εξαρχίας, αλλά και προπαγάνδα σε επίπεδο εκπαιδευτικό, για την διάδοση της Βουλγαρικής γλώσσας και συγχρόνως στον προσηλυτισμό των νέων και προπαγάνδα για τον εκβουλγαρισμό της Μακεδονίας, με το απατηλό δόγμα των Σαράφωφ Η Μακεδονία για τους Μακεδόνες.
Γίνονται διάφορα επεισόδια καθημερινά καίγονται Ελληνικές εκκλησίες και σχολεία, σφάζονται παπάδες και δάσκαλοι καθώς και σημαίνοντα πρόσωπα που δεν ακολουθούν τα διδάγματά των.
Η Μακεδονική ύπαιθρος κατακλύζεται από Βούλγαρους κομιτατζήδες και σε πείσμα όλων αυτών ολόκληρος ο Ελληνισμός οργανώνεται στην οργάνωση Μακεδονικός Αγώνας.
Τα Ελληνικά Αντάρτικα σώματα χτυπούν τους Βούλγαρους κομιτατζήδες και προστατεύουν την Μακεδονία.
Στην πόλη μας ιδρύεται ο σύλλογος ΟΡΦΕΑΣ ο οποίος αναλαμβάνει όλο το βάρος του αγώνα στην περιφέρειά μας.
Πρωτοστατούν οι ορφικοί οπλαρχηγοί Δούκας, Βουλασίκης, Μάρτζιος Βλάχμπεης, Γιαγλής, Σέρπης, Μακούλης, και σε λίγο θα προστεθεί σε αυτούς και ένας άλλος Ήρωας ο Μητρούσης Γκογκολάκης.
Οι Βούλγαροι ξεχωρίζουν αμέσως στο Χομόνδος την επιβλητική και ατρόμητη φυσιογνωμία του Μητρούση και τον πλησιάζουν, και με διάφορες δελεαστικές προτάσεις προσπαθούν να γίνει δικός τους.
Ο Μητρούσης όμως βροντοφωνάζει Έλληνας γεννήθηκα και Έλληνας θα πεθάνω, δεν γίνομαι Βούλγαρος. Με την απάντηση όμως αυτή το Βουλγαρικό κομιτάτο προγράφει τον Μητρούση και ο αρχικομιτατζής Τάσκας ξεκινά για την εκτέλεσή του.
Μόλις πέφτει το σκοτάδι οι κομιτατζήδες πηγαίνουν στο Χομόνδος και μπαίνουν στο σπίτι του Μητρούση, δεν τον βρίσκουν όμως εκεί και σφάζουν την γυναίκα του και φεύγουν.
Σε λίγο ο Μητρούσης έρχεται στο σπίτι του και βρίσκει την γυναίκα του κατακρεουργημένη. Το αίμα ανεβαίνει στο κεφάλι του τον πνίγει η αγανάκτηση και το μίσος και ορκίζεται εκδίκηση, σκοτώνει μερικούς συγχωριανούς του που είχαν προσχωρήσει στους Βουλγάρους και βγαίνει στο κλαρί. Εντάσσεται στο Σώμα του Γιαγλή σφάζουν όσους Βούλγαρους συναντούν και ένα βράδυ μπαίνουν στο Καρατζτιά Κιόï που ήταν η έδρα του Τάσκα σφάζουν ομαδικώς Βουλγάρους και καίουν τα σπίτια τους.
Το γεγονός αυτό αναστατώνει τις Τουρκικές Αρχές που ήσαν στην πόλη την εποχή εκείνη, γίνεται μεγάλος θόρυβος και αναγκάζεται το κέντρο του Μακεδονικού αγώνα να τον απομακρύνει και τον στέλνει στην Αθήνα.
Ο Μητρούσης όμως στεναχωρείται δεν τον χωρά η Αθήνα θέλει δράση και μετά δυο μήνες γυρίζει στα γνωστά του χώματα.
Αμέσως συγκροτεί δικό του αντάρτικο Σώμα με τον ανεψιό του Μιχάλη Ουζούνη και τον εξάδελφό του Γιοβάνη Ούρδα και εθελοντές τον Νίκο Παναγιώτου από το Αγρίνιο και Θεόδωρο Τουρλεντέ φοιτητή της Ιατρικής από την Μεγαλόπολη της Αρκαδίας και μια μέρα μπαίνει στα Σέρρας με σκοπό να σφάξει όλους τους καθηγητές και τους μαθητές του Βουλγαρικού Γυμνασίου, και με την καθοδήγηση του Θανάση Παπαστεργίου, γιού του Ιερέα της συνοικίας Καμενίκια Παπαστεργίου που συμμετείχαν στον Μακεδονικό Αγώνα εγκαθίσταται σε ένα μικρό σπιτάκι της αυλής της εκκλησίας Ευαγγελίστριας.
Δυστυχώς όμως προδίδεται και ο Τουρκικός στρατός περικυκλώνει την Καμενίκια και ο Τούρκος Διοικητής της χωροφυλακής τον καλεί να παραδοθεί. Ο Μητρούσης με το πρόσχημα ότι θα παραδοθεί παρασύρει τον Τούρκο Διοικητή της χωροφυλακής μέχρι την πόρτα του σπιτιού, τον τραβά μέσα και τον αποκεφαλίζει.
Αμέσως οι σφαίρες των Τούρκων πέφτουν σαν βροχή και το σπίτι παίρνει φωτιά. Ο Τουρλεντές είναι πληγωμένος με σπασμένο το πόδι και καίγεται μέσα στο σπίτι, οι άλλοι πηδούν στην αυλή της εκκλησίας. Ο Ούρδας με τον Παναγιώτου μπαίνουν στην εκκλησία, Ο Μητρούσης με τον ανεψιό του Ουζούνη, ανεβαίνουν στο καμπαναριό.
Όλοι πολεμούν για επτά ολόκληρες ώρες, οι σφαίρες όμως των παλικαριών τελειώνουν.
Ο Ούρδας βαριά πληγωμένος συλλαμβάνεται με τον Παναγιώτου στην εκκλησία και ο Μητρούσης σκοτώνει τον ανεψιό του Ουζούνη για να μη συλληφθεί και αυτός αφού έριξε και την τελευταία του σφαίρα βγάζει το μαχαίρι του και σχίζει την κοιλιά του και ξεψυχάει ψιθυρίζοντας Ελλάδα.
Όλη η πόλη πενθεί τους ήρωες. Οι Ελληνίδες των Σερρών ζητούν να θάψουν τους νεκρούς. Οι Τούρκοι δεν το επιτρέπουν αλλά τελικώς υποχωρούν και έτσι οι τρεις Ήρωες Μητρούσης Τουρλεντές και Ουζούνης θάβονται στο νεκροταφείο από 3 – 4 γυναίκες κατά διαταγή των Τούρκων.
Οι συλληφθέντες Γιοβάνης Ούρδας και Νίκος Παναγιώτου φυλακίζονται και στις 2 Δεκεμβρίου 1907 καταδικάζονται και οδηγούνται στην κρεμάλα ζητωκραυγάζοντες για την Ελλάδα. Τα σώματά τους κρέμονται ολόκληρη μέρα, το πένθος για τους Έλληνες είναι γενικό και τα καταστήματα είναι κλειστά όλη μέρα.
Οι Ελληνίδες των Σερρών κηδεύουν και τους δυο αυτούς Ήρωες και έτσι τελειώνει η τελευταία σκηνή του δράματος.
Η πόλη των Σερρών τιμώντας το άξιο παλικάρι Καπετάν Μητρούση έστησε το άγαλμά του στο προαύλιο της εκκλησίας Ευαγγελίστριας εκεί όπου εξελίχθηκε το όλο δράμα.
Η λαϊκή μούσα απαθανάτισε τον Ήρωα με το τραγούδι:
Μητρούσης Καπετάνιος
Θεόν παρακαλεί
Να έμπει μέσα στα Σέρρας
Να σύρει το σπαθί
κ.λ.π
Αυτός ήταν ο Μητρούσης ο αγράμματος χωρικός από το Χομόνδος ο οποίος όμως είχε υψηλά ιδανικά και ήξερε να πεθαίνει για το Έθνος για την πατρίδα του την Ελλάδα, την Μακεδονία.

"Ελ Καντακουζινού τελευταία Αυτοκράτειρα της Τραπεζούντας που πέθανε στα Σέρρας"

Ελένη Καντακουζινού τελευταία Αυτοκράτειρα
της Τραπεζούντας που πέθανε στα Σέρρας

Η Ελένη Καντακουζινού ήταν η σύζυγος του τελευταίου Αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Δαυίδ του Α!
Ο γάμος τους έγινε το 1440 και απέκτησαν 9 παιδιά, εκ των οποίων το νεώτερο ο Γεώργιος ήταν τριών ετών όταν έπεσε η Τραπεζούντα το 1461.
Η Τραπεζούντα μια από τις μεγαλύτερες επαρχίες του Βυζαντίου, με μεγάλη εμπορική κίνηση και στρατηγική σημασία, έγινε από τον Αλέξιο Α' Κομνηνό το 1204, μετά την κατάλυση του Βυζαντινού Κράτους από τους Φράγκους, πρωτεύουσα της Αυτοκρατορίας της Τραπεζούντας. Και παλαιότερα όμως ο Ιουστινιανός εκτιμώντας τη μεγάλη στρατηγική θέση της, την όρισε πρωτεύουσα ολοκλήρου του Πόντου.
Το 1461 η Τραπεζούντα αφού στενά πολιορκήθηκε επί δυόμιση μήνες, από τον Μωάμεθ τον Β' τελικά υπέκυψε και παραδόθηκε στους πολιορκητές Τούρκους, ύστερα από συνθήκη που σύναψαν μεταξύ τους, την οποία τελικά οι Τούρκοι δεν την τήρησαν.
Η πόλη λεηλατήθηκε και οι κάτοικοί της εξορίστηκαν. Οι πλούσιοι και οι αριστοκρατικές οικογένειες μεταφέρθηκαν σαν αιχμάλωτοι στο ερειπωμένο Βυζάντιο, οι πολίτες διανεμήθηκαν σαν σκλάβοι, ενώ στην πόλη έμειναν μόνο τα κατώτερα κοινωνικά στοιχεία και οι πιο φτωχοί.
Έτσι λοιπόν το κράτος των Μεγαλοκομνηνών της Τραπεζούντας, αφού έζησε αυτόνομα 258 χρόνια, από τον Αλέξιο τον Α' και κυβερνήθηκε από είκοσι Αυτοκράτορες, η πρώτη πόλη της ανατολής, που προσέλαβε μάλιστα διεθνή χαρακτήρα λόγω της μεγάλης εμπορικής κίνησης και λόγω της σπουδαίας στρατηγικής της θέσεως και σημασίας κυριολεκτικά κατεστράφη. Χρειάστηκαν δυο αιώνες για να συνέλθει ο ελληνισμός της Τραπεζούντας.
Ο τελευταίος Έλληνας Αυτοκράτορας της Τραπεζούντας ο Δαυίδ ο Α' ο Κομνηνός (1458-1461) που διαδέχθηκε τον αδελφό του Ιωάννη τον Δ' (1446-1458) συνελήφθη αιχμάλωτος και μεταφέρθηκε στην Κωνσταντινούπολη, με όλη του την οικογένεια, όλους τους συγγενείς του, την ακολουθία του και το προσωπικό του παλατιού του.
Ύστερα από τις παρακλήσεις της Σαρά - Χατούν μητέρα του Τουρκομάνου Ουζούν Χασάν, που επιστρατεύθηκε από τον Σουλτάνο Μωάμεθ να βοηθήσει στην πολιορκία της Τραπεζούντας και να κλείσει ειρήνη με τον Δαυίδ, επετράπη στον Αυτοκράτορα να πάρει μαζί του, όλους τους θησαυρούς του, σε χρυσό, ασήμι και χαλκό, το προσωπικό του παλατιού και όλη την κινητή του περιουσία και να εγκατασταθεί στην Αδριανούπολη, χωρίς όμως η κόρη του Άννα η Κομνηνή, η ωραιότατη πριγκίπισσα της Τραπεζούντας να γίνει σύζυγος του Σουλτάνου, όπως είχανε συμφωνήσει στους όρους συνθηκολόγησης.
Η Άννα η μοναδική κόρη του Δαυίδ, που αναγκάσθηκε να κλεισθεί στο χαρέμι του Σουλτάνου, κράτησε ψηλά τη σημαία της εθνικότητος, της πίστεως και της καταγωγής της, στην επιμονή της δε, να μην αλλαξοπιστήσει, δόθηκε από το Σουλτάνο στον Πασά Γενικό Διοικητή της Μακεδονίας και στη συνέχεια στον παιδαγωγό του Μωάμεθ, ο οποίος τελικά την έδιωξε για την ίδια αιτία.
Στη συνέχεια ο Δαυίδ ο Α΄ ο Κομνηνός ο τελευταίος Έλληνας Αυτοκράτορας της Τραπεζούντας, πήρε από το Σουλτάνο Μωάμεθ ή Μεχμέτ, όταν αυτός έφτασε στην Κωνσταντινούπολη από την Τραπεζούντα, όπου έμεινε εκεί όλο το χειμώνα, την Μακεδονική πόλη των Σερρών, σαν σιτηρέσιο, για να μπορέσει να ζήσει, και το 1462 ήρθε και κατοίκησε σ’ αυτή μαζί με όλη την οικογένειά του, την ακολουθία του και όλα τα υπάρχοντά του. Πιθανόν ο Δαυίδ να ζήτησε την εξορία του στα Σέρρας γιατί οι Κομνηνοί και οι Καντακουζινοί είχανε δεσμούς με την πόλη των Σερρών και πολλά δικά τους έφορα κτήματα.
Έτσι στας, Σέρρας περνούσανε οι μέρες της βασιλικής οικογενείας, μονότονες, στενάχωρες, δύσκολες, με πολλές αναμνήσεις και χωρίς καμιά δραστηριότητα, κάτω από το ανήσυχο και ύπουλο βλέμμα του κατακτητή.
Το 1466 ο Αυτοκράτορας Δαυίδ πήρε μια επιστολή από την ανεψιά του Αικατερίνη, γυναίκα του Χασάμπεη, ηγεμόνα της Μεσοποταμίας, με την οποία τον προέτρεπε και τον παρακαλούσε να της στείλει ένα από τα οκτώ παιδιά του ή τον Αλέξιο Κομνηνό το γιό του Αλεξάνδρου Κομνηνού που τον είχε μαζί του•
Και ενώ ο Αυτοκράτορας δεν είχε αποφασίσει ακόμα να στείλει ένα από τα παιδιά του, ο Γεώργιος Αμμοιρούτζης ο πρωτοβεστιάριός του, που είχε την εποπτεία του αυτοκρατορικού θησαυροφυλακίου, έμαθε το γεγονός και τον πρόδωσε στον εξάδελφο του και Μέγα Βεζύρη Μαχμούτ Πασά, από τον οποίο φυσικά έμαθε αμέσως το γεγονός και ο Σουλτάνος Μεχμέτ.
Ο Πρωτοβεστιάριος αυτός ήτανε στενός συγγενής του Μαχμούτ πασά που εμφανίσθηκε πρώτος με τις προφυλακές του ιππικού μπροστά στην Τραπεζούντα και είχε μια συνομιλία μαζί του. Οι μητέρες αυτών των δυο ήταν αδελφές και κατάγονταν από την Τραπεζούντα. Η μητέρα του Μαχμούτ είχε έρθει με την ακολουθία μιας Τραπεζούντιας πριγκίπισσας στην αυλή του δεσπότη της Σερβίας και είχε παντρευτεί έναν άρχοντα του τόπου. Λέγεται πως η κατάκτηση της ισχυρής τραπεζουντιακής αυτοκρατορίας οφείλεται στις προδοτικές μηχανορραφίες αυτού του Πρωτοβεστιάριου Γεωργίου, που ήτανε ένας από τους πρώτους αξιωματούχους.
Ακριβώς την εποχή εκείνη ο Σουλτάνος Μεχμέτ ετοιμαζότανε να εκστρατεύσει εναντίον του Χασάμπεη, ο οποίος είχε καταλάβει μεγάλο μέρος της Περσίας και κατέστει επικίνδυνος αντίπαλος.
Ο Σουλτάνος Μεχμέτ ύστερα από το γεγονός αυτό, υποψιάστηκε πιθανή συνεννόηση μεταξύ του Δαυίδ και των παλαιών αυτού συμμάχων και ιδιαίτερα του Χασάν, που ίσως να τον ενθάρρυνε να κάνει πόλεμο κατά των Τούρκων, για να επιτύχει έτσι την απελευθέρωσή του και την παλινόρθωση της αυτοκρατορίας του.
Η επιθυμία του Σουλτάνου να πάρει τους θησαυρούς της Τραπεζούντας. Η υποψία πως το ελληνικό έθνος βλέπει στο πρόσωπο του αιχμαλώτου και εξόριστου Δαυίδ τον τελευταίο μόνιμο ηγέτη του.
Το γεγονός της άρνησης από μέρους της βασιλικής οικογενείας να δεχθούν και να ασπασθούν τον Ισλαμισμό.
Καθώς που όπως λέγεται και μια πλαστή επιστολή από τη Ρώμη που έφτασε στο Δαυίδ και τον πληροφορούσε για μια σταυροφορία που επρόκειτο να κάνουν κατά των Τούρκων και η επιθυμία του Σουλτάνου να ξεφορτωθεί προπαντός τον ντόπιο εχθρό του, διέταξε να απαγχονιστούν αμέσως όλοι οι Κομνηνοί, αδιαφορώντας για τις συμβάσεις, τους όρκους και τις συνθήκες που είχανε συνάψει μεταξύ τους, κατά την συνθηκολόγηση της Τραπεζούντας και αργότερα.
Τότε στα Σέρρας διαδραματίσθηκε το πιο τραγικό και το πιο απάνθρωπο γεγονός στην ιστορία του τόπου. Γεγονός μάλιστα που στιγμάτισε και χαρακτήρισε, σαν σκληρό, απάνθρωπο, αιμοχαρή και σφαγέα τον Σουλτάνο Μωάμεθ ή Μεχμέτ Πορθητή Τούρκο κατακτητή.
Την 1η Νοεμβρίου 1466 στήθηκαν στα, Σέρρας δέκα αγχόνες και κρεμάστηκαν σ’ αυτές ο ένας μετά τον άλλο, ο Αυτοκράτορας Δαυίδ ο Μεγαλοκομνηνός, οι οκτώ γιοί του και ο ανεψιός του Αλέξιος, γιός του Αυτοκράτορα της Τραπεζούντας Καλοϊωάννου•
Το δε τραγικό της όλης ιστορίας είναι ότι ο μικρότερος γιός του Αυτοκράτορα Δαυίδ, ο Γεώργιος και ο ανεψιός του ο Αλέξιος ήτανε μόλις οκτώ χρονών.
Ένα μέλος της οικογενείας μόνο δεν εκτελέστηκε κατά διαταγή του Σουλτάνου, η τραγική Τραπεζούντια αυτοκρατόρισσα Ελένη η Καντακουζινή, σύζυγος του Αυτοκράτορα Δαυίδ Α' Μεγαλοκομνηνού, η οποία μέσα στο πλήθος των Σερραίων, που ασταμάτητα έκλαιγε, παρακολουθούσε ακίνητη και με θάρρος, το δράμα της οικογενείας της και το χαμό των αγαπημένων της προσώπων.
Όταν δε ο δήμιος τελείωσε το έργο του και φύγανε όλοι, χωρίς κανένας να τολμήσει να θάψει τους νεκρούς, η τραγική αυτοκρατόρισσα σύζυγος και μητέρα, παρά την αυστηρή διαταγή όπως τα πτώματα μείνουν άταφα έως ότου γίνουν λεία των σκυλιών και των ορνέων, με τα ίδια της τα χέρια και με όποιο κουράγιο της έμεινε, έθαψε ότι προσφιλέστερο είχε στη ζωή της και ότι της απόμεινε απ’ αυτή.
Κοντά στους τάφους των αγαπημένων της, έκτισε μια λιτή και φτωχική αχυροκαλύβα, όπου έμεινε μέχρι το τέλος της ζωής της, αφού φόρεσε το μοναχικό ένδυμα και πέρασε μια ζωή με αυστηρότητα και εγκράτεια, μακριά από τον κόσμο, τα πλούτη των ανακτόρων και τα μεγαλεία της βασιλείας.
Οι Σερραίοι το μόνο που μπόρεσαν να την προσφέρουν, ήτανε η αγάπη και ο σεβασμός τους, η εκτίμηση και μια πραγματική συμπόνια και όταν πέθανε την έθαψαν κοντά στα αγαπημένα της πρόσωπα και όπως ταίριαζε και έπρεπε σε μια Μεγάλη Τραπεζούντια Αυτοκρατόρισσα Κομνηνή Καντακουζινή, που η μοίρα η κακή, την έφερε να ζήσει κοντά τους.
Λέγεται ότι τα ανωτέρω γεγονότα διαδραματίστηκαν στην περιοχή των Σερρών – των Αγίων Αναργύρων και ότι εξ αιτίας των γεγονότων αυτών η περιοχή πήρε την ονομασία Κατακονόζι.
Δεν ξέρω όμως εάν είναι αληθές αυτό.

100 ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΣ

1910 – 2010
100 ΧΡΟΝΙΑ
ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΠΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΣ
Την χρονιά αυτή 2010 ο Ελληνικός προσκοπισμός συμπληρώνει 100 χρόνια από την μεταλαμπάδευσή του στην Ελλάδα, το 1910.
100 χρόνια γεμάτα δράση και προσφορά προς την πατρίδα.
Στα 100 αυτά χρόνια χιλιάδες Ελληνόπουλα γαλουχήθηκαν στις τάξεις του προσκοπισμού με το προσκοπικό πρόγραμμα που είναι κατάλληλα προσαρμοσμένο στις διάφορες ηλικιακές ομάδες και προσφέρει στα παιδιά και γενικά στους νέους ελκυστικές και συναρπαστικές εμπειρίες γεμάτες με περιπέτεια και φαντασία δράσεις στην πόλη αλλά κυρίως στο ύπαιθρο.
Τα 100 αυτά χρόνια ύπαρξης και δράσης στην Ελλάδα, το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων θα το γιορτάσει με μια σειρά εκδηλώσεων.
Ιδρυτής του Παγκόσμιου προσκοπισμού είναι ο Μπάτεν Πάουελ που γεννήθηκε στις 22 Φεβρουαρίου 1857 στη Οξφόρδη. Τις πρώτες του σπουδές παρακολούθησε στο Τσάρτερ Χάουζ, αργότερα δίνει εξετάσεις στην Στρατιωτική Σχολή και έρχεται δεύτερος μεταξύ 700 που έδωσαν εξετάσεις.
Όταν τελείωσε τις σπουδές του τοποθετήθηκε ως αξιωματικός στις Ινδίες. Έτσι όταν το 1899 εξεράγη ο διετής πόλεμος μεταξύ των Άγγλων και των Μπόερς εις την Νότιο Αφρική ο Μπάτεν Πάουελ υπηρετούσε ως φρούραρχος της μικρής πόλης Μάιφκιγκ.
Οι Μπόερς κατόρθωσαν να πολιορκήσουν με δύναμη 6000 ανδρών την μικρή αυτή πόλη η οποία διέθεσε φρουρά μόνον 1000 ανδρών. Η κατάσταση ήταν κρίσιμη. Τότε ο Μπάτεν Πάουελ συνέλαβε την μεγάλη ιδέα να χρησιμοποιήσει τα παιδιά της πολιορκημένης πόλης σε όλες τις βοηθητικές υπηρεσίες του στρατού.
Τα μικρά αυτά παιδιά προσέφεραν πράγματι πολύτιμες υπηρεσίες, αφού βέβαια προηγουμένως υπέστησαν μια πρόχειρη εκπαίδευση.
Με τον τρόπο αυτόν όλοι οι στρατιώτες απηλλάγησαν από τις βοηθητικές υπηρεσίες και βρέθηκαν στην πρώτη γραμμή και έτσι ύστερα από 218 ημέρες αγώνων σκληρών έφθασαν ενισχύσεις και οι Μπόερς αναγκάσθηκαν να λύσουν την πολιορκία.
Το επιχείρημα αυτό έκαμε μεγάλη εντύπωση και όταν ο Μπάτεν Πάουελ γύρισε στην Αγγλία άρχισε πραγματική σταυροφορία και διακήρυσσε ότι πρέπει να μορφώσουμε χαρακτήρες, ότι πρέπει να δημιουργήσουμε ανθρώπους του καθήκοντος, να περιορίσουμε την μόρφωση του βιβλίου και να προσέξουμε την ανθρωπιστική μόρφωση. Το 1907 συνεχίζοντας ο Μπάτεν Πάουελ τα πειράματά του για την μόρφωση των νέων, συγκέντρωσε 20 παιδιά που ανήκαν σε διάφορες κοινωνικές τάξεις και σχημάτισε έτσι την πρώτη ομάδα προσκόπων. Το 1908 εξέδωσε το πρώτο προσκοπικό βιβλίο σε φυλλάδια με τον τίτλο ΠΡΟΣΚΟΠΙΣΜΟΣ ΓΙΑ ΑΓΟΡΙΑ.
Το βιβλίο αυτό αποτέλεσε την βάση του προσκοπισμού σε όλο τον κόσμο.
Έτσι αρχίζει η γέννηση του προσκοπισμού στην Αγγλία, που όμως γρήγορα εξαπλώνεται σε όλο τον ελεύθερο κόσμο.
Ο Ιδρυτής του προσκοπισμού Μπάτεν Πάουελ αφιέρωσε όλη του την ζωή για να μελετήσει και να προσφέρει όχι μόνον στην πατρίδα του αλλά και σε ολόκληρη την ανθρωπότητα ένα άριστο και άρτιο σύστημα εξωσχολικής διαπαιδαγώγησης για παιδιά της σχολικής και εφηβικής ηλικίας.
Με πολύ λίγες γραμμές αυτό είναι το ιστορικό της ιδρύσεως του προσκοπισμού από τον ιδρυτή Μπάτεν Πάουελ.
Αν όμως ο προσκοπισμός πατρίδα έχει την Αγγλία, δεν είναι τίποτε άλλο παρά η αναβίωση των αρχών του Πλάτωνα και του Αριστοτέλη που πίστεψαν Στην διαπαιδαγώγηση της νεολαίας εν αρετή ώστε να δημιουργηθεί ο άριστος πολίτης του μέλλοντος που θα γνωρίζει να διοικεί ορθά, αλλά και να υπακούει. Ο Ιδρυτής του προσκοπισμού Μπάτεν Πάουελ είπε ότι ο προσκοπισμός είναι η αγωγή του πολίτου δια της ζωής του υπαίθρου. Και ένας άλλος μεγάλος παιδαγωγός αιδεσιμότατος Σεβέν έδωσε τον ακόλουθο χαρακτηρισμό ότι προσκοπισμός είναι μια ευρύτατη προσπάθεια, Εθνικής διαπαιδαγωγήσεως με βάση την θρησκεία.
Στην Ελλάδα ο προσκοπισμός μεταλαμπαδεύτηκε από την Αγγλία το 1910 με πρωτεργάτη τον Αείμνηστο Αθανάσιο Λευκαδίτη που ως καθηγητής της Γυμναστικής συνόδευε την Ελληνική Ολυμπιακή ομάδα στους Ολυμπιακούς αγώνες το 1908 που έγιναν στο Λονδίνο, γνώρισε τους προσκόπους και ενημερώθηκε για τη λειτουργία του προσκοπισμού και το προσκοπικό παιδαγωγικό σύστημα. Ο Αθανάσιος Λευκαδίτης γεννήθηκε το 1872 και είχε Κεφαλλονίτικη καταγωγή.
Όταν γύρισε στην Αθήνα αποφάσισε να ιδρύσει τον προσκοπισμό. Έτσι τον Νοέμβριο του 1910 σχημάτισε την πρώτη προσκοπική ομάδα, που απαρτίζονταν από μαθητές του Ελληνικού εκπαιδευτηρίου στο οποίο ήτο καθηγητής της γυμναστικής. Έτσι αρχίζει η ίδρυση του προσκοπισμού στην Ελλάδα.
Ο προσκοπισμός σε γενικές γραμμές είναι ένα παιχνίδι, στο οποίο οι μεγαλύτεροι αδελφοί οι βαθμοφόροι δημιουργούν για τους μικρότερους αδελφούς των ένα ηθικά υγιές περιβάλλον και τους προσφέρουν ωφέλιμες απασχολήσεις, ικανές να τους βοηθήσουν ώστε να γίνουν καλοί πολίτες, χρήσιμοι στον εαυτό τους, στην οικογένειά τους και στην πατρίδα.
Ο προσκοπισμός με το κατάλληλο πρόγραμμά του και τις μεθόδους του έχει την δυνατότητα να μεταβάλλει κάθε άτομο σε έναν δραστήριο και ευτυχισμένο πολίτη. Έχει ακόμη τη δυνατότητα να κάμει το άτομο να εργάζεται δια την ολότητα και να συντελέσει εις την παγίωση της ειρήνης στον κόσμο, δια της αναπτύξεως της προσωπικής αδελφοσύνης.
Ο προσκοπισμός αναπτύσσει το πνεύμα του παιδιού, το αίσθημα του καθήκοντος και την αισιόδοξη αντιμετώπιση των δυσκολιών που παρουσιάζονται στη ζωή του ανθρώπου.
Με τον προσκοπισμό το δύσπιστο παιδί αποκτά πρωτοβουλία και αυτοπεποίθηση.
Ο εγωιστής μαθαίνει να σκέπτεται τους άλλους με το σύνθημα κάνε τουλάχιστον μια καλή πράξη κάθε μέρα.
Το πλούσιο και το φτωχό παιδί ανακαλύπτουν ότι βρίσκονται στο ίδιο επίπεδο.
Το ανάγωγο παιδί μαθαίνει την ευγένεια και την αβρότητα. Το αγέρωχο συμμορφώνεται. Το παιδί της πόλης παίρνει μια γενική και πλήρη γνώση της ομορφιάς της φύσης και του υπαίθρου με όλα τα οφέλη της στο σώμα και στην ψυχή.
Η βάση στην οποία στηρίζεται το προσκοπικό σύστημα, είναι η θρησκεία. Ο βίος του Θεανθρώπου Χριστού είναι το φωτεινό παράδειγμα κάθε προσκόπου στην εκτέλεση του προσκοπικού Νόμου και της Υπόσχεσης. Ο Ελληνικός προσκοπισμός θεωρεί απαραίτητη την πίστη προς τον Θεό, την προσήλωση προς την πατρίδα και την αφοσίωση προς την οικογένεια.
Κηρύσσει πως ο πρόσκοπος πρέπει να είναι έτοιμος για να παρέχει βοήθεια προς κάθε συνάνθρωπό του.
Δεν κάνει διακρίσεις κοινωνικές και ταξικές.
Παραδέχεται την εθελούσια κατάταξη.
Βασίζει την εκπαίδευσή του στο Κατ’ Ενωμοτίας Σύστημα, στη ζωή της υπαίθρου, στην εκμάθηση χρησίμων γνώσεων.
Είναι μια προσπάθεια Ηθικής Εθνικής και Κοινωνικής διαπαιδαγώγησης.
Ο προσκοπισμός δεν κάνει διάκριση Φυλής, Θρησκείας, πολιτικών πεποιθήσεων, κοινωνικής προέλευσης και οικονομικής κατάστασης.
Έτσι προετοιμάζει τα παιδιά να αντιμετωπίσουν τη ζωή σαν άτομα και σαν μέλη υγιή και κοινωνικά και τους παρέχει ευκαιρίες εφαρμογής των καθηκόντων του πολίτη.
Ο Ελληνικός προσκοπισμός στα 100 αυτά χρόνια της ύπαρξής του έχει να παρουσιάσει αξιόλογη δραστηριότητα και ένα πολύπλευρο Εθνικό κοινωνικό θρησκευτικό και ανθρωπιστικό έργο.
Δεκάδες χιλιάδες Ελληνόπουλα διαπαιδαγωγήθηκαν με την προσκοπική μέθοδο στο διάστημα όλων αυτών των χρόνων της πολυτάραχης Εθνικής και κοινωνικής μας ζωής, και κατέλαβαν επίζηλες θέσεις μέσα στην Ελληνική κοινωνία, διακρίθηκαν σε όλους τους τομείς της ανθρώπινης δραστηριότητας και ανταποκρίθηκαν με ολόψυχη αφιέρωση των δυνάμεών των με αυταπάρνηση και αυτοθυσία σε κάθε Εθνικό προσκλητήριο.
Αλλά και προτού ακόμη ενηλικιωθούν πριν εγκαταλείψουν τις προσκοπικές τάξεις, σαν παιδιά και σαν έφηβοι που εθήτευσαν πρόσκοποι, διεκρίθησαν σε σειρά Εθνικών και κοινωνικών δράσεων σε στιγμές δύσκολες για την πατρίδα και την Ελληνική κοινωνία με προσφορά και την ζωή τους ακόμη.
Για να αναπτύξει κανείς την δράση και τα έργα του Ελληνικού προσκοπισμού μέσα στα 100 αυτά χρόνια θα χρειαζόταν πολλές σελίδες για αυτό και εγώ θα περιοριστώ στο να αναφέρω τους κυριότερους σταθμούς του Ελληνικού προσκοπισμού που είναι:
1910 Ίδρυση του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων από τον Αθ. Λευκαδίτη
1912 Γίνεται η πρώτη επίσημη εμφάνιση των Ελλήνων Προσκόπων
1913 Ιδρύονται τμήματα Ελλήνων Προσκόπων στην Αίγυπτο και στο Σουδάν από τον Αρχιπρόσκοπο Αντώνιο Μπενάκη.
Δημιουργείται ο κλάδος των Ναυτοπροσκόπων. Οι πρόσκοποι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους Βαλκανικούς Πολέμους ως αγγελιοφόροι, τραυματιοφορείς, γραφείς, διανομείς αλληλογραφίας, προγυμνασταί νεοσυλλέκτων, παρασκευασταί συσσιτίων για τις οικογένειες των επιστρατευθέντων.
1914 Παρουσία του Πρωθυπουργού Ελευθέριου Βενιζέλου πραγματοποιήθηκε στο Παναθηναϊκό στάδιο επίδειξη προσκοπικών γνώσεων και ικανοτήτων οι εισπράξεις της εκδήλωσης διετέθησαν υπέρ των Βορειοηπειρωτών.
Εντάσσονται στις προσκοπικές τάξεις και προσκοπικά τμήματα κοριτσιών (1η ομάδα Ελληνίδων προσκόπων). Το τμήμα αυτό λειτούργησε για μια τριετία.
Στις 2 Ιουλίου το Σ.Ε.Π ανακήρυξε Γενικό Αρχηγό τον Βασιλέα Κωνσταντίνο, τίτλο που διατήρησε μέχρι τον Μάιο 1917 οπότε αποχώρησε από την Ελλάδα.
1916 Οι πρόσκοποι Κέρκυρας προσέφεραν πολύτιμες υπηρεσίες στην αντιμετώπιση της επιδημίας χολέρας που παρουσιάστηκε στους καταυλισμούς των Σέρβων προσφύγων οι οποίοι είχαν έλθει στην Ελλάδα το 1915 και στην περίθαλψή τους συνέβαλαν οι πρόσκοποι στις πόλεις όπου εγκαταστάθησαν.
1917 Το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων αναγνωρίζεται με τον Νόμο 1066 ως Εθνικό Ίδρυμα αυτοτελές, υπό την εποπτεία του κράτους.
Οι πρόσκοποι παρέχουν τις υπηρεσίες τους κατά την μεγάλη πυρκαγιά της Θεσσαλονίκης. Τον Σεπτέμβριο το Διοικητικό Συμβούλιο του Σ.Ε.Π ανακήρυξε Γενικό Αρχηγό τον τότε πρωθυπουργό Εθνάρχη Ελευθέριο Βενιζέλο τίτλο που διατήρησε μέχρι τον Νοέμβριο του 1920. Με την ίδια απόφαση του απονεμήθηκε ο τίτλος του μεγάλου Ευεργέτη.
1918 Οι πρόσκοποι παρέχουν υπηρεσίες εις τον στρατό, ως νοσοκόμοι, τραυματιοφορείς, αγγελιοφόροι και συμβάλλουν εις την περίθαλψην των θυμάτων των Βουλγάρων εις την Αν. Μακεδονία.
Επίσης συμμετέχουν εις την ακτοφυλακήν Σαρωνικού.
Συνεργεία προσκόπων βοήθησαν στην απογραφή του πληθυσμού της χώρας.
Οι πρόσκοποι στην Αθήνα συγκέντρωσαν είδη ρουχισμού για τα θύματα από τους Βουλγάρους.
1919 Οι Έλληνες πρόσκοποι του Αïδινίου και των Σωκίων την Μικράς Ασίας παίρνουν μέρος στις επιχειρήσεις στο πλευρό του Ελληνικού στρατού εναντίον άτακτων Τούρκων αιχμαλωτίζονται αρνούνται να αλλαξοπιστήσουν και σφάζονται αγρίως όλοι από του τοπικού τους Εφόρου μέχρι του τελευταίου προσκόπου.
1920 Το Σώμα αποστέλλει αντιπροσωπεία στην Α' Παγκόσμια προσκοπική συγκέντρωση που έγινε στο Λονδίνο
1928 Προσφέρουν τις υπηρεσίες τους οι πρόσκοποι κατά τους σεισμούς της Κορίνθου.
1931 Εισάγεται ο κλάδος Λυκοπούλων εις τον Ελληνικόν προσκοπισμόν.
Οι πρόσκοποι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους σεισμοπαθείς της Χαλκιδικής.
1936 Το Σ.Ε.Π ανακήρυξε τον Αντώνιο Μπενάκη Αρχιπρόσκοπο για την μεγάλη προσφορά του από το 1914 μέχρι την τελευταία ημέρα της ζωής του.
1938 Οι πρόσκοποι παρέχουν τις υπηρεσίες τους στους σεισμοπαθείς του Ωρωπού.
1939 Το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων διαλύεται από την Κυβέρνηση του Ιω. Μεταξά και συγχωνεύεται στην Ε.Ο.Ν.
1940 – 1944 Ο πόλεμος και η αρχή της κατοχής βρίσκουν την Ελλάδα χωρίς προσκοπισμό. Πολύ γρήγορα όμως οι βαθμοφόροι παίρνουν πρωτοβουλίες και αρχίζουν να λειτουργούν παράνομα οι πρώτες προσκοπικές ομάδες.
Πολλές σελίδες αλτρουισμού, εθελοντισμού και ηρωικών προσπαθειών μπορούν να καταγραφούν στην περίοδο αυτή.
Συσσίτια, αθέατες κατασκηνώσεις, αντιστασιακές ομάδες μεταφορές πληροφοριών ήταν μερικές υπηρεσίες από τις παράνομες προσκοπικές ομάδες.
Παράλληλα με την Εθνική προσπάθεια, αγωνίζονταν οι πρόσκοποι να κρατήσουν ζωντανά τα ταλαιπωρημένα από την πείνα και τις κακουχίες παιδιά.
Οι πρόσκοποι ενίσχυσαν το έργο πολλών μυστικών και συμμαχικών υπηρεσιών και κατασκοπεύτηκαν σε πολλές περιπτώσεις οι κινήσεις των κατακτητών, προσφέρθηκε βοήθεια στα συσσίτια της ΕΟΧΑ και πολλά άλλα για τα οποία στάθηκαν περήφανα στο εκτελεστικό απόσπασμα.
Οι πρόσκοποι έκαναν και την φορά αυτή το καθήκον τους προς την πατρίδα. Στη 18 Ιουνίου 1944 πεθαίνει ο ιδρυτής του Ελληνικού προσκοπισμού Αθανάσιος Λευκαδίτης και κηδεύεται στο Α' Νεκροταφείο Αθηνών. Στην κηδεία του συγκεντρώθηκαν εκατοντάδες πρόσκοποι χωρίς βέβαια προσκοπική στολή, από τις προσκοπικές ομάδες που είχαν ιδρυθεί παράνομα και παρόλη την Γερμανική κατοχή οι πρόσκοποι εκείνοι έψαλλαν τον Εθνικό ύμνο με την ευχή για γρήγορη απελευθέρωση. Με την απελευθέρωση της χώρας μας ανασυνιστάται επισήμως το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων.
1945 Εισάγεται ο κλάδος των Αεροπροσκόπων στον Ελληνικό προσκοπισμό.
1946 Εισάγεται ο κλάδος των Ανιχνευτών και εγκαινιάζεται η ανωτάτη εκπαίδευση Διακριτικού Δάσους.
1947 Γίνεται η πρώτη μεταπολεμική προσκοπική επίδειξη στο Παναθηναϊκό στάδιο.
1949 Κλιμάκια προσκόπων από την Θεσσαλία συνέβαλαν στην ανοικοδόμηση της ερειπωμένης πόλης του Καρπενησίου και ιδιαίτερα στην ανέγερση της στέγης του Μαθητή.
Τον ίδιο χρόνο ο Παγκόσμιος Προσκοπισμός αναγνώρισε επίσημα την προσφορά του Σ.Ε.Π προς τα παιδιά των Παιδουπόλεων που φιλοξενούσαν τα ξεριζωμένα από τα σπίτια τους θύματα της τότε ανώμαλης εσωτερικής κατάστασης της χώρας.
1956 Γίνεται το τζάμπορι του αποδήμου Ελληνισμού στην Αθήνα.
1960 Γιορτάζονται τα 50 χρόνια του Ελληνικού προσκοπισμού.
Τα Ελληνικά ταχυδρομεία κυκλοφορούν την πρώτη σειρά Προσκοπικών Γραμματοσήμων.
1963 Πραγματοποιείται το 11ον Παγκόσμιο Προσκοπικό τζάμπορι στον Μαραθώνα Αττικής όπου συγκεντρώθηκαν δέκα τρεις χιλιάδες πρόσκοποι απ’ όλον τον κόσμο.
Μετά την λήξη του τζάμπορι έγινε με μεγάλη επιτυχία στη Ρόδο το 19ο Παγκόσμιο Προσκοπικό Συνέδριο, στο οποίο συμμετείχαν πάνω από 300 προσωπικότητες του Παγκοσμίου προσκοπισμού. Το συνέδριο αυτό παρακολούθησε και η Αρχιοδηγός του κόσμου Λαίδη Όλαφ Μπάτεν Πάουελ. Την πρόσκληση προς όλα τα Εθνικά Σώματα Προσκόπων απήυθυνε με μήνυμά του ο τότε Αρχιπρόσκοπος της Ελλάδος διάδοχος Κωνσταντίνος. Τα έσοδα από τη μεγάλη επίδειξη στο Παναθηναϊκό στάδιο που πραγματοποιήθηκε με την ευκαιρία του 11ου Παγκόσμιου προσκοπικού τζάμπορι στον Μαραθώνα, προσφέρθηκαν στο Ταμείο Υποτροφιών Ελλήνων Σπουδαστών.
1966 Απενεμήθη στο Σ.Ε.Π μεγάλη ηθική αμοιβή από την Ελληνική Αντικαρκινική Εταιρεία για τη συμβολή των προσκόπων όλης της χώρας στους εράνους του.
1970 Γιορτάζονται τα 60 χρόνια του Ελληνικού Προσκοπισμού και πραγματοποιείται μεγάλη Προσκοπική Πανελλήνια επίδειξη στο Παναθηναϊκό στάδιο.
1973 Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Δημήτριος με επιστολή του αγάπης και ευλογιών αναγνωρίζει το κοινωνικό έργο των μελών του Σ.Ε.Π.
1974 Η επίθεση εναντίον της Κύπρου μας και η Γενική Επιστράτευση βρήκε για μια ακόμη φορά έτοιμους τους Έλληνες Προσκόπους.
Η έκτακτη κινητοποίηση των Ελλήνων προσκόπων σε όλη τη χώρα κάλυψε τις ανάγκες στα Νοσοκομεία, ταχυδρομεία, κ.λ.π συγκροτήθηκαν ομάδες τραυματιοφορέων διανομής δώρων στους ακρίτες μας, στήθηκαν σκηνές σε δρόμους και πλατείες για την εξυπηρέτηση των στρατευμένων ενώ παράλληλα εκατοντάδες Βαθμοφόροι μας, έδωσαν αίμα για τις ανάγκες των Νοσοκομείων.
Ακόμη οι πρόσκοποί μας συγκέντρωσαν συσκεύασαν και απέστειλαν με αντιπροσωπεία τους χιλιάδες τόνους σε δέματα ιματισμού και ειδών πρώτης ανάγκης στους πρόσφυγες αδελφούς της Κύπρου.
1977 Ιδιαίτερα χρήσιμη υπήρξε η συμπαράσταση των προσκόπων στους πλημμυροπαθείς της Αττικής. Δημοσιεύεται το Διάταγμα περί εγκρίσεως του νέου οργανισμού του Σ.Ε.Π βάσει του οποίου για πρώτη φορά με Δημοκρατικές διαδικασίες γίνεται η εκλογή της ηγεσίας του Σ.Ε.Π.
1978 Οι πρόσκοποι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους σεισμοπαθείς των μεγάλων σεισμών της Θεσ/νίκης.
1979 Ιδρύεται μόνιμη ομάδα εθελοντών αιμοδοσίας από Βαθμοφόρους και Ανιχνευτές μας για την συνεχή προσφορά αίματος στα παιδιά που πάσχουν από Μεσογειακή αναιμία.
Εγκαινιάζεται το ιδιόκτητο προσκοπικό Μέγαρο στην Αθήνα από τον τότε Πρόεδρο της Δημοκρατίας κύριο Κων/νο Τσάτσο.
1981 Οι πρόσκοποι προσφέρουν τις υπηρεσίες τους στους σεισμοπαθείς της Αττικής και της Κορινθίας.
1982 Ξεκινά η λειτουργία μικτών ομάδων πειραματικών με αγόρια και κορίτσια. Η αρχή έγινε στις κοινότητες των Ανιχνευτών (έφηβοι) για να ακολουθήσουν οι Αγέλες Λυκοπούλων και οι ομάδες προσκόπων.
1984 Καθιερώνεται επίσημα πλέον ο προσκοπισμός για αγόρια και κορίτσια.
1985 Γιορτάζονται τα 75 χρόνια του Ελληνικού προσκοπισμού με σειρά εκδηλώσεων.
1986 Οι πρόσκοποι είναι παρόντες και προσφέρουν τις πολύτιμες υπηρεσίες τους κατά τους μεγάλους καταστρεπτικούς σεισμούς της Καλαμάτας.
1989 Ο Ελληνικός προσκοπισμός συνεχίζει την δραστηριότητά του ανανεωμένος και εφαρμόζει πλην των άλλων και νέα ρεαλιστικά προγράμματα για την βελτίωση ποιότητας ζωής, την αναδάσωση την καταπολέμηση της εξάπλωσης των ναρκωτικών και άλλα, βασισμένα πάντοτε στις αρχές του προσκοπικού Νόμου και της προσκοπικής υπόσχεσης.
1990 Γιορτάζονται τα 80 χρόνια του Ελληνικού προσκοπισμού με σειρά εκδηλώσεων που οργάνωσε η κεντρική Διοίκηση του Σ.Ε.Π αλλά και οι κατά τόπους προσκοπικές εφορείες και συστήματα.
Το Σώμα Ελλήνων προσκόπων συνέβαλε στην επανίδρυση και προαγωγή της προσκοπικής κίνησης στην Αλβανία, τη Γιουγκοσλαβία, τη Βουλγαρία και την Ουκρανία.
Ακόμη το Σ.Ε.Π στο πλαίσιο του προγράμματος της Ευρωπαϊκής προσκοπικής κίνησης φιλοξένησε στο Σούνιο, σε μηνιαία κατασκήνωση 50 παιδιά από το Τσέρνομπιλ.
1991 Το Σ.Ε.Π φιλοξένησε στις προσκοπικές του εγκαταστάσεις στον Άγιο Ανδρέα παιδιά από το Τσέρνομπιλ.
1993 Οι πρόσκοποι βοήθησαν τους πληγέντας από τους σεισμούς στον Πύργο.
1995 Οι πρόσκοποι προσέφεραν τις υπηρεσίες τους στους σεισμοπαθείς Αιγίου, Φλωρίνης και Γρεβενών στο στήσιμο σκηνών οργάνωση καταυλισμών κ.λ.π.
1997 Το Σ.Ε.Π κινητοποιήθηκε ταχύτατα και έστειλε δύο φορές βοήθεια στους νοσηλευόμενους Αλβανούς τραυματίες από τους σεισμούς στο Νοσοκομείο Αργυροκάστρου Αλβανίας.
1998 Πραγματοποιήθηκε στη Σκοτίνα Πιερίας το 3ο Πανελλήνιο προσκοπικό τζάμπορι με συμμετοχή 2500 περίπου προσκόπων.
1999 Πρόσκοποι της Αττικής, αλλά και πολλών άλλων περιοχών, έδωσαν δυναμικό παρόν δίπλα στους συνανθρώπους που επλήγησαν από τον σεισμό.
2002 Πραγματοποιείται τον Ιούλιο στη Θεσσαλονίκη το 36ο Παγκόσμιο προσκοπικό συνέδριο. Το ίδιο καλοκαίρι πραγματοποιείται στο Μέτσοβο με τη συμμετοχή ηγετικών στελεχών από προσκοπικές οργανώσεις 150 χωρών το 8ο Παγκόσμιο Φόρουμ Νέων.
2010 Ο προσκοπισμός της Ελλάδας συμπλήρωσε 100 χρόνια ζωής και γιορτάζει με σειρά εκδηλώσεων. Μέσα στα 100 αυτά χρόνια ο Ελληνικός προσκοπισμός έχει να παρουσιάσει μεγάλους Εθνικούς αγώνες, βοήθεια προς το στερούμενο παιδί και τόσες άλλες αλτρουιστικές εκδηλώσεις.
Για όλους αυτούς τους Εθνικούς αγώνες και την προσφορά των Ελλήνων προσκόπων προς την πατρίδα και το κοινωνικό σύνολο, η Σημαία του Σώματος Ελλήνων προσκόπων τιμήθηκε με τα παρακάτω μετάλλια και τιμητικές διακρίσεις, που καμιά άλλη Σημαία Νεανικής κινήσεως ή οργανώσεως δεν έχει να επιδείξει τόσο στην Ελλάδα όσο και Διεθνώς.
Έτσι απενεμήθησαν.
1913 Το Μετάλλιο του Ελληνικού Ερυθρού για τις προσφερθείσες υπηρεσίες στους Βαλκανικούς πολέμους 1912 – 13.
1914 Αναμνηστικό Μετάλλιο Υπουργείου Στρατιωτικών δια τις υπηρεσίες που προσέφερε το Σ.Ε.Π κατά την εκστρατεία εναντίον της Τουρκίας και της Βουλγαρίας δια των μελών του ως προγυμναστών, αγγελιοφόρων, Νοσοκόμων κ.λ.π.
1917 Διασυμμαχικό Μετάλλιο της Νίκης για τις υπηρεσίες των προσκόπων στους Βαλκανικούς πολέμους.
1922 Μετάλλιο στρατιωτικής αξίας Α' Τάξεως για επιβράβευση των προς την πατρίδα υπηρεσιών.
Επίσης Δίπλωμα τιμής του Υπουργείου Οικονομίας για την συμβολή του Σ.Ε.Π στην απογραφή του πληθυσμού του 1920.
1928 Αναμνηστικό Μετάλλιο του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού για τις παρασχεθείσες υπηρεσίες κατά τους σεισμούς της Κορίνθου.
1948 Αναμνηστικό δίπλωμα Εράνου της Ημέρας του στρατού.
Αναμνηστικό Μετάλλιο Γενικού Επιτελείου Ναυτικού για την συνέχιση του αγώνα στην Μέση Ανατολή.
Χάλκινο Σταυρό της Φανέλας του Στρατιώτη.
1949 Ο Στρατάρχης Αλ. Παπάγος εκφράζει την ευαρέσκειά του προς τους συμπολεμιστές προσκόπους για την ενεργό συμμετοχή εις τον Αγώνα Επιβιώσεως της Ελληνικής Φυλής. Επίσης το Αριστείον Ανδρείας Α' Τάξεως για τις υπηρεσίες τις οποίες προσέφεραν οι πρόσκοποι της Τ.Ε Βεροίας κατά το 1947.
1950 Το Μετάλλιο εξαίρετων πράξεων δια την αναπτυχθείσα πρωτοβουλία του Σ.Ε.Π προς κάθε είδους ενίσχυση του αγωνιζομένου Ελληνικού στρατού.
1953 Έπαινος και ευαρέσκεια του Προέδρου της κυβερνήσεως Στρατάρχου Παπάγου για τις υπηρεσίες των προσκόπων κατά τους σεισμούς των Ιονίων Νήσων.
1957 Δίπλωμα του Παγκοσμίου προσκοπικού Γραφείου για τις προς τον Παγκόσμιο προσκοπισμό προσφερθείσες υπηρεσίες.
1960 Αργυρό παράσημο της Ακαδημίας Αθηνών. Δίπλωμα με χρυσό Μετάλλιο του Υπουργείου Εθνικής αμύνης για τις προς το έθνος υπηρεσίες κατά το από το 1910 έως 1960 χρονικό διάστημα.
Δίπλωμα με χρυσό Σταυρό και Δάφνη του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού.
Αργυρό Μετάλλιο της πόλης των Αθηνών.
1963 Χρυσός Κότινος της Ελληνικής Εταιρείας Δημοσίων σχέσεων.
1966 Δίπλωμα της Ελληνικής Εταιρείας προστασίας Ανηλίκων.
Δίπλωμα με Διάσημο της Ελληνικής Αντικαρκινικής Εταιρείας.
1977 Χρυσός Αγρινός του Σώματος Προσκόπων της Κύπρου.
1980 Χρυσός Σταυρός των Ορθοδόξων Σταυροφόρων του Παναγίου Τάφου για τις πολύτιμες υπηρεσίες των προσκόπων που προσέφεραν σε κρίσιμες για το Έθνος στιγμές, υπηρετήσαντες τον Θεό και την πατρίδα.
2009 Τον Σεπτέμβριο το Πατριαρχείο Αλεξάνδρειας και πάσης Αφρικής με τον προκαθήμενο του Πατριάρχη και παπά Θεόδωρο τον Β' τίμησε τους Έλληνες προσκόπους με την απονομή του παρασήμου του Άγιου Μάρκου Α' τάξεως για την Εκατοντάχρονη συμβολή τους στην κοινωνία.
Με μια τέτοια λαμπρή ιστορία, με μια τέτοια λαμπρή Εθνική και Κοινωνική δράση, και την σημερινή δύναμη των 30.000 Ελλήνων προσκόπων περίπου, ο Ελληνικός προσκοπισμός προχωρεί ήδη στην περαιτέρω εκπλήρωση της αποστολής του, που σήμερα περισσότερο από κάθε άλλη φορά είναι συνδεδεμένη με την προκοπή και την ανέλιξη της Ελλάδος.
Ο προσκοπισμός έζησε και μεγαλούργησε τα 100 αυτά χρόνια και θα ζήσει και θα μεγαλουργήσει ακόμη περισσότερο και τα επερχόμενα χρόνια, παρ’ όλες τις δυσκολίες που αντιμετωπίζει ιδίως τα τελευταία χρόνια, γιατί σκοπός του μοναδικός είναι η αγωγή των νέων με βάση τις Εθνικές και Χριστιανικές παραδόσεις, γιατί έτσι επιτυγχάνεται η δημιουργία ανδρών στο σώμα και στη ψυχή, που είναι πιστοί στις ιερές παραδόσεις, υποστηρικτές των ιδανικών της φυλής μας και χρήσιμοι στην πατρίδα.
Στα 100 χρόνια που πέρασαν μια ολόκληρη στρατιά παιδιών πέρασαν μέσα από τον προσκοπικό στίβο, γνώρισε την προσκοπική ζωή, αφομοίωσε λίγο ή πολύ ανάλογα με την διάρκεια της παραμονής του τα διδάγματα της τιμής, της αρετής, και του καθήκοντος, ανδρώθηκε και μετέφερε μέσα στην κοινωνία αυτές τις αρχές μαζί με έναν υποδειγματικό τρόπο ζωής. Κοντά στις γνωστές μορφές των Ηρώων, ένα ανώνυμο πλήθος ανθρώπων που ευεργετήθηκαν από την προσκοπική διαπαιδαγώγηση και διαμόρφωσε τον χαρακτήρα του, επετέλεσε και επιτελεί το συνεχές και αθόρυβο καθήκον της εξύψωσης του ψυχικού και πνευματικού επιπέδου του περιβάλλοντος μέσα στο οποίο ζει και εργάζεται. Και η προσπάθεια του Σώματος Ελλήνων Προσκόπων που συνεχίζεται αδιάκοπη στον τομέα αυτόν της διαμόρφωσης του χαρακτήρος και της ανάπτυξης των πνευματικών ικανοτήτων του παιδιού.έχει ακριβώς τον σκοπό, με την διεύρυνση του προσκοπικού κύκλου, την προσέλκυση και συγκράτηση όσο το δυνατόν περισσοτέρων παιδιών στο προσκοπικό παιχνίδι και με τις νεότερες εξελίξεις του να καταστήσει ακόμη πιο επωφελή για το κοινωνικό σύνολο τον προσκοπικό θεσμό και να είστε βέβαιοι ότι θα το επιτύχει.


Νικόλαος Χρ. Χρηστίδης
Τέως Περιφερειακός Έφορος
Προσκόπων Σερρών
Τέως Αντιπρόεδρος
Του Δ.Σ του Σ.Ε.Π

Ομιλία του Προέδρου του ΟΡΦΕΑ Νικόλαου Χρηστίδη κατά την Πανηγυρική Εκδήλωση για τα 100 χρόνια του ΟΡΦΕΑ στις 9 Φεβρουαρίου 2005

Ο ΟΡΦΕΑΣ γιορτάζει φέτος τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του .
Η ιστορία είναι μεγάλη και είναι συνυφασμένη με την ιστορία της πόλης μας .
Θα προσπαθήσω όσο πιο σύντομα γίνεται να σας παρουσιάσω τα κυριότερα γεγονότα που σημάδεψαν την ζωή του ΟΡΦΕΑ και να αποδώσω ελάχιστο φόρο τιμής σε εκείνους που αγωνίστηκαν τόσο για την δημιουργία όσο και για την συνέχιση της ύπαρξης του μέχρι τις μέρες μας .
Είναι εποχή που τα Σέρρας είναι ακόμη υπό την Τουρκική κατοχή , ενώ συγχρόνως αρχίζουν να δρούν τα Βουλγάρικα κομιτάτα με σκοπό τον εκβουλγαρισμό των Ελλήνων της Μακεδονίας τα οποία αρχίζουν να προβαίνουν σε λεηλασίες και διωγμούς του Ελληνικού πληθυσμού .
Την εποχή αυτή ιδρύεται η μυστική επαναστατική οργάνωση το «Μακεδονικό κομιτάτο» με Παραρτήματα σε όλες τις πόλεις της Μακεδονίας που άρχισε να δρα προς αντιμετώπιση των Βουλγάρων κομιτατζήδων .
Οι Σερραίοι δίνουν το παρόν στο Μακεδονικό αγώνα .
Αυτή την κρίσιμη Ιστορική στιγμή για την πόλη μας αλλά και για ολόκληρο τον Νομό μας οι Σερραίοι Μακεδονομάχοι για να καλύπτονται οι δραστηριότητές τους στα μάτια των Τούρκων την 1η Αυγούστου 1905 συγκεντρώνονται στο εξοχικό κέντρο του Χρήστου και πίσω από τον μπουφέ του καφενείου 12 Σερραίοι οι :
Γεώργιος Κικόπουλος Ωρολογάς
Παναγιώτης Κεχαγιάς Κρεοπώλης
Νάκης Κούλας Κρεοπώλης
Κωνσταντίνος Κεχαγιάς Υποδηματοποιός
Θωμάς Βλαχόπουλος Έμπορος
Χρήστος Δέλλιος ή Φεσσάς Πιλοποιός
Δημήτριος Μαντζουρίδης Υφασματοπώλης
Γεώργιος Νάσιουτζικ Ξυλέμπορος
Νικόλαος Ζιώγας Εστιάτορας
Μιχαήλ Πετσίδης Υποδηματοποιός
Αναστάσιος Μανάβης Κρεοπώλης
Εμμανουήλ Λουκάς Ράφτης

και με την συμπαράσταση των Στέφανου Αναστασίου Παντοπώλη , Δημοσθένη Καραστογιάννη Παντοπώλη , Πέτρου Πέτρου Καφεπώλη , Ορέστη Περδικάρη Επιχειρηματία , Γεωργίου Πολυμέρη Μεταφορέα , Κώστα Τριανταφυλλίδη Εμπόρου , Αδάμ Γκούμα Ξενοδόχου , Εμμανουήλ Χατζηδημητρίου Έμπορου και Νικολάου Τίλα , αποφασίζουν την ίδρυση της οργάνωσης υπό την επωνυμία «ΟΜΙΛΟΣ ΟΡΦΕΥΣ» στην οποία έδωσαν Μουσικοαθλητικό χρώμα .
Ο ιδρυθείς πλέον ΟΡΦΕΑΣ ανέλαβε όλη την διακίνηση του Μακεδονικού αγώνα της Περιφέρειας υπό την αιγίδα του Ελληνικού Προξενείου .
Με την ίδρυση του ΟΡΦΕΑ από την επόμενη ημέρα όλοι οι Σερραίοι ανήκουν στον ΟΡΦΕΑ και εκτελούν τις διαταγές της Διοίκησής του .
Άλλοι χρησιμοποιούνται ως οδηγοί των Αντάρτικων Ομάδων και άλλοι μεταφέρουν τρόφιμα , όπλα ή πολεμοφόδια .
Όλα τα σπίτια είναι υποχρεωμένα όταν ειδοποιούνται να έχουν την πόρτα τους ανοιχτή για να μπουν οι αντάρτες για να αναπαυθούν ή να κρυφτούν όταν καταδιώκονται .
Ο ΟΡΦΕΑΣ αμέσως μετά την ίδρυσή του ενοικίασε ένα σπίτι στην τότε οδό Αγίου Νικολάου και εκεί άρχισε την εθνική αλλά και την πολιτιστική του δράση ιδρύοντας τμήματα μουσικό , θεατρικό και Αθλητικό .
Έτσι λοιπόν ενώ στο ένα δωμάτιο ακούονταν μουσική στο άλλο δωμάτιο οι αρμόδιοι ασχολούνταν με το εθνικό ζήτημα και κανόνιζαν την δράση των αντάρτικων Σωμάτων .
Το σπίτι όμως αυτό σύντομα άρχισε να μην ικανοποιεί τις ανάγκες του Ομίλου και έτσι αποφασίζεται να ανεγείρουν δική τους στέγη , ένα κτίριο μεγαλοπρεπές που θα μπορούσε να στεγάσει όλες τις δραστηριότητές του .
Υπήρχαν στο ταμείο τους 325 λίρες , τα υπόλοιπα χρήματα που χρειάζονταν συγκεντρώθηκαν από υποχρεωτική εισφορά με επιβολή φορολογίας στα καπνά 10 παράδες στην οκά , και από διάφορες προσφορές .
Το οικόπεδο που χρειάζονταν το δώρισε η οικογένεια Χατζηλαζάρου στην Ελληνική κοινότητα , η οποία στη συνέχεια το παραχώρησε στον ΟΡΦΕΑ .
Τα σχέδια του κτιρίου γίνονται από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Τζιοβάνι , και αμέσως αρχίζουν οι εργασίες .
Γίνεται η εκσκαφή των θεμελίων και ορίζεται να τεθεί ο θεμέλιος λίθος ημέρα Κυριακή .
Την νύχτα του Σαββάτου μια ομάδα Μακεδονομάχων με μεγάλη προφύλαξη τοποθέτησε σε μια γωνιά των θεμελίων σταυρωτά ένα γκρα (όπλο της εποχής εκείνης) και ένα γϊαταγιάνι (σπαθί) και ρίχνει αρκετά αργυρά Ελληνικά νομίσματα για να είναι σημείο της Ελληνικότητας της Μακεδονίας για τις μέλλουσες γενιές . Επίσης τοποθετεί και ένα μπουκάλι μέσα στο οποίο υπήρχε χαρτί όπου είναι γραμμένο με σινική μελάνη ο χρόνος ιδρύσεως και οι σκοποί του ΟΡΦΕΑ , και όλα αυτά τα σκεπάζουν με λίγο χώμα και όλη νύχτα τα φρουρούν .
Το πρωί εκείνης της Κυριακής η πόλη ξυπνά από τους χαρμόσυνους ήχους της φιλαρμονικής του Ορφέα η οποία γυρίζει σε όλες τις συνοικίες και καλεί τους Σερραίους στο ιστορικό αυτό γεγονός της έναρξης της ανέγερσης του ιστορικού κτιρίου του Ορφέα .
Την καθορισθείσα ώρα προσέρχεται ο Έλληνας Πρόξενος με το προσωπικό του Προξενείου και ακολουθούν οι πρόξενοι της Αγγλίας , της Γαλλίας και της Ιταλίας και σε λίγη ώρα φθάνει ακολουθούμενος από χωροφύλακες ο Μουτεσαρίφης (Τούρκος Νομάρχης) και ο Μιλαλάι (Τούρκος Στρατηγός) Διοικητής της Μεραρχίας και αρχίζει η τελετή υπό τις ευλογίες του τότε Μητροπολίτου Γρηγορίου .
Είναι μια ιστορική στιγμή για τους Σερραίους , που ζητωκραυγάζουν , αγκαλιάζονται και φιλιούνται ευχόμενοι καλή Λευτεριά .
Οι εργασίες προχωρούν με γρήγορους ρυθμούς υπό την επίβλεψη του φανατικού Μακεδονομάχου Κώτσου Καράμπελα και σε σύντομο χρόνο είναι έτοιμο το κτίριο .
Γίνονται τα εγκαίνια του στις 27/7/1909 από τον τότε Μητροπολίτη Αθανάσιο Πιπέρα και παραδίδεται προς χρήση στους ορφικούς , αλλά και σε όλους τους Σερραίους .
Στοίχισε την εποχή εκείνη 1112 λίρες τουρκικές , σημαντικό ποσό .
Παραπλεύρως του κτιρίου ήταν το απέραντο γυμναστήριο εξοπλισμένο με όλα τα απαραίτητα όργανα γυμναστικής όπου οι νέοι γυμνάζονταν για να είναι έτοιμοι για τους Εθνικούς αγώνες . Υπήρχε ακόμη και η υπαίθρια θεατρική σκηνή .
Μέσα στην αίθουσα διδάσκονταν η μουσική . Σχηματίστηκε γρήγορα μια τέλεια φιλαρμονική ορχήστρα , μια πολυπληθής χορωδία και ένα συγκρότημα μαντολινάτας ενώ παράλληλα καλλιεργείται το θέατρο και δίδονται τακτικά θεατρικές παραστάσεις που αφήναν εποχή .
Ενώ αυτά γίνονται , με την κάλυψή τους συγκεντρώνονταν οι Μακεδονομάχοι και έπαιρναν αποφάσεις για τον Αγώνα , και προγραμμάτιζαν τις δράσεις τους .
Το 1913 που οι Βούλγαροι κομιτατζήδες έκαψαν την πόλη , θέλησαν να κάψουν και το κτίριο του ΟΡΦΕΑ , το οποίο όμως γλίτωσε με τις ενέργειες του Ισραηλίτου μεγαλοεπιχειρηματία , του Αζαρία , που κατοικούσε παραπλεύρως δωροδοκώντας τους διαθέτοντας μεγάλα χρηματικά ποσά και το κτίριο σώθηκε αλλά δεν γλίτωσε την λεηλασία όλων των μουσικών οργάνων των επίπλων και λοιπών ειδών .
Σε λίγο τα Σέρρας απελευθερώθηκαν ο εθνικός σκοπός πλέον του ΟΡΦΕΑ εξέλιπε και έτσι απερίσπαστοι οι ορφικοί στρέφονται αποκλειστικά στο δεύτερο σκοπό την μουσική, το θέατρο και τον Αθλητισμό .
Στις αρχές του 1914 στην Γενική Συνέλευση συζητήθηκε η μετατροπή του Συλλόγου σε πολιτικό Σωματείο που επιτεύχθηκε παρά τις αντιρρήσεις πολλών μελών και ονομάσθηκε Σωματείο ΦΙΛΙΠΠΟΣ , η κατάσταση όμως αυτή δεν διήρκησε για πολύ και έτσι ο Σύλλογος παίρνει και πάλι την αρχική του μορφή και ονομάζεται «Μουσικός Γυμναστικός Σύλλογος ΟΡΦΕΑΣ» .
Δυστυχώς το 1916 αρχίζει ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος και στην πόλη μας έρχονται και πάλι οι Βούλγαροι και η δράση του ΟΡΦΕΑ σταματά . Τα μέλη του μαζί με πολλούς Σερραίους συλλαμβάνονται και στέλνονται ως Ντουρτουβάκια , όμηροι στην Βουλγαρία και εκεί υποφέρουν τα πάνδεινα .
Το 1918 τελειώνουν τα βάσανά τους και επιστρέφουν στην πατρίδα . Βρίσκουν τον ΟΡΦΕΑ διαλυμένο και το κτίριο λεηλατημένο , ρημαγμένο σε κακά χάλια και να χρησιμοποιείται ως τόπος συγκεντρώσεως , λοιμοκαθαρτήριο των πασχόντων συμπολιτών τους από τον εξανθηματικό τύφο .
Δεν απελπίζονται και τον επόμενο χρόνο 1919 μια παρέα 16 νέων οι Κιδιαμόπουλος, Θεόδωρος Χρηστίδης , Αθανάσιος Φωτιάδης , Κώστας Παπαλεξίου , Νίκος Στεφανίδης , Γεώργιος Τουντζής , Χρήστος Σταυρίδης , Αθανάσιος Τσιρώνας , Κώστας Μανούσκας , Νίκος Πόρναλης , Κώστας Καζαντζής , Κώστας Τσαρουχόπουλος , Άγγελος Αμπατζής , Επαμεινώνδας Κύρου , Νικόλαος Χρυσοχόου και Ιωάννης Νούλης αποφασίζουν την ανασύσταση του Ορφέα με την επωνυμία «Μουσικογυμναστικός Σύλλογος Η Αναγέννηση πρώην Ορφέας» .
Γιατί δόθηκε η επωνυμία αυτή δεν είναι εξακριβωμένο . Μέσα στους σκοπούς του ανασυσταθέντος αυτού Συλλόγου ήταν και η ενίσχυση απόρων προσφύγων και πασχόντων συμπολιτών τους .
Πολλά παλιά μέλη του Ορφέα συμπαρίστανται στην προσπάθεια αυτή και εκλέγουν το Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο με την συμπαράσταση όλων αρχίζει τις εργασίες επισκευής του κτιρίου το οποίο σε τρεις μήνες είναι έτοιμο , συγκροτείται το μουσικό τμήμα που δίδει επιτυχημένες συναυλίες και ακολουθεί το θεατρικό τμήμα που δίδει επιτυχημένες παραστάσεις , καθώς και το αθλητικό τμήμα το οποίο έρχεται στην πρώτη σειρά με άριστους αθλητές
Ο αθλητής του Ορφέα Αθανάσιος Μπεκιάρης παίρνει μέρος στον Μαραθώνιο δρόμο και έρχεται πρώτος .
Η φήμη του Αθανάσιου Μπεκιάρη φθάνει έξω από τα όρια της Ελλάδος και στους Παμβαλκανικούς αγώνες νικά όλους τους πρωταθλητές των άλλων χωρών που συμμετείχαν στους αγώνες . Και άλλοι όμως αθλητές του Ορφέα διακρίθηκαν στον αθλητικό τομέα .
Το 1924 το κτίριο του Ορφέα επιτάσσεται από την Μεραρχία Σερρών και εγκαθίσταται σε αυτό ο 6ος Λόχος του Συν/τος γιατί την εποχή εκείνη γίνονταν επισκευή των στρατώνων .
Παρ’ όλα αυτά οι δραστηριότητες συνεχίζονται .
Στο διάστημα αυτό δημιουργείται το ποδοσφαιρικό τμήμα με σημαντικές επιτυχίες .
Το 1934 ο Ορφέας πρωτοστατεί στην δημιουργία ωδείου στην πόλη μας με την επωνυμία ωδείο Σερρών «ΟΡΦΕΑΣ» το οποίο λειτούργησε ως ανεξάρτητος οργανισμός . Στο ιδρυθέν αυτό ωδείο , ο Ορφέας θέλοντας να συμβάλει στην έτι περαιτέρω ανάπτυξη της μουσικής παιδείας στην πόλη μας δώρισε όλα τα μουσικά όργανα της φιλαρμονικής του μεγάλης αξίας .
Τα χρόνια περνούν και έρχεται το 1940 με την κήρυξη του Ελληνοιταλικού πολέμου και εν συνεχεία το 1941 η εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα .
Δυστυχώς οι Γερμανοί παραδίνουν και την φορά αυτή τα μέρη μας στους Βουλγάρους .
Οι Βούλγαροι εγκαθίστανται στην πόλη μας και αρχίζουν απελάσεις και διωγμοί των συμπολιτών μας . Άλλοι φυλακίζονται και άλλοι εξορίζονται καταπατώνται οι περιουσίες τους και πολλά άλλα .
Γνωρίζουν την ιστορία του Ορφέα και την πατριωτική του δράση και θέλοντας να εξαφανίσουν κάθε ίχνος της Μακεδονομαχικής του ιστορίας , αφού λεηλάτησαν το κτίριο αποφασίζουν να το κατεδαφίσουν . Για καλή τύχη τον σκοπό τους αντιλαμβάνεται ένας γείτονας υπάλληλος της Αυστροελληνικής εταιρείας καπνών Χρήστος Μηχανικός και σπεύδει στα γραφεία της εταιρείας και ανακοινώνει τους σκοπούς των Βουλγάρων .
Αμέσως οι υπηρετούντες τότε στην εταιρεία αυτή ορφικοί Χρυσόγονος Μπούρας και Μηχανικός μετέφεραν στο κτίριο μερικά δέματα καπνού από τις αποθήκες τους και τοποθετούν την Γερμανική σημαία .
Έτσι οι Βούλγαροι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον σκοπό τους να κατεδαφίσουν το ιστορικό αυτό κτίριο και έτσι σώθηκε μεν το κτίριο αλλά τελείως κατεστραμμένο .
Τελειώνει επιτέλους ο Δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και οι κατακτητές εγκαταλείπουν την πόλη μας .
Ο Ορφέας διαλυμένος , το ιστορικό κτίριο κατεστραμμένο .
Ανασυγκροτείται αμέσως ο Ορφέας εκλέγεται Διοικητικό Συμβούλιο και αρχίζει η εγγραφή νέων μελών καθώς και ενέργειες για εξεύρεση χρημάτων για την επισκευή του κτιρίου .
Ο Ορφέας καίτοι άστεγος αρχίζει τις δραστηριότητες των διάφορων τμημάτων του δημιουργείται η μικτή χορωδία και μαντολινάτα καθώς και το θεατρικό τμήμα ενώ συγχρόνως δημιουργούνται νέα τμήματα όπως ομάδα βόλεϊ μπολ , μπάσκετ και άλλα .
Στην γενική Συνέλευση του 1949 ο όμιλος παίρνει και πάλι την παλιά του ονομασία . Μουσικός Γυμναστικός Σύλλογος Ορφέας .
Μετά από πολλή προσπάθεια το τότε Διοικητικό Συμβούλιο με Πρόεδρο τον Χρήστο Χρηστίδη κατορθώνει και εξευρίσκει χρήματα από τον Δήμο Σερρών με Δήμαρχο τον Βασίλειο Χατζηιακώβου και από τον Νομάρχη Γεώργιο Τσέλικα καθώς και από τον τότε υπουργό Ανοικοδομήσεως και έτσι αρχίζουν οι εργασίες επισκευών .
Μέσα σε 9 μόνον μήνες παραδίδεται η αίθουσα για χρήση στους Σερραίους και γίνονται τα εγκαίνια την 28 Οκτωβρίου 1950 .
Ακολουθεί η μάχη της καρέκλας με πρωτοβουλία του Μίμη Στεφανίδη και συγκεντρώνονται 480 καρέκλες για τις ανάγκες της αίθουσας .
Η αίθουσα αυτή του ιστορικού κτιρίου που υπέστη τόσες καταστροφές και που τελικά σώθηκε , για πάρα πολλά χρόνια ήταν η μόνη σχεδόν αίθουσα στην πόλη μας η οποία φιλοξένησε όλες τις δραστηριότητες των συμπολιτών μας και των Συλλόγων της .
Φιλοξένησε θιάσους ερασιτεχνικούς και επαγγελματικούς και στέγασε για αρκετό χρονικό διάστημα κινηματογράφο .
Στην αίθουσα αυτή δίδονταν όλοι οι επίσημοι χοροί και στέγασε όλες τις δραστηριότητες του Συλλόγου μας μουσικές , θεατρικές , καλλιτεχνικές εκθέσεις και άλλες .
Στην γενική Συνέλευση του 1960 αποφασίζεται και δίνεται στο σύλλογο η αρχική του ονομασία που είχε κατά την ίδρυσή του το 1905 «Όμιλος Ορφεύς Σερρών» με το οποίο λειτουργεί και σήμερα .
Τον Φεβρουάριο του 1977 το τότε Διοικητικό Συμβούλιο με πρόεδρο τον Γεώργιο Καφταντζή πήρε μια ιστορική απόφαση η οποία ενεκρίθη από την Γενική Συνέλευση των μελών και παρεχώρησε το οικόπεδό του το οποίο είχε αγοραστεί επί της οδού Περιστέρη Κωστοπούλου , επί αντιπαροχή και ανεγέρθηκε η οικοδομή στην οποία βρίσκεται και η νέα μας αίθουσα .
Με την απόφασή του εκείνη και την ανέγερση της οικοδομής εξασφαλίστηκε μια σημαντική ακίνητη περιουσία , εξασφαλίστηκαν ευπρεπή γραφεία για τον Σύλλογο , αίθουσα για την χορωδία και την μαντολινάτα που λειτούργησε για πολλά χρόνια και γραφεία προς ενοικίαση , από τα οποία έχει αρκετά έσοδα για την κάλυψη των λειτουργικών του αναγκών .
Η νέα μας αυτή αίθουσα στέγασε και στεγάζει και σήμερα όλες τις δραστηριότητες του Ορφέα ενώ συγχρόνως διατίθεται σε διάφορους πολιτιστικούς και κοινωνικούς φορείς για την πραγματοποίηση των εκδηλώσεών τους και έτσι απελευθερώθηκε το παλιό ιστορικό κτίριο το οποίο το 1979 επρόκειτο το δημιουργηθέν Κρατικό Θέατρο Ανατολικής Μακεδονίας να αποφασίσει σε ποια πόλη θα είχε την έδρα του εφ’ όσον θα υπήρχε και κατάλληλη αίθουσα το τότε Διοικητικό Συμβούλιο του Ορφέα θέλοντας να συμβάλει στην περαιτέρω ανάπτυξη της πολιτιστικής κίνησης στην πόλη μας διέθεσε την ιστορική του αίθουσα με ένα μικρό συμβολικό μίσθωμα και η διοίκηση του Κρατικού Θεάτρου Αν. Μακεδονίας απεφάσισε και προέκρινε ως έδρα του την πόλη μας και εγκαταστάθηκε στο κτίριο .
Όταν το 1984 διαλύθηκαν τα περιφερειακά αυτά θέατρα και προκειμένου να λειτουργήσει στη πόλη μας το Δημοτικό Περιφερειακό θέατρο Σερρών και πάλι ο Ορφέας διέθεσε με μικρό συμβολικό τίμημα για την στέγαση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. την αίθουσα όπου εξακολουθεί να στεγάζεται σε αυτή μέχρι και σήμερα .
Το 1991 ο τότε πρόεδρός μας Γεώργιος Καφταντζής συνέγραψε την ιστορία του Ορφέα την οποία εξέδωσε ο Ορφέας σε έναν καλαίσθητο τόμο και κυκλοφόρησε σε όλη την Ελλάδα για να γίνει γνωστή η μεγάλη ιστορία του σε όλες τις λεπτομέρειες
Το ιστορικό αυτό κτίριο του Ορφέα το οποίο υπέστη τόσες καταστροφές αλλά υπάρχει και σήμερα για να θυμίζει την μεγάλη ιστορία του , το Υπουργείο Πολιτισμού με απόφασή του χαρακτηρίσθηκε Ιστορικό διατηρητέο μνημείο διότι είναι άριστα συνδεδεμένο με την κοινωνική και πολιτιστική ζωή της πόλης και τις μνήμες των κατοίκων και θα πρέπει να το διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού .
Στην χορωδία και μαντολινάτα του Ορφέα καθώς και στην φιλαρμονική πρώτος μαέστρος διατέλεσε ο Κωνσταντίνος Σγουρός . Επίσης διετέλεσαν ως μαέστροι Διευθυντές αρκετοί σημαντικοί μουσικοί όπως ο αείμνηστος Γιάννης Βαΐου παλαιότερα και αργότερα ο Χρήστος Σταματίου .
Ο Ορφέας κατά διαστήματα δημιούργησε πλην των άλλων και σκοπευτικό τμήμα , τμήμα άρσης βαρών ,και τελευταία παλαιστικό τμήμα το οποίο διατηρεί μέχρι σήμερα και το οποίο ανέδειξε σημαντικούς παλαιστές με πανελλήνιες νίκες και πολλές διακρίσεις .
Ο Ορφέας σύμφωνα με το καταστατικό του διατηρούσε από την ίδρυση του τα εξής τμήματα :
Τμήμα μουσικό με μικτή χορωδία
Τμήμα θεάτρου με θεατρική πειραματική σκηνή
Τμήμα εκδόσεων και λογοτεχνίας
Τμήμα πολιτιστικών εκδηλώσεων
Τμήμα κινηματογραφικής λέσχης
Τμήμα κουκλοθέατρου
Τμήμα αθλητικό με παλαιστική ομάδα

Όλα τα τμήματα του Ορφέα παρουσίασαν και παρουσιάζουν αξιόλογη δραστηριότητα .
Η μικτή χορωδία και μαντολινάτα έγινε γνωστή τόσο σε όλες τις πόλεις της Ελλάδος όσο και σε πολλές πόλεις του εξωτερικού όπου πραγματοποίησε αξιόλογες εμφανίσεις και απέσπασε αξιόλογες διακρίσεις .
Η θεατρική ερασιτεχνική σκηνή ανέβασε έργα πρωτοποριακά αξιόλογων συγγραφέων τόσο ελλήνων όσο και ξένων καθώς και συγγραφέων της πόλης μας όπως του Γιώργου Καφταντζή και Ερρίκου Βλάχμπεη και έδωσε παραστάσεις στην πόλη μας και σε άλλες πόλεις και πήρε μέρος σε θεατρικά φεστιβάλς όπου απέσπασε αξιόλογες διακρίσεις .
Το κουκλοθέατρό μας ψυχαγώγησε αναρίθμητους μικρούς μας φίλους τόσο στην πόλη όσο και σε πολλά χωριά της περιοχής μας .
Το τμήμα εκδόσεων και λογοτεχνίας εξέδωσε κατά καιρούς διάφορα έντυπα με κορυφαία την έκδοση του διμηνιαίου περιοδικού «Ορφεύς» με πλούσια επιστημονική , ιστορική , λογοτεχνική ύλη .
Το τμήμα πολιτιστικών εκδηλώσεων διοργάνωσε πολλές εκδηλώσεις και ποικίλες συναυλίες , ρεσιτάλς , καλώντας αξιόλογα συγκροτήματα και πολλές άλλες εκδηλώσεις πνευματικού , λογοτεχνικού και επιστημονικού ενδιαφέροντος .
Επίσης στα εκθετήρια του ομίλου μας πραγματοποιήθηκαν αξιόλογες εκθέσεις έργων τέχνης Σερραίων και άλλων δημιουργών .
Το αθλητικό μας τμήμα ανέδειξε κατά καιρούς αξιόλογους αθλητές με πανελλήνιες νίκες καθώς και σε βαλκανικούς αγώνες , η δε παλαιστική μας ομάδα έχει αξιόλογες επιτυχίες σε διάφορους παλαιστικούς αγώνες με πανελλήνιες νίκες . Πολλοί δε παλαιστές μας είναι μέλη της εθνικής παλαιστικής ομάδας Ελλάδος .
Γενικώς όλα τα τμήματα μας έχουν αξιόλογη δραστηριότητα .
Ένας σύντομος και περιληπτικός απολογισμός των τμημάτων μας είναι :
1.Η μικτή χορωδία έδωσε 250 συναυλίες στην πόλη μας , στην περιφέρεια μας και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού .
2.Φιλοξένησε χορωδίες πολλών Ελληνικών και ξένων πόλεων και έδωσαν 85 συναυλίες στην αίθουσά μας .
3.Οργάνωσε 78 ρεσιτάλς μουσικά .
4.Η εκκλησιαστική χορωδία τέλεσε 50 λειτουργίες σε εκκλησίες της πόλης και της περιοχής μας .
5.Το θεατρικό ερασιτεχνικό μας τμήμα έδωσε 77 θεατρικές παραστάσεις με έργα ελλήνων και ξένων συγγραφέων .
6.Το τμήμα Κουκλοθέατρου το οποίο λειτούργησε τα τελευταία χρόνια έδωσε 55 παραστάσεις στην πόλη και στην περιοχή μας .
7.Φιλοξένησε στην αίθουσά του 15 παραστάσεις ερασιτεχνικών θιάσων άλλων πόλεων .
8.Πραγματοποίησε 32 αγώνες στίβου .
9.Το παλαιστικό τμήμα το οποίο ιδρύθηκε το 1961 συμμετείχε σε 98 διάφορους παλαιστικούς αγώνες .
10.Το ποδοσφαιρικό μας τμήμα το οποίο λειτούργησε μέχρι το 1960 συμμετείχε σε 62 ποδοσφαιρικούς αγώνες .
11.Πραγματοποίησε 38 εκδρομές σε αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδος και του εξωτερικού .
12.Πραγματοποίησε 150 διάφορες άλλες εκδηλώσεις όπως χορούς , καλλιστεία , εκθέσεις , λογοτεχνικές βραδιές , παρουσίαση βιβλίων κ.λ.π. .

Για όλη την δραστηριότητά του , εθνική πολιτιστική και αθλητική ο Ορφέας τιμήθηκε με διάφορες τιμητικές διακρίσεις μερικές εκ των κυριοτέρων είναι :
1.Το Χρυσό Μετάλλιο της πόλεως των Σερρών .
2.Το Χρυσό Μετάλλιο του Ροταριανού Ομίλου Θεσσαλονίκης .
3.Το Τιμητικό Δίπλωμα Μνημοσύνης 60 χρόνων των συνεργαζόμενων Προσφυγικών Σωματείων Σερρών .
4.Το Χρυσό Μετάλλιο του Υπουργείου Μακεδονίας – Θράκης .
5.Τον Χρυσό Σταυρό του Αγίου Νικήτα του Νέου από την Ι.Μ. Σερρών και Νιγρίτης .
6.Το Δίπλωμα Τιμής του Συλλόγου Σερραίων Θεσσαλονίκης .

Όλα αυτά τα 100 χρόνια από το 1905 και μέχρι σήμερα όλα τα Δ.Σ. εργάσθηκαν κάτω από αντίξοες συνθήκες αλλά με ζήλο αφοσίωση και αγάπη για τον όμιλό μας και την πόλη μας .
Η στιγμή αυτή είναι ιστορική . Θα μου επιτρέψετε να σας αναφέρω τους επικεφαλείς Προέδρους των εκάστοτε Δ.Σ. που είχαν και όλο το βάρος και την ευθύνη των Συμβουλίων οι οποίοι είναι :
1.Γεώργιος Κικόπουλος Ωρολογάς 1/8/1905-1906
2.Κωνσταντίνος Τενεκετζής Γιατρός 1906-1907
3.Μαρούλης Κωνσταντίνος Ταμίας Τούρκικου Μονοπωλίου Καπνού 1907- Ιούλιο 1907
4.Χατζηαγγέλου Μιχαήλ Οδοντίατρος Ιούλιο 1907-1908
5.Παπάζογλου Ιωάννης Ανθρακέμπορος 1908-1909
6.Γουσιάδης Νικόλαος Δικηγόρος 1910
7.Κάρσος Φιλοκτήμων Βιβλιοπώλης 1911
8.Καρατζάς Χρήστος Γιατρός 1913-1915
9.Χρηστίδης Χρήστος Γιατρός 1919-1922
10.Σπυρόπουλος Γεώργιος Έμπορος 1923-1924
11.Παπαευαγγέλου Δημήτριος Ασφαλιστής 1925-1927
12.Γαλδέμης Αναστάσιος Καθηγητής 1927
13.Αβτζής Γεώργιος Δικηγόρος 1928-1929
14.Πάτρας Χρήστος Ξυλέμπορος 1930
15.Μόσχου Γεώργιος Δικηγόρος 1931-1932
16.Φωτιάδης Αθανάσιος Δικηγόρος 1933-1934
17.Μόσχου Γεώργιος Δικηγόρος 1935-1936
18.Πατσόπουλος Κωνσταντίνος Δικηγόρος 1937
19.Μητακίδης Αθανάσιος Δικηγόρος 1937-1940
20.Καζαμίας Ορέστης Φαρμακοποιός 1947-1948
21.Χρηστίδης Χρήστος Γιατρός 1949-1955
22.Καζαμίας Ορέστης Φαρμακοποιός 1955-1965
23.Καφταντζής Γεώργιος Δικηγόρος 1966-1967
24.Σταυρίδης Σταύρος Γιατρός 1967-1968
25.Στεφανίδης Δημήτριος Φυτορυούχος 1968-1974
26.Χατζηδήμου Ιωάννης Δικηγόρος 1974-1976
27.Καφταντζής Γεώργιος Δικηγόρος 1976-1984
28.Ιμανίδης Νικόλαος Έμπορος 1984-1989
29.Καφταντζής Γεώργιος Δικηγόρος 1989-1997
30.Χρηστίδης Νικόλαος Δικαστικός 1997- 2006

Από τον Ορφέα πέρασαν είτε ως απλά μέλη είτε ως μέλη Διοικητικών Συμβουλίων είτε ως μαέστροι είτε ως υπεύθυνοι και συντελεστές διαφόρων τμημάτων αξιόλογα πρόσωπα τα οποία το καθένα πρόσφερε ότι μπορούσε , οι παλαιοί δε των πρώτων χρόνων της λειτουργίας του και τη ζωή τους ακόμη .
Σε όλους αυτούς τους οποίους δεν είναι δυνατόν να τους αναφέρω και που αισθάνομαι ένοχος για αυτό , ζητώ να με συγχωρεθεί . Όλους αυτούς τους ευγνωμονούμε και θα τους θυμόμαστε πάντα με αγάπη .
Ο Ορφέας έζησε 100 χρόνια και προσπαθήσαμε όλοι μας όσο μπορέσαμε να τον κρατήσουμε ζωντανό , να περισώσουμε την ιστορία του και την περιουσία του και πιστεύω ότι και οι επερχόμενοι θα πράξουν το ίδιο και καλύτερο .
Κυρίες και κύριοι σας ζητώ συγγνώμη που σας κούρασα με την μακροσκελή μου ομιλία , αλλά αυτή την στιγμή του εορτασμού της συμπλήρωσης των 100 χρόνων του Ορφέα μας , πιστεύω ότι ήταν υποχρέωση και καθήκον μου να αναφερθούν μερικά ιστορικά γεγονότα και οι άνθρωποι που πρόσφεραν πολλά .
Προσωπικά αισθάνομαι υπερήφανος και ευτυχής που ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου εκπροσωπώ σήμερα τον Ορφέα τον ιστορικό αυτό Σύλλογο μαζί με τα άξια μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου .
Ο Ορφέας δεν είναι ένα απλό Σωματείο όπως όλα τα άλλα αξιόλογα βέβαια που υπάρχουν. Είναι η ζωντανή Ιστορία της ωραίας μας πόλης και των αγώνων της .
Ας τον προσέξουμε όλοι και ας τον βοηθήσουμε να ζήσει εις το διηνεκές .

Σας ευχαριστώ ._


Νικόλαος Χρ. Χρηστίδης
Πρόεδρος ΟΡΦΕΑ

80 χρόνια Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Σερρών


80 χρόνια
Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Σερρών

Φέτος ο Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Σερρών συμπληρώνει τα 80 χρόνια ζωής του.
80 χρόνια μεγάλης δραστηριότητας και προσφοράς του στην τουριστική ανάπτυξη της πόλης του.
Επ’ ευκαιρία του σημαντικού αυτού γεγονότος κρίνω σκόπιμο να πούμε λίγα λόγια για τον αξιόλογο αυτό σύλλογο της πόλης μας για την ιστορία του για την δημιουργία των έργων του για να την θυμηθούν οι παλαιότεροι και την γνωρίσουν οι νεότεροι.
Ο Ελληνικός ορειβατικός σύλλογος Σερρών γνωστός ως Ε.Ο.Σ Σερρών ιδρύθηκε την 1η Αυγούστου 1930 από τα κάτωθι ιδρυτικά μέλη:

1. Σοφοκλής Μάγνης
2. Κοσμάς Αλεξανδρίδης
3. Άγγελος Αναστασιάδης
4. Κων/νος Ζωίδης
5. Σταύρος Παυλίδης
6. Γεώργιος Βογιατζής
7. Εμμανουήλ Μονογιός
8. Πάλης Κόντας
με την επωνυμία Τμήμα Σερρών του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου και το 1970 κατόπιν του Ν. 75/75 μετονομάστηκε σε Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Σερρών.
Τα πρώτα χρόνια ήταν πολύ δύσκολα διότι είχε να αντιμετωπίσει τη νοοτροπία της εποχής εκείνης.
Περιελάμβανε και περιλαμβάνει στις τάξεις του μέλη χωρίς διάκριση κοινωνικής προέλευσης, ηλικίας και φύλου.
Ήταν μια καινοτομία για την εποχή εκείνη. Είχε να αντιμετωπίσει τη νοοτροπία του κοινού της εποχής εκείνης ιδίως της υπαίθρου, το οποίο για πρώτη φορά έβλεπε ανθρώπους άνδρες και γυναίκες με την ορειβατική στολή να ανεβαίνουν στα βουνά και δεν μπορούσαν να εννοήσουν την σημασία των αναβάσεων των, οι οποίες γίνονταν με κάθε είδους καιρικές συνθήκες και κάθε εποχή του χρόνου.
Άλλοι τους έλεγαν πως είναι τρελοί, άλλοι πως πληρώνονταν και εκτελούν καταμετρήσεις δια να τους πάρουν τις βοσκές και πολλά άλλα.
Από τα πρώτα χρόνια δημιούργησαν ένα ορειβατικό καταφύγιο σε κτίσμα της Ιεράς Μονής Τιμίου Προδρόμου που τους παραχωρήθηκε από τον τότε Ηγούμενο τον αοίδιμον Ιγνάτιον Ιερομόναχο και με την έγκριση του τότε Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης Κυρού Κωνσταντίνου Μεγκρέλη.
Το καταφύγιο αυτό το διατήρησαν μέχρι το 1993 οπότε η νέα Μοναστική γυναικεία κοινότητα με Ηγουμένη την γερόντισσα Φεβρωνία κατόπιν και της εγκρίσεως του τότε Μητροπολίτου Κυρού Μαξίμου Ξύδα ανεκάλεσε την παραχώρηση και έτσι έκτοτε δεν λειτουργεί.
Γενικά η δραστηριότητα του Ε.Ο.Σ κατά την μακρόχρονη ζωή του των 80 ετών ήταν μεγάλη σε όλους τους τομείς.
Δημιούργησε τμήμα Ορειβασίας, τμήμα Χιονοδρομίας και τμήμα Αναρρίχησης με πολύ μεγάλο αριθμό μελών, Ορειβατών Αναρριχητών και χιονοδρόμων αθλητών και με πολύ καλές επιδόσεις, πολλοί δε αθλητές χιονοδρόμοι επρώτευσαν σε πανελληνίους χιονοδρομικούς αγώνες αλλά και διεθνείς αγώνες και όσοι συμμετείχαν είχαν πολύ καλά αποτελέσματα.
Η συμβολή του Ε.Ο.Σ κατά την περίοδο του Ελληνοϊταλικού πολέμου υπήρξε μεγάλη.
Αμέσως με την κήρυξη του πολέμου διέθεσε όλο το χιονοδρομικό του υλικό σημαντικής αξίας στις ένοπλες δυνάμεις και αρκετοί χιονοδρόμοι του κατετάγησαν στο νεοϊδρυθέν Τάγμα Χιονοδρόμων και πολέμησαν στα χιονισμένα βουνά. Οι χιονοδρόμοι αυτοί ήσαν Αλευράς Στέργιος, Καράμπελας Κλεάνθης, Κωστίτσης Κωνσταντίνος, Καφταντζής Σίμος, Καμβουσιώρας Γεώργιος, Μητρούσης….(Ιατρός), Φυσικόπουλος Σωτήριος, Χατζηθεόκλητος Γεώργιος, Ιωαννίδης Πασχάλης, Μιχαήλ Κωνσταντίνος, Γαϊταντζής Χριστόδουλος.
Ο Ε.Ο.Σ Σερρών από της ιδρύσεώς του δημιούργησε άριστες σχέσεις με όλα τα τμήματα των άλλων πόλεων μέλη των οποίων συχνά επισκέπτονταν την πόλη μας και πραγματοποίησαν αναβάσεις σε βουνά της περιοχής μας και γνώρισαν τις ομορφιές τους.
Το 1959 ανήγειρε στο Λαϊλιά στη θέση ολύμπια σε υψόμετρο 1.500μ., σε οικόπεδο το οποίο αγόρασε από την τότε Υπηρεσία Διαχείρισης Μουσουλμανικών κτημάτων αντί 1.000 δραχ. ένα υπέροχο διόροφο καταφύγιο – χιονοδρομικό περίπτερο χωρητικότητας 80 ατόμων πλήρως εξοπλισμένο.
Το 1972 δημιούργησε το χιονοδρομικό κέντρο Λαϊλιά στο οποίο το 1976 εγκατέστησε τον πρώτο Χιονοδρομικό Αναβατήρα μήκους 800μ. για εξυπηρέτηση της χιονοδρομικής πίστας 1000μ. μήκους και πλάτους 70μ.
Εν συνεχεία τοποθέτησε έναν μικρό αναβατήρα μήκους 200μ. και αργότερα τοποθετήθηκε και νέος χιονοδρομικός αναβατήρας προς συμπλήρωση του πρώτου.
Το 1977 ανήγειρε το χιονοδρομικό κέντρο σε οικόπεδο που παραχωρήθηκε από το Δασαρχείο Σερρών 4.900 στεμμάτων έναντι 4.900 δραχμών με την υπ’ αριθμ. 1194/5 – 5 – 77 απόφαση της Νομαρχίας Σερρών, ένα υπέροχο σύγχρονο Χιονοδρομικό Περίπτερο – ΣΑΛΕ – εφάμιλλο των Ευρωπαϊκών το οποίο είναι διόροφο με ένα πατάρι. Στον πρώτο όροφο είναι το εστιατόριο, στον δεύτερο η καφετέρια και στο πατάρι οι κοιτώνες αθλητών.
Η συνολική δαπάνη της ανεγέρσεως του ΣΑΛΕ ανήλθε στο σημαντικό ποσό για την εποχή εκείνη των 30.500.000 δραχμών.
Την ίδια χρονιά έγινε και η προμήθεια ενός χιονοστρωτήρα. Κατόπιν πολλών ενεργειών του Ε.Ο.Σ Σερρών εγένετο τόσο η ηλεκτροδότηση από την ΔΕΗ όσο και η τηλεφωνοδότηση από τον ΟΤΕ του Λαϊλιά. Επίσης έγινε η προμήθεια και ενός μεγάλου χιονοστρωτήρα.
Το 1981, αγοράστηκε ένα διαμέρισμα σε οικοδομή επί της οδού Ραβινέ νυν Ν. Νικολάου το οποίο χρησιμοποιείται για στέγαση των γραφείων του συλλόγου.
Το 1989 δημιούργησε τεχνητή αναρριχητική πίστα σε ενοικιαζόμενο χώρο της ίδιας οικοδομής για εξάσκηση των αναρριχητών.
Το 1993 αγοράστηκε ένα λεωφορείο για την μετακίνηση των αθλητών χιονοδρόμων. Εν συνεχεία πραγματοποιήθηκαν ορισμένα έργα για την συμπλήρωση και βελτίωση της λειτουργίας του χιονοδρομικού κέντρου, επιδιόρθωση των αναβατήρων, ανέγερση νέων οικίσκων ριζική ανακαίνιση του καταφυγίου και ορισμένα άλλα έργα. Οι ορειβάτες πραγματοποίησαν μεγάλο αριθμό αναβάσεων σε όλα τα Ελληνικά βουνά και σε ορισμένα του εξωτερικού.
Οι χιονοδρόμοι συμμετείχαν σε όλους τους πραγματοποιηθέντες χιονοδρομικούς αγώνες Τοπικούς – Περιφερειακούς – Πανελληνίους πάντοτε με καλά αποτελέσματα, ορισμένοι δε έλαβαν μέρος και σε αγώνες του εξωτερικού. Οι αναρριχητές έλαβαν μέρος σε πολλούς αγώνες αναρριχήσεως που πραγματοποιήθηκαν στην Ελλάδα και σε αποστολές στο εξωτερικό. Στο χιονοδρομικό κέντρο Λαϊλιά πραγματοποιήθηκαν αναρίθμητοι αγώνες χιονοδρομίας.
Γιορτάστηκαν με κάθε επισημότητα και με μεγάλη συμμετοχή των μελών μας, ορειβατών από όλους τους ορειβατικούς συλλόγους της Ελλάδας των Αρχών της πόλης μας και πολλών φίλων του συλλόγου η επέτειος των 25 χρόνων του τμήματος το 1955 στην ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου και των 50 χρόνων του συλλόγου μας το 1990 στον Λαϊλιά.
Πραγματοποίησε πολυάριθμες σχολές χιονοδρομίας καθώς και αναρρίχησης για την βελτίωση του επιπέδου των αθλητών.
Γενικά ο Ε.Ο.Σ Σερρών συμμετείχε ενεργά και στην κοινωνική ζωή της πόλης μας πραγματοποιώντας ομιλίες, προβολές, χορούς και διάφορες άλλες εκδηλώσεις. Τα μέλη του ήσαν πολυάριθμα και αξιόλογα και έχαιρε της εκτιμήσεως της κοινωνίας μας αλλά και πανελληνίως.
Η ιστορία του Ε.Ο.Σ είναι πολλή μεγάλη και θα χρειαζόταν πολλές σελίδες για να εξιστορηθεί όλη λεπτομερώς.
Θα πρέπει να σημειωθεί ότι για την πραγματοποίηση όλων των έργων και για την καλή λειτουργία του κατεβλήθησαν μεγάλες προσπάθειες από τα εκάστοτε Διοικητικά συμβούλια, για δε την δημιουργία του χιονοδρομικού κέντρου και των εγκαταστάσεών του είχαμε την αμέριστο συμπαράσταση και την συμβολή της Γενικής Γραμματείας Αθλητισμού της Νομαρχίας και των συμπολιτών μας καθώς και του τότε υπουργού συμπατριώτη μας κ. Αχιλλέα Καραμανλή. Χάρις στον Ε.Ο.Σ Σερρών και στις ενέργειές του ο Λαϊλιάς έγινε γνωστός σε ολόκληρη την Ελλάδα και το εξωτερικό και κυρίως με την δημιουργία του χιονοδρομικού κέντρου το οποίο ήταν εκ των πρώτων που δημιουργήθηκε στην Ελλάδα και το οποίο αποτελεί την βάση για περαιτέρω ανάπτυξη του Λαϊλιά του όμορφου αυτού βουνού που ήταν άγνωστο στον πολύ κόσμο για πολλά χρόνια. Ο Ε.Ο.Σ Σερρών συνέβαλε στην χάραξη και σηματοδότηση του Διεθνούς Μονοπατιού Ε.4 – Ε.6 το οποίο διέρχεται και από τον Λαϊλιά.
Σήμερα κατόπιν της δημιουργίας του Φορέα του Λαϊλιά από τη Νομαρχία Σερρών στον οποίο μετέχει και εκπρόσωπος του Ε.Ο.Σ Σερρών, πραγματοποιήθηκαν και πραγματοποιούνται διάφορες βελτιώσεις των εγκαταστάσεων των μηχανημάτων του χιονοδρομικού κέντρου, δημιουργία νέων χώρων στάθμευσης και άλλα έργα απαραίτητα.
Ο Ε.Ο.Σ Σερρών και οι διατελέσαντες μέλη των Διοικητικών Συμβουλίων από της ιδρύσεώς του πρέπει να είναι υπερήφανοι γιατί με τα έργα τους και τους κόπους που κατέβαλαν, παρά την αντιμετώπιση πλείστων όσων δυσκολιών κατόρθωσαν να αναπτύξουν και να αναδείξουν τον Λαϊλιά να τον κάνουν γνωστό στον πολύ κόσμο και που σήμερα δικαίως καταβάλλεται πολύ προσπάθεια για την περαιτέρω ανάπτυξή του και ανάδειξή του. Εάν δεν ήταν ο Ε.Ο.Σ Σερρών να πάρει την πρωτοβουλία χωρίς τα απαιτούμενα οικονομικά μέσα και τις αντίξοες συνθήκες που αντιμετώπισε για την δημιουργία των όσων έργων αξιόλογων για την εποχή εκείνη και κυρίως του χιονοδρομικού κέντρου με τις αξιόλογες εγκαταστάσεις και πραγματοποιώντας με πρωτόγονα μεταφορικά μέσα συνεχείς εκδρομές όχι μόνον με την συμμετοχή των μελών του αλλά και των οικογενειών των, συγγενών των και φίλων και σιγά σιγά με την συμμετοχή συμπατριωτών μας να κάνει γνωστό το ωραίο αυτό βουνό που δεν έχει τίποτε να ζηλέψει από τα αξιόλογα βουνά του εξωτερικού δεν θα ήταν δυνατόν είμαι βέβαιος και ας μη θεωρηθεί υπερβολή, σήμερα να αναγνωρισθεί ότι ο Λαϊλιάς με το όμορφο δάσος του και τις εγκαταστάσεις που δημιούργησε ο Ε.Ο.Σ Σερρών αποτελεί πόλο έλξεως τουριστικής ανάπτυξης της περιοχής μας μαζί με τις τόσες άλλες αξιόλογες τοποθεσίες, ιστορικά μνημεία, αρχαιολογικούς τόπους, κ.λ.π, να καταβάλλεται πολλή προσπάθεια για την εκ περαιτέρω ανάπτυξή του.
Ας ευχηθούμε να καρποφορήσουν όλες οι προσπάθειες για ανάδειξη του όμορφου αυτού βουνού μας.

Νικόλαος Χρ. Χρηστίδης
τέως Πρόεδρος Ε.Ο.Σ Σερρών