ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ: ΕΙΣΑΙ ΣΕΡΡΑΙΟΣ ΜΟΝΟ ΑΝ.......

ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ: ΕΙΣΑΙ ΣΕΡΡΑΙΟΣ ΜΟΝΟ ΑΝ.......: Κυκλοφορεί στο διαδίκτυο αναρτημένο σε blogs ή ως μήνυμα σε mail χρηστών του internet που είτε έλκουν την καταγωγή τους από τις Σέρρες ε...

ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΝΗΜΑΤΑ

  Τα «Φυλακισμένα Μνήματα» είναι ένα συγκλονιστικό μνημείο του Κυπριακού ηρωισμού και βρίσκονται μέσα στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας.

            Παλιότερα ήταν ο σκουπιδότοπος των φυλακών και εκεί κάτω από τα σκουπίδια οι Άγγλοι κατακτητές έθαβαν τους Έλληνες αγωνιστές που απαγχόνιζαν σε διπλανό κτίριο.

 Τους έθαβαν μυστικά χωρίς την παρουσία συγγενών. Ακόμη και τον ιερέα που έψελνε την νεκρώσιμη ακολουθία οι Άγγλοι τον έδιωχναν πριν την ταφή για να μην μάθει κανείς τίποτε. Για να μην μετατρέπονται οι κηδείες των αγωνιστών σε μαζικά συλλαλητήρια και μαχητικές διαδηλώσεις. Μόνο μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου βρέθηκε τυχαία σχεδιάγραμμα των φυλακών με το οποίο ανακαλύφθηκαν οι τάφοι των αγωνιστών. 

Στα Φυλακισμένα Μνήματα είναι θαμμένοι δεκατρείς αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α., από τους οποίους οι εννιά εκτελέστηκαν με απαγχονισμό στις φυλακές, τρεις έπεσαν στο πεδίο της μάχης και ένας πέθανε σε στρατιωτικό νοσοκομείο, μετά τον τραυματισμό του σε μάχη.

Δίπλα από τα «Φυλακισμένα Μνήματα» είναι τα κελιά των μελλοθάνατων και η αγχόνη. 

Η κηδεία γινόταν αμέσως μετά τον απαγχονισμό. Μοναδική παρουσία ήταν εκείνη του ιερέα των φυλακών που έψαλλε τη νεκρώσιμη ακολουθία έξω από την κλειστή είσοδο του κοιμητηρίου. Ύστερα οι Βρετανοί τους έθαβαν, χωρίς να παρευρίσκεται κανένας συγγενής των νεκρών ή άλλος Ελληνοκύπριος. Οι συγγενείς των νεκρών μπόρεσαν να επισκεφθούν τους τάφους μόνο μετά το τέλος του αγώνα.

Οι Άγγλοι φοβόταν ότι ο παπάς, κατά τη διάρκεια της Θείας μετάληψης, θα μπορούσε να ρίξει κάτι στον άρτο και το κρασί, ή ότι οι συγγενείς από την μικρή τρύπα της πόρτας θα μπορούσαν να δώσουν κάποιο χάπι στον κρατούμενο - γι' αυτό ανέλυαν τα κόπρανα των κρατουμένων για να δουν μήπως αυτοί έχουν πάρει τίποτε προκειμένου να μη νιώσουν τον πόνο του απαγχονισμού.

Στην πόρτα κάθε κελιού υπήρχε μόνο μια μικρή τρύπα, όπου μπορούσε ο φυλακισμένος και ο συγγενείς να ανταλλάξουν την τελευταία χειραψία (τρόπος του λέγειν) ακουμπώντας μόνο το δάχτυλο του χεριού..

Ευχαριστήριο

Ευχαριστούμε θερμά όλους τους συγγενείς και φίλους για την συμμετοχή τους στο βαρύ πένθος μας για τον θάνατο του λατρευτού μας συζύγου και πατέρα Νικολάου Χρ. Χρηστίδη.

Θερμά ευχαριστούμε: το Σύλλογο Εργαζομένων της Περιφερειακής Ενότητας Σερρών, την Φιλόπτωχο Αδελφότητα Κυριών «ΕΜΜΕΛΕΙΑ», τον Όμιλο «Ορφέα Σερρών», το Σώμα Ελλήνων Προσκόπων, τον Ελληνικό Ερυθρό Σταυρό Περιφερειακό Τμήμα Σερρών, τον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Σερρών, τον κ. Χρήστο Γεωργίου Χρηστίδη Αξιωματικό ε.α, την κ. Αλκμήνη Γεωργίου Καφταντζή, τις οικογένειες Στέργιου & Μαίρης Βρανάκη, Κώστα & Εύης Βρανάκη, Θέμη & Ελένης Ιωαννίδη, Ιωάννη Στόγιου - Χρύσας Σταυρίδου, οι οποίοι κατέθεσαν στεφάνια και εισφορές στην μνήμη του εκλιπόντος.

Επίσης τον Μαέστρο και την χορωδία του Ομίλου «Ορφέα» Σερρών, που έψαλαν το «αιωνία η μνήμη» κατά την νεκρώσιμη ακολουθία.

Τον κ. Νικόλαο Κωνσταντινίδη, ιδιοκτήτη του ομώνυμου τουριστικού γραφείου για την δωρεάν παραχώρηση του λεωφορείου.

Όλο τον Σερραϊκό έντυπο και ηλεκτρονικό τύπο καθώς και τους τηλεοπτικούς σταθμούς της πόλης. Συγκεκριμένα:

·         Τον Εκδότη - Ιδιοκτήτη της εφημερίδος «Σερραϊκό θάρρος» κ. Δημ. Αλ. Αραμπατζή.

·         Τον Ιδιοκτήτη του τηλεοπτικού σταθμού «Δίκτυο» κ. Αθανάσιο Αλ. Αραμπατζή.

·         Τον Εκδότη - Ιδιοκτήτη της εφημερίδος «Η Πρόοδος» κ. Κων. Β. Κομιτούδη

·         Την Εκδότρια - Ιδιοκτήτρια της εφημερίδος «Ελευθερία» κ. Ελευθερία Μακενατζή

·         Τους Εκδότες - Ιδιοκτήτες της εφημερίδος «Σημερινή των Σερρών» κ. Β. Μετόκη             –  κ. Δ. Μετόκη.

·         Την Εκδότρια - Ιδιοκτήτρια της εφημερίδος «Παρατηρητής» κ. Αδαμαντία Φραγγεδάκη.

Τους Αριστείδη Βαβαλίδη, Συγγραφέα - Ιστορικό και τον ειδ. ψυχίατρο Δρ Κώστα Σ. Πασχαλίδη, για την ωραία και πλήρη παράθεση του Βιογραφικού και συγγραφικού έργου του συζύγου - πατέρα μας.

Ιδιαιτέρως δε, θα θέλαμε να ευχαριστήσουμε την κ. Γιούλη Σπυρίδου Πρόεδρο του Ομίλου «Ορφέα» Σερρών, τον κ. Μάνο Καμπούρογλου προπρόεδρο του «Ροταριανού» Ομίλου Σερρών, για τους συγκινητικούς επικήδειους λόγους που εκφώνησαν, όπως και τον Δ/ντη του 4^ου ΓΕΛ Σερρών κ Παύλο Τσακιρίδη, ο οποίος αφιέρωσε τη Χριστουγεννιάτικη γιορτή του σχολειού στον αείμνηστο Νικόλαο Χρηστίδη, «Σερραίο ευπατρίδη» όπως τον χαρακτήρισε.

Ευχαριστούμε από καρδίας όλους σας για την συμπαράσταση στην απώλεια του ανθρώπου μας.

Ευχόμαστε να σας έχει ο θεός πάντοτε καλά.

Με εκτίμηση

Η σύζυγος Άννα Χρηστίδου

Ο υιός Χρήστος Χρηστίδης

                                                                

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Σας εύχομαι

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

_____________________________________

Πρόκειται για σπάνια εικόνα της Αποκαθήλωσης του 14^ου αιώνα, που είχεκλαπεί από την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών το 1978 και επαναπατρίστηκε από το Λονδίνο, όπου και εντοπίστηκε και παρεδόθη στην Μονή την Κυριακή 12 Απριλίου 2009

Serraia: Δωρεάν εξετάσεις για τον σακχαρώδη διαβήτη

Serraia: Δωρεάν εξετάσεις για τον σακχαρώδη διαβήτη: Την ευκαιρία να κάνουν ΔΩΡΕΑΝ εξετάσεις και να μάθουν εάν πάσχουν από σακχαρώδη διαβήτη και δεν το γνωρίζουν ή εάν έχουν διαβήτη και είνα...

Ειρήνη μέσα από την Προσφορά...



"Η έννοια της ειρήνης διαφέρει ανάμεσα στους ανθρώπους και στις κουλτούρες. Μπορεί να σημαίνει προσωπική ηρεμία, ευτυχία μέσα στην οικογένεια και μια αίσθηση εσωτερικής ικανοποίησης με τη ζωή μας – ή μπορεί να σημαίνει μια κατάσταση ασφάλειας, όπου ικανοποιούνται βασικές ανθρώπινες ανάγκες. Όπως κι αν ορίσουμε την ειρήνη, είναι ένας στόχος που μπορεί να επιτευχθεί μέσα από την προσφορά.
Στο Ρόταρυ, η προσφορά είναι κάτι πολύ περισσότερο από μια δευτερεύουσα ή περιστασιακή επιδίωξη. Είναι τρόπος ζωής. Είναι μια προσέγγιση που υπογραμμίζει το ενδιαφέρον και τη φροντίδα για τους άλλους και οδηγεί στην αρμονία μεταξύ των ανθρώπων. Αγκαλιάζοντας την προσφορά σε κάθε πλευρά της ζωής μας, καλλιεργούμε ένα πνεύμα συνεργασίας, βρίσκουμε την καλή θέληση για τους άλλους και επιλέγουμε την ειρήνη.

Η ιστορία της βασιλόπιτας και μια Σερραϊκή συνταγή

Η ιστορία της βασιλόπιτας, είναι μια ιστορία που συνέβηκε πριν από εκατοντάδες χρόνια , πριν από 1500 χρόνια περίπου , στην πόλη Καισαρεία της Καππαδοκίας, στη Μικρά Ασία. Ο Μέγας Βασίλειος ήταν δεσπότης της Καισαρείας και ζούσε αρμονικά με τους συνανθρώπους του , με αγάπη , κατανόηση και αλληλοβοήθεια. Κάποια μέρα όμως , ένας αχόρταγος στρατηγός - τύραννος της περιοχής , ζήτησε να του δοθούν όλοι οι θησαυροί της πόλης της Καισαρείας , αλλιώς θα πολιορκούσε την πόλη για να την κατακτήσει και να την λεηλατήσει.
Ο Μέγας Βασίλειος ολόκληρη τη νύχτα προσευχόταν να σώσει ο Θεός την πόλη. Ξημέρωσε η νέα μέρα και ο στρατηγός αποφασισμένος με το στρατό του περικύκλωσε αμέσως την Καισαρεία. Μπήκε με την ακολουθία του και ζήτησε να δει το Δεσπότη , ο οποίος βρισκόταν στο ναό και προσευχόταν. Με θράσος και θυμό ο αδίστακτος στρατηγός απαίτησε το χρυσάφι της πόλης καθώς και ότι άλλο πολύτιμο υπήρχε στην πόλη. Ο Μέγας Βασίλειος απάντησε ότι οι άνθρωποι της πόλης του δεν είχαν τίποτε άλλο πέρα από πείνα και φτώχια , δεν είχαν να δώσουν τίποτε αξιόλογο στον άρπαγα στρατηγό. Ο στρατηγός με το που άκουσε αυτά τα λόγια θύμωσε ακόμα περισσότερο και άρχισε να απειλεί τον Μέγα Βασίλειο ότι θα τον εξορίσει πολύ μακριά από την πατρίδα του ή κι ακόμη μπορεί να τον σκοτώσει. Οι χριστιανοί της Καισαρείας αγαπούσαν πολύ το Δεσπότη τους και θέλησαν να τον βοηθήσουν. Μάζεψαν λοιπόν από τα σπίτια τους ότι χρυσαφικά είχαν και του τα πρόσφεραν , ώστε δίνοντάς τα στο σκληρό στρατηγό να σωθούν. Στο μεταξύ ο ανυπόμονος στρατηγός κόντευε να σκάσει από το κακό του. Διέταξε αμέσως το στρατό του να επιτεθεί στο φτωχό λαό της πόλης. Ο Δεσπότης , ο Μέγας Βασίλειος, που ήθελε να προστατέψει την πόλη του προσευχήθηκε και μετά παρουσίασε στο στρατηγό ότι χρυσαφικά είχε μαζέψει μέσα σε ένα σεντούκι. Τη στιγμή όμως που ο στρατηγός πήγε να ανοίξει το σεντούκι και να αρπάξει τους θησαυρούς , με το που ακούμπησε τα χέρια του πάνω στα χρυσαφικά έγινε το θαύμα! Όλοι οι συγκεντρωμένοι είδαν μια λάμψη και αμέσως μετά έναν λαμπρό καβαλάρη να ορμάει με το στρατό του επάνω στον σκληρό στρατηγό και τους δικούς του. Σε ελάχιστο χρόνο ο κακός στρατηγός και οι δικοί του αφανίστηκαν. Ο λαμπρός καβαλάρης ήταν ο Άγιος Μερκούριος και στρατιώτες του οι άγγελοι.
Έτσι σώθηκε η πόλη της Καισαρείας. Τότε όμως , ο δεσπότης της , ο Μέγας Βασίλειος , βρέθηκε σε δύσκολη θέση! Θα έπρεπε να μοιράσει τα χρυσαφικά στους κατοίκους της πόλης και η μοιρασιά να είναι δίκαιη , δηλαδή να πάρει ο καθένας ό,τι ήταν δικό του. Αυτό ήταν πολύ δύσκολο. Προσευχήθηκε λοιπόν ο Μέγας Βασίλειος και ο Θεός τον φώτισε τι να κάνει. Κάλεσε τους διακόνους και τους βοηθούς του και τους είπε να ζυμώσουν ψωμάκια , όπου μέσα στο καθένα ψωμάκι θα έβαζαν και λίγα χρυσαφικά. Όταν αυτά ετοιμάστηκαν , τα μοίρασε σαν ευλογία στους κατοίκους της πόλης της Καισαρείας. Στην αρχή όλοι παραξενεύτηκαν, μα η έκπληξή τους ήταν ακόμη μεγαλύτερη όταν κάθε οικογένεια έκοβε το ψωμάκι αυτό κι έβρισκε μέσα τα χρυσαφικά της. Ήταν λοιπόν ένα ξεχωριστό ψωμάκι , η βασιλόπιτα Έφερνε στους ανθρώπους χαρά κι ευλογία μαζί. Από τότε φτιάχνουμε κι εμείς τη βασιλόπιτα με το φλουρί μέσα, την πρώτη μέρα του χρόνου, τη μέρα του Αγίου Βασιλείου.

ΓΙΟΡΤΗ ΤΗΣ ΜΗΤΕΡΑΣ

Εσύ ακούς φωνή της δικιάς σου αγαπημένη

ακούς τραγούδι , ακούς κελαΐδισμα των πουλιών

και όλες αυτές οι ευχάριστες φωνές και οι ήχοι

πάνε στα δικά σου τα αυτιά

Εσύ ακούς καμπάνες από τα καμπαναριά

να χτυπούν χαρούμενα ή λυπημένα

Ακούς τα παιδία που σου μιλάνε ,

που σου γελάνε , που κλαίνε και χαίρεσαι .

Εσύ ακούς τραγούδια από το ράδιο

μιλάς για αγάπη για πολιτική για δουλειά

αυτά όλα που συμβαίνουν γύρω σου και είσαι χαρούμενος

Όλα αυτά είναι πάρα πολύ δύσκολα για μια κωφάλαλη .

Η κωφάλαλη που δεν ακούει , δε μιλάει .

Κοστίζει πάρα πολύ μια τέτοια ζωή

Κωφάλαλη μάνα όταν γεννήσει ένα μωρό

δεν ακούει , αλλά το βλέπει και χαίρεται για αυτό

Σκέψου τίποτα δεν μπορείς να ακούς

πόσο δύσκολο είναι να ζεις έτσι

χωρίς να ακούς , χωρίς να μιλάς , μόνο να βλέπεις

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ROTARY

Το Ρόταρυ είναι ένας εθελοντικός οργανισμός που αποτελείται από 1,2 εκατομμύρια μέλη, που έχουν ενώσει τις δυνάμεις τους σε διεθνή κλίμακα για να προσφέρουν ανθρωπιστική υπηρεσία και να βοηθήσουν στην οικοδόμηση καλής θέλησης και ειρήνης. 

Περίπου 33.000 Ροταριανοί Όμιλοι σε περισσότερες από 200 χώρες και γεωγραφικές περιοχές υλοποιούν προγράμματα για την αντιμετώπιση προκλήσεων της εποχής μας – όπως είναι ο αναλφαβητισμός, οι ασθένειες, η πείνα, η φτώχεια, η έλλειψη καθαρού νερού, και τα περιβαλλοντικά προβλήματα – ενώ παράλληλα ενθαρρύνουν την τήρηση ψηλών επιπέδων δεοντολογίας και ηθικών αξιών σε όλα τα επαγγέλματα.

Ως ο μεγαλύτερος οργανισμός προσφοράς διεθνών υποτροφιών, το Ροταριανό ίδρυμα του Διεθνούς Ρόταρυ βοηθά περισσότερους από 1000 φοιτητές κάθε χρόνο να σπουδάσουν στο εξωτερικό και να υπηρετήσουν ως πολιτιστικοί πρεσβευτές. Επίσης, το Ρόταρυ συνεργάζεται με επτά από τα καλύτερα πανεπιστήμια στον κόσμο και προσφέρει ευκαιρίες σε νέους να αποκτήσουν πτυχίο master στον κλάδο σπουδών ειρήνης και επίλυσης διενέξεων.

Το polio plus είναι η ναυαρχίδα των προγραμμάτων του Ρόταρυ. Έως ότου η πολιομυελίτιδα εξαλειφθεί από ολόκληρο τον κόσμο, τα μέλη των Ροταριανών Ομίλων θα έχουν συνεισφέρει 850 εκατομμύρια δολάρια και αμέτρητες ώρες εθελοντικής εργασίας για να εμβολιαστούν περισσότερα από δυο δισεκατομμύρια παιδιά σε 122 χώρες. Το Ρόταρυ βρίσκεται στην αιχμή του δόρατος της Παγκόσμιας Πρωτοβουλίας για την Εξάλειψη της Πολιομυελίτιδας, μαζί με την Παγκόσμια Οργάνωση Υγείας, τη UNICEF, και την Αμερικάνική Υπηρεσία Πρόληψης και Ελέγχου Ασθενειών.

Το Ρόταρυ ιδρύθηκε στο Σικάγο των Ηνωμένων Πολιτειών το 1905 από τον δικηγόρο Πωλ Χάρρις και τρεις φίλους του. Σήμερα έχει επεκταθεί σε 165 χώρες με περισσότερα από 1,2 εκατομμύρια μέλη, τα οποία ανήκουν σε περισσότερους από 32.000 Ροταριανούς ομίλους. 

Κάθε Όμιλος είναι εντελώς αυτόνομος, με δικό του καταστατικό εγκεκριμένο από τις αρμόδιες αρχές του κράτους στο οποίο ασκεί τη δραστηριότητά του. Έχει το δικό του Δ.Σ. το οποίο εκλέγεται κάθε χρόνο και είναι υπεύθυνο για τις δράσεις του Ομίλου.

Από εκεί και πέρα, για λόγους οργανωτικούς, εκπαιδευτικούς και συντονισμού δράσεων σε υπερτοπικό επίπεδο ένας αριθμός «γειτονικών» ομίλων – συνήθως από 40 έως 75 – συναποτελούν μια Περιφέρεια. 

Υπάρχουν σήμερα 535 Περιφέρειες σε όλο τον κόσμο.

Στην Ελλάδα έχουμε 2 ροταριανές Περιφέρειες κι ένα σύνολο 125 ροταριανών ομίλων. 

Κάθε περιφέρεια εκλέγει με δημοκρατικό τρόπο έναν έμπειρο ροταριανό για να αναλάβει τα καθήκοντα του Διοικητή της για μια και μόνη ετήσιας διάρκειας θητεία. Μέσω των Περιφερειών εκλέγεται και το 17μελές Διοικητικό Συμβούλιο του Διεθνούς Ροταρυ, του οποίου ο Πρόεδρος εκλέγεται κάθε χρόνο για μια ετήσια μη ανανεωνόμενη θητεία.

Το Ρόταρυ επεκτάθηκε στην Ελλάδα το 1928 με την ίδρυση το Ρ.Ο. Αθηνών.

Η ονομασία Ρόταρυ προήλθε από το εξής γεγονός. Οι πρώτες συναντήσεις των Ροταριανών γίνονταν στον τόπο εργασίας του κάθε μέλους εκ περιτροπής. Αυτή η λειτουργία στην αγγλική γλώσσα περιγράφεται με την λέξη "Rotation", και εξ' αυτού, προήλθε η ονομασία της οργάνωσης, Ρόταρυ.

Το έμβλημα του Ρόταρυ είναι ένα οδοντωτός τροχός, ο οποίος αποτελείται από 6 ακτίνες, 24 οδόντες και την σφήνα στο κέντρο του.

Τα επίσημα χρώματα του Ρόταρυ είναι δύο : το μπλε, που συμβολίζει το διεθνή χαρακτήρα της οργάνωσης και το χρυσό, που συμβολίζει την ποιότητα και το υψηλό επίπεδο των δραστηριοτήτων του.

Κάθε Ιούλιο ξεκινάει η καινούρια Ροταριανή χρονιά και έτσι κάθε χρόνο αλλάζει ο πρόεδρος του Ομίλου.

Ο τροχός είναι το σήμα μας και αυτό θέλει να δείξει ότι γυρίζουμε και αλλάζουμε, δε μένουμε στάσιμοι και όλοι μέσα από τη διαδικασία οργάνωσης του Ομίλου μαθαίνουμε να εργαζόμαστε σε όλα τα επίπεδα, γιατί μια τόσο μεγάλη οργάνωση έχει και τα διαδικαστικά της, που μαθαίνονται με τον χρόνο.

Το Ρόταρυ λειτουργεί με βάση το καταστατικό του, τον εσωτερικό κανονισμό και νόμων που δεν είναι κρυφοί. Ποτέ δεν απέκλεισε από κανέναν να είναι γνώστης και κάτοχος των παραπάνω.

Γίνονται δεκτοί όλοι ανεξάρτητα από φύλο, φυλή, εθνικότητα, θρησκεία, πολιτική ή άλλη επιλογή.

Oι Ροταριανοί θα πρέπει να έχουν εθνική συνείδηση, και να είναι νομοταγείς σύμφωνα με τους νόμους της χώρας τους.

Έτσι το Ρόταρυ δεν επιτρέπει τις θρησκευτικές και πολιτικές συζητήσεις στην διάρκεια των εκδηλώσεων του.

Βασική προϋπόθεση είναι να ασκεί κάποιος ή κάποια ένα οποιοδήποτε αναγνωρισμένο επάγγελμα και να χαίρει εκτίμησης στον κύκλο του. Από εκεί και πέρα μετράει η διάθεση του καθενός να συνεισφέρει με τις ιδέες και τη δράση του στα προγράμματα και τις δράσεις του ομίλου του.

Έτσι με την σχέση του αυτή αποκλείει κάθε σχέση με μυστικισμό.

Μερικοί που δεν το γνωρίζουν αυτό το σύστημα, αναφέρονται σε μυστικιστικές ενέργειες κλπ. Άλλοι πάλι προσπαθούν να παραλληλίσουν τις εθιμοτυπικές λειτουργίες του Ρόταρυ με σύμβολα και ενέργειες μυστικιστικές.

Τα μέλη των Ροταριανών Ομίλων πραγματοποιούν εβδομαδιαίες συναντήσεις για να σχεδιάσουν έργα κοινωνικής προσφοράς, να συζητήσουν θέματα που αφορούν την κοινότητα τους ή ολόκληρο τον κόσμο και απολαμβάνουν τη συναδέλφωση.

Οι Όμιλοι συνεδριάζουν, πάντοτε σε δημόσιο χώρο – συνήθως αίθουσες ξενοδοχείων, εστιατόρια, ταβέρνες κλπ – και οι πόρτες είναι πάντοτε ανοικτές για οποιονδήποτε συμπολίτη ή επισκέπτη επιθυμεί να περάσει μαζί μας 1-2 ευχάριστες ώρες. Δεν υπάρχουν στο Ροταρυ «μυστικές» τελετές, στολές κανενός είδους ή «κρυφά» κείμενα.

Kάθε συνάντηση ή συνεστίαση ξεκινά με την προσευχή που έχει συντάξει ο Καθηγητής της Θεολογίας Γεράσιμος Κονιδάρης και η οποία έχει ως εξής:

Κύριε, ευλόγησε αυτή την συνεστίαση
Καταξίωσέ μας με τις δωρεές της αγάπης σου και
Καθοδήγησέ μας να επιτελούμε τις εντολές σου ωφελώντας τον πλησίον μας

Αμήν

Κάθε νέο μέλος είναι αυτομάτως ισότιμο με κάθε άλλο, απολαμβάνει τα ίδια δικαιώματα και έχει τις ίδιες υποχρεώσεις. Κάθε μέλος μπορεί ανά πάσα στιγμή να αποχωρήσει, να παραιτηθεί ή και να ξαναέρθει αν εξέλιπαν οι λόγοι που το οδήγησαν στην επιλογή της εξόδου. Στο Ροταρυ όλοι είναι σεβαστοί και μέσα από τη διαφορετικότητα προάγεται το κοινό μας ανθρωπιστικό έργο. Είναι λοιπόν σαφές ότι το Ροταρυ δεν έχει καμία απολύτως σχέση με τη Μασονία ή οποιαδήποτε παραθρησκευτική οργάνωση.

Ροταριανοί Όμιλοι στην Ελλάδα λειτουργούν σε κάθε πόλη, και σε πολλές μάλιστα περισσότεροι του ενός.  

Ο Όμιλος στον οποίο είμαι μέλος ο ίδιος είναι ο Ροταριανός Όμιλος Σερρών, ο οποίος ιδρύθηκε το 1952.

Γενικότερα νομίζω ότι είναι ιδιαίτερα χρήσιμο όποιος ενδιαφέρεται να επικοινωνήσει με τα μέλη του ροταριανού ομίλου της περιοχής του και να επισκεφθεί την ιστοσελίδα του Διεθνούς Ροταρυ (www.rotary.org) ή της δικής μας Περιφέρειας της Β. Ελλάδας (http://rotarydistrict2484.org) για να πάρει πληροφορίες και να έχει μια σφαιρική εικόνα του έργου των ροταριανών στην Ελλάδα και σε όλο τον κόσμο.

 ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ 

τ. ΒΟΗΘΟΣ ΔΙΟΙΚΗΤΗΣ 

2484 ΡΟΤΑΡΙΑΝΗΣ ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΣ

Κάθε Μεγάλο Σάββατο το μεσημέρι στον Πανίερο Ναό της Αναστάσεως στα Ιεροσόλυμα επαναλαμβάνεται το Μέγα θαύμα του Αγίου Φωτός που συγκλονίζει, συγκινεί, αγαλλιάζει, σκορπίζει χαρά και πίστη σε όσους έχουν την τιμή και την ευλογία να παρευρίσκονται στην ιεροτελεστία του Αγίου Φωτός.

Προετοιμασία του Πανάγιου τάφου
Το Μεγάλο Σάββατο το πρωί πριν από την τελετή του Αγίου Φωτός γίνεται πρώτα ένας σχολαστικότατος έλεγχος του Παναγίου Τάφου και αμέσως μετά τον σφραγίζουν με το μελισσοκέρι που είχε ετοιμαστεί από το πρωί. Ο έλεγχος γίνεται για να διαπιστωθεί ότι δεν υπάρχει οτιδήποτε μέσα στον Πανάγιο Τάφο, το οποίο θα μπορούσε να προκαλέσει φωτιά. Αφού σφραγιστεί ο Πανάγιος Τάφος με το μελισσοκέρι οι Aρχές τοποθετούν πάνω στο κερί τις σφραγίδες τους.
Μεγάλο ενδιαφέρον για τον έλεγχο δείχνουν και όλα τα άλλα δόγματα, τα οποία με διάφορους τρόπους και πιέσεις έχουν από παλιά αποκτήσει δικαιώματα στον Πανάγιο Τάφο. Το ενδιαφέρον αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο. Αν τύχει κάποια χρονιά να μη βγάλει το Αγιο Φως ο Ορθόδοξος Πατριάρχης τότε θα αναλάβουν το προβάδισμα της τελετής του Αγίου Φωτός άλλοι.
Ο έλεγχος αρχίζει στις 10 το πρωί του Μεγάλου Σαββάτου και τελειώνει στις 11. Οσο γίνεται ο έλεγχος, Ορθόδοξοι Αραβες νέοι διαδηλώνουν μέσα στον Ιερό Ναό υπέρ των ορθοδόξων δικαιωμάτων. Πρέπει να σημειωθεί ότι τον σχολαστικό έλεγχο του Παναγίου Τάφου παρακολουθούν εκπρόσωποι των Αρμενίων και άλλων δογμάτων.
Η τελετή του Αγίου φωτός
Η τελετή του Αγίου Φωτός γίνεται στις 12 η ώρα το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου και αποτελείται από τρία στάδια:
α. Τη Λιτανεία
β. Την είσοδο του Πατριάρχη στον Πανάγιο Τάφο και
γ. Τις προσευχές του Πατριάρχη για να βγει το Αγιο Φως.
Σύμφωνα λοιπόν με την παράδοση, το μεσημέρι του Μεγάλου Σαββάτου ο Ορθόδοξος Πατριάρχης με τη συνοδεία του -αρχιερείς, ιερείς και διακόνους- αλλά και τον Αρμένιο Πατριάρχη μπαίνει στον Πανίερο Ναό της Αναστάσεως, ενώ οι καμπάνες χτυπούν πένθιμα. Πριν από την είσοδο του Πατριάρχη ο Σκευοφύλακας του Πανίερου Ναού φέρει την ακοίμητο κανδήλα, σβηστή εκείνη την ημέρα, για να αναφτεί με το Αγιο Φως. Από την εσωτερική είσοδο του Ναού του Αποστόλου Ιακώβου μπαίνει ο Πατριάρχης στο Ιερό Βήμα του Καθολικού και κάθεται στον πατριαρχικό θρόνο. Από αυτό το σημείο περνάνε και ασπάζονται το χέρι του Πατριάρχη οι εκπρόσωποι των Αρμενίων, των Αράβων, των Κοπτών και άλλων για να τους δοθεί το Αγιο Φως. Σύμφωνα με τα προνόμια αν δεν ασπαστούν το χέρι του Ορθόδοξου Πατριάρχη δεν έχουν το δικαίωμα να λάβουν το Αγιο Φως από τα χέρια του. Αμέσως μετά αρχίζει η Ιερή Λιτανεία η οποία περιφέρεται τρεις φορές γύρω από τον Πανάγιο Τάφο και μετά ο Πατριάρχης σταματάει μπροστά στον Πανάγιο Τάφο όπου βρίσκονται και οι επίσημοι.
Μετά τη Λιτανεία αποσφραγίζεται ο Πανάγιος Τάφος και ο Πατριάρχης βγάζει την αρχιερατική στολή του και μένει μόνο με το λευκό στιχάριο.
Κατόπιν ο διοικητής της Ιερουσαλήμ και ο αστυνομικός διευθυντής ελέγχουν σχολαστικά τον Μακαριότατο Πατριάρχη μπροστά σε όλους ώστε να διαπιστωθεί ότι δεν έχει τίποτα μαζί του το οποίο μπορεί να μεταδώσει φως.
Μετά τον έλεγχο ο Μακαριότατος Πατριάρχης Ιεροσολύμων λαμβάνει τους σβηστούς πυρσούς και εισέρχεται μαζί με τον Δραγουμάνο των Αρμενίων στο Ιερό Κουβούκλιο. Ολα τα κανδήλια είναι σβηστά και τίποτα δεν είναι αναμμένο στον Ιερό Ναό αλλά και στον Πανάγιο Τάφο.
Πώς βγαίνει το Αγιο φως
Μέσα στον Πανάγιο Τάφο ο Πατριάρχης γονατιστός κάνει αρχιερατική προσευχή διαβάζοντας και ειδικές ευχές παρακαλώντας τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό να στείλει το Αγιο Φως του ως δώρο αγιασμού για τους ανθρώπους. Και μέσα στην απόλυτο ησυχία κατά την ώρα που προσεύχεται ο Πατριάρχης ακούγεται ένας συριγμός και σχεδόν ταυτόχρονα γαλαζόλευκες αστραπές του Αγίου Φωτός διαπερνούν από παντού, λες και ανάβουν εκατομμύρια φωτογραφικά φλας και τα κανδήλια ανάβουν μόνα τους. Μέσα στον Πανάγιο Τάφο οι πυρσοί που κρατάει προσευχόμενος ο Πατριάρχης και αυτοί ανάβουν μόνοι τους από το Αγιο Φως. Ταυτόχρονα το πλήθος ξεσπάει σε ζητωκραυγές ενώ δάκρυα χαράς και πίστης τρέχουν από τα μάτια του κόσμου.
Το Αγιο Φως για μερικά λεπτά της ώρας δεν έχει τις ιδιότητες τις φωτιάς. Αυτό συμβαίνει τα πρώτα λεπτά, όταν βγαίνει από τον Πανάγιο Τάφο ο Πατριάρχης και δίνει το Αγιο Φως στους πιστούς. Μπορεί οποιοσδήποτε να αγγίξει τη φλόγα 33 κεριών και να μην καίγεται. Μετά από πάροδο 33 λεπτών περίπου η φλόγα είναι κανονική.

Μικρά μυστικά
Μόνο ο Ελληνορθόδοξος Πατριάρχης έχει το προνόμιο και την εξουσία να βγάζει το Αγιο Φως. Κατά καιρούς έχουν γίνει απόπειρες και από άλλα δόγματα να βγάλουν το Φως, αλλά αυτό στάθηκε αδύνατον. Για παράδειγμα, το 1549 μ.Χ. σύμφωνα πάντα με ιστορικές καταγραφές, οι Αρμένιοι δωροδόκησαν τον σουλτάνο Μουράτ για να τους δώσει την άδεια να εισέλθουν στον Πανίερο Ναό της Αναστάσεως και να βγάλουν αυτοί από τον Πανάγιο Τάφο το Αγιο Φως. Πράγματι ο σουλτάνος τους έδωσε την άδεια και οι Αρμένιοι μπήκαν στον Ναό και τον κλείδωσαν. Γεμάτος απελπισία ο Ορθόδοξος Πατριάρχης όταν είδε τους Αρμένιους να βρίσκονται μέσα στον Πανάγιο Τάφο, γονάτισε έξω στην είσοδο του Ναού κοντά σε μία από τις κολόνες. Ξαφνικά η κολόνα σχίστηκε και βγήκε το Αγιο Φως ανάβοντας τις λαμπάδες του Πατριάρχη. Ο Αγαρηνός Εμίρης παρακολουθούσε τα γεγονότα από τον μιναρέ του τζαμιού που βρίσκονταν απέναντι από τον Ναό.
Μόλις είδε τα γεγονότα φώναξε: «Μεγάλη η πίστη των Χριστιανών. Ενας είναι ο αληθινός Θεός, ο Θεός των Χριστιανών. Πιστεύω στον Αναστάντα εκ νεκρών Χριστόν. Τον προσκυνώ ως Θεό μου».
Μετά από αυτή την ομολογία του πήδησε από τον μιναρέ. Κατά την πτώση του όμως δεν έπαθε τίποτα. Τότε οι μουσουλμάνοι τον έπιασαν και τον αποκεφάλισαν. Το άγιο λείψανό του φυλάσσεται μέχρι και σήμερα στην Ιερά Μονή της Μεγάλης Παναγίας των Ιεροσολύμων.
Το Άγιο Φως μεταφέρεται με ειδική πτήση και τιμές αρχηγού κράτους στην Ελλάδα, την Κύπρο, την Αίγυπτο και την Κωνσταντινούπολη και ματαλαμπαδεύεται στους ανά τον κόσμο ορθοδόξους.

Άρθρο του ΦΩΤΗ ΝΑΚΟΥ , ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ : ΑΔΕΣΜΕΥΤΟΣ ΤΥΠΟΣ (23/04/2011)

Αδέσμευτος Τύπος

Η τελετή του Αγίου Φωτός

Αδέσμευτος Τύπος

ΣΑΣ ΕΥΧΟΜΑΙ ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

Σας εύχομαι

ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ

_____________________________________

Πρόκειται για σπάνια εικόνα της Αποκαθήλωσης του 14^ου αιώνα, που είχε κλαπεί από την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Σερρών το 1978 και επαναπατρίστηκε από το Λονδίνο, όπου και εντοπίστηκε και παρεδόθη στην Μονή την Κυριακή 12 Απριλίου 2009

Την ίδια μέρα εορτάζετε φέτος το Πάσχα από τα 2,2 δισεκατομμύρια χριστιανών όλου του κόσμου , κάτι που δεν συμβαίνει συχνά .

Κι αυτό γιατί οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί στον προσδιορισμό του Πάσχα χρησιμοποιούν το Ιουλιανό ημερολόγιο , ενώ οι Καθολικοί και οι Προτεστάντες το Γρηγοριανό.

Τα τελευταία χρόνια οι Χριστιανοί εόρτασαν όλοι μαζί το Πάσχα το 2001 , το 2004 , το 2010 και εφέτος . Κατά τα προσεχή χρόνια κοινό Πάσχα θα υπάρξει το 2014 και το 2017 . Μετά το έτος αυτό κοινός εορτασμός θα γίνει το 2034 .

Το Ιουλιανό ημερολόγιο καθιερώθηκε επί του Ρωμαίου Αυτοκράτοτος Ιουλίου Καίσαρος το 45 πΧ και διορθώθηκε επί Πάπα Γρηγορίου , το 1582 .

Με βάση το Ιουλιανό ημερολόγιο οι Πατέρες της Εκκλησίας , που ήσαν μέλη της Α’ Οικουμενικής Συνόδου , το 325 , στη Νίκαια της Βιθυνίας , όρισαν ότι το Πάσχα θα εορτάζεται την πρώτη Κυριακή μετά την Πανσέληνο , η οποία συμπίπτει ή έπεται της εαρινής ισημερίας της 21ης Μαρτίου .

Το Ιουλιανό έτος έχει διαφορά ημερών έναντι του Γρηγοριανού . Μεταξύ του 325 και του 1582 ήταν 10 ημέρες και σήμερα έχει φτάσει τις 13 . Και τα δύο ημερολόγια έχουν απόκλιση από το αστρονομικό έτος . Το σφάλμα του Γρηγοριανού ημερολογίου είναι 26 δευτερόλεπτα τον χρόνο και του Ιουλιανού 674 .

Όλοι οι Ορθόδοξοι εορτάζουν μαζί την κινητή εορτή του Πάσχα και τις υπόλοιπες κινητές , αλλά δεν εορτάζουν μαζί τις μη κινητές, λχ τα Χριστούγεννα . Κι αυτό γιατί τα Πατριαρχεία των Ιεροσολύμων , της Μόσχας , της Σερβίας και της Γεωργίας ακολουθούν και στις ακίνητες το παλαιό ημερολόγιο, ενώ οι υπόλοιπες (Κωνσταντινουπόλεως , Αλεξάνδρειας , Αντιόχειας , Ρουμανίας , Βουλγαρίας , Κύπρου , Ελλάδας , Αλβανίας , Πολωνίας , Τσεχίας ) ακολουθούν το Νέο κι επομένως εορτάζουν τα Χριστούγεννα 13 ημέρες νωρίτερα μαζί με τους Καθολικούς και τους Προτεστάντες .

Τον κοινό εορτασμό του Πάσχα είναι εξαιρετικά δύσκολο να αποδεχθούν οι Ορθόδοξοι , αφού , κατά την εκκλησιολογία τους , απαιτείται απόφαση Οικουμενικής Συνόδου για να αλλάξει την απόφαση της Α΄ Οικουμενικής .

Οι πληροφορίες είναι από το προσωπικό μου αρχείο και η πηγή από άρθρο της εφημερίδος  Ελεύθερος τύπος με ημερομηνία 10/4/2007  

ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΥ : ΖΑΠΠΕΙΟ ΚΑΙ ΖΑΠΠΕΣ

ΧΡΟΝΙΑ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΡΟΜΑΝΤΙΣΜΟΥ : ΖΑΠΠΕΙΟ ΚΑΙ ΖΑΠΠΕΣ

Στις 2 Απριλίου 2011 κατά την διάρκεια της πανηγυρικής διομιλικής συνεστίασης των Ροταριανών Ομίλων Σερρών και Αθηνών ο πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου του Ζαππείου Μεγάρου κ. Ιωάννης Δομάγιερ, ως κεντρικός ομιλητής της εκδήλωσης ,ανέπτυξε στην ομιλία του το θέμα «Χρόνια Ελληνικού Ρομαντισμού – Ζάππειο και Ζάππες».

Κυρίες και Κύριοι , Αγαπητοί Φίλοι , Καλησπέρα σας ,

Εγκάρδιες ευχαριστίες απευθύνω στον Πρόεδρο και τα μέλη του Ροταριανού Ομίλου Σερρών , για την ευκαιρία που μου έδωσαν να σας αναφέρω κάποια στοιχεία της δημιουργίας του Ζαππείου Μεγάρου και του έργου των εθνικών ευεργετών Ευαγγέλη και Κωνσταντίνου Ζάππα .

Η ρομαντική αυτή ιστορία ξεκίνησε ένα ανοιξιάτικο απόγευμα μετά την ίδρυση του Νεοελληνικού Κράτους , που ο Ευαγγέλης Ζάππας απολάμβανε με φίλους την δροσιά του Βασιλικού τότε Κήπου , οπότε αναγκάστηκε να φύγει , διότι με την δύση του ηλίου ο Κήπος έκλεινε . Ο Ζάππας χολωθείς υποσχέθηκε να αγοράσει μελλοντικά έκταση πλησίον του Βασιλικού Κήπου και να διαμορφώσει κήπους που να είναι ανοικτοί όλο το 24ωρό , ώστε όλοι οι αθηναίοι να μπορούν να παραμένουν εκεί ‘οσην ώρα θέλουν .

Ο Ευαγγέλης Ζάππας γεννήθηκε στο Λαμποβο Βορ Ηπείρου το 1800 και ανήκει σε μια μεγάλη γενιά Ελλήνων .

Σε μια γενιά που ανδρώθηκε κάτω από τον οθωμανικό ζυγό , που χαλυβδώθηκε μέσα από τον Απελευθερωτικό Αγώνα που διέπρεψε σε μια εποχή δύσκολή και γεμάτη προκλήσεις , που έδωσε στην πατρίδα μας πολλά περισσότερα από όσα πήρε . Σε μια γενιά που είχε πάντα μέσα στην ψυχή της την Ελλάδα .

13 χρονών εντάχθηκε στον στρατό του Αλή Πασά και μετά στους Σουλιώτες , το δε 1824 του απενεμήθη ο βαθμός του ταξίαρχου του Ε.Σ

Χωρίς ποτέ να απαιτήσει σύνταξη από τον Ελ Κράτος , πηγαίνει στο Βουκουρέστι , νοικιάζει κτήματα και μετά τα αγοράζει και κάνει παραγωγή και εμπόριο , συγκεντρώνοντας πολύ μεγάλη περιουσία .

Ο Ευαγγέλης Ζάππας μαθαίνει τις σκέψεις του ποιητή και ιδεολόγου Παναγιώτη Σούτσου για καθιέρωση στην Αθήνα των Ολυμπιακών Αγώνων και αναβίωση των εορτών της αρχαιότητος , βάσει και των προτάσεων του Ιωάννη Κωλέττη .

Αμέσως και σε συνδυασμό με τους ανοικτούς κήπους που ήθελε να δημιουργήσει δίπλα στον Βασιλικό Κήπο ερωτεύεται την ιδέα αυτή και σαν κάθε ερωτώμενος άνδρας προσφέρει ότι έχει , την ψυχή του και την περιουσία του , για το αντικείμενο της αγάπης του .

Οι ιδέες του υιοθετούνται από τον Βασιλέα Όθωνα και στον χώρο του σημερινού Ζαππείου τελούνται το 1859 τα Α’ Ολύμπια , που απετέλεσαν και την έμπνευση για την αναβίωση των Ολυμπιακών αγώνων από το Βαρώνο de Couberten και τον Αλέξανδρο Ρίζο –Ραγκαβή

Ο Ευαγγέλης Ζάππας δεν απέκτησε οικογένεια και όπως έλεγε , νυμφεύθηκε το Ζάππειο και το όραμα των Ολυμπιακών Αγώνων .

Το 1860 συντάσσει την διαθήκη του , αφήνοντας όλη την περιουσία του στο Ελληνικό Κράτος για την κατασκευή του Ζαππείου Μεγάρου και ορίζει εκτελεστή της τον εξάδελφο του Κωνσταντίνο Ζάππα .

Σε επιστολή του στον Βασιλέα Όθωνα για την ίδρυση του Ζαππείου Μεγάρου και του θεσμού των Ολυμπίων αναφέρει ότι «Κάθε Έλληνας πρέπει να είναι χρήσιμος στην πατρίδα του και όχι βάρος σε αυτήν» .

Στο Βρεσθένι της Ρουμανίας το 1865 η ευγενική ψυχή του Ευαγγέλη Ζάππα μετέστη στην αιώνια Ανατολή .

Οι Ευαγγέλης και Κωνσταντίνος Ζάππας ήσαν πολύ διαφορετικοί χαρακτήρες .

Ο πρώτος με μικρή μόρφωση , παρορμητικός , ενθουσιώδης , ταχύτατος στις αποφάσεις , ο δεύτερος ιδιαιτέρως μορφωμένος , ευαίσθητος , αφοσιωμένος , μεθοδικός ειλικρινής και έμπιστος . Τους ένωνε όμως η κοινή τους φλογερή αγάπη για την πατρίδα .

Με τις άοκνες προσπάθειες του Κωνσταντίνου Ζάππα υλοποιείται το όραμα και το 1864 τίθεται ο θεμέλιος λίθος του Ζαππείου με αρχικά σχέδια του γάλλου Αρχιτέκτονα Boulanger , που τροποποιήθηκαν όμως στην συνέχεια από τους Hansen και Ziller.

Ο προϋπολογισμός του έργου έφθασε το ποσό των 1.200.000 Δραχμών της εποχής , εκ των οποίων 200.000 Δραχμές αφορούσαν στην αναστήλωση του Παναθηναϊκού Σταδίου .

Ο Κωνσταντίνος Ζάππας συνέχισε το έργο ευεργεσίας του εξαδέλφου του , ιδρύοντας το Ζάππειο Παρθεναγωγείο Κωνσταντινουπόλεως , τν Ζάππειο Σχολή Αδριανουπόλεως , πλήθος σχολείων και ιδρυμάτων στην Ελλάδα και Βόρειο Ήπειρο , καταθέτοντας δε και μεγάλο χρηματικό κεφάλαιο στην Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος για κοινωνικούς σκοπούς .

Το έτος 1877 ο Βασιλεύς Γεώργιος δωρίζει τον χώρο του Παν Σταδίου στο Ζάππειο , ώστε να αποτελούν Στάδιο και Ζάππειο μια ενότητα . Η ιδιοκτησία του Παναθηναϊκού Σταδίου ανήκει μέχρι σήμερα στην Επιτροπή Ολύμπιων και Κληροδοτημάτων , η οποία βάσει Νόμου διαχειρίζεται την δωρεά του Ευαγγέλη Ζάππα .

Μετά από πολλές καθυστερήσεις , το 1888 , τελούνται με μεγαλοπρέπεια τα εγκαίνια του Ζαππείου Μεγάρου παρουσία του βασιλιά Γεωργίου Α’ και του πρωθυπουργού Χαρίλαου Τρικούπη. Οι γύρω χώροι είχαν κατακλυσθεί από πλήθος λαού , ο οποίος σιωπηλά έκανε χώρο για να περάσει ο σεβάσμιος γέροντας , ο εβδομηνταπεντάχρονος Κωνσταντίνος Ζάππας .

Όλοι σιώπησαν όταν μίλησε με παλλόμενη από συγκίνηση φωνή και αμέσως μετά ξέσπασαν σε χειροκροτήματα .

Η κεφαλή του Ε. Ζάππα εντοιχίζεται στο Μέγαρο , σύμφωνα με την επιθυμία του , ενώ το σώμα του , όπως και εκείνο του εξαδέλφου του Κωνσταντίνου Ζάππα , ο οποίος απέθανε το έτος 1892, έχουν ταφεί στην γενέτειρά τους στην Β Ήπειρο.

Η δωρεά των Ζαππαίων χάρισε στην Αθήνα ένα περίλαμπρο κτήριο και στους Αθηναίους τους ελεύθερους κήπους του και τους λόφους Αρδηττού κα Αγρά , γύρω από το Παναθηναϊκό Στάδιο.

Στον χώρο του Ζαππείου που κοσμεί την Αθήνα με την αρχαίο-ελληνική τεχνοτροπία του, έγιναν οι πρώτες εκθέσεις ζωγραφικής και γλυπτικής , οι πρώτες εκθέσεις ελληνικών αγροτικών και βιομηχανικών προϊόντων , αλλά και κάθε νέας – για την εποχή εκείνη – τεχνολογίας .

Στο Ζάππειο φιλοξενήθηκαν τα αγωνίσματα ξιφασκίας των Ολ. Αγώνων του 1896 και εκεί κατέλυσαν οι αθλητές των Ολυμπιακών αγώνων του 1906.

Το Ζάππειο διαχειρίζεται η Επιτροπή Ολυμπίων και κληροδοτημάτων , η οποία , παρα τα οικονομικά προβλήματα , λόγω της απώλειας της περιουσίας του Ευαγγέλη Ζάππα στην Ρουμανία , πραγματοποιεί το 1903 Διεθνή Έκθεση στο Ζάππειο και άλλες σημαντικές εκδηλώσεις .

Το 1938 εγκαθίσταται στην αριστερή πλευρα του Μεγάρου ο Ραδιοφωνικός Σταθμός Αθηνών , μέχρι το 1974.

Από το 1952 έως το 1959 φιλοξενείται στο Ζάππειο η Εθνική Πινακοθήκη .

Από τότε μέχρι το 1983 το Ζάππειο Μέγαρο λειτουργεί ως το μόνο εκθεσιακό κέντρο της Αθήνας , με εκατοντάδες εκθέσεις εθνικού και διεθνούς χαρακτήρα .

Το 1979 γίνεται στο Ζάππειο η τελετή της υπογραφής της ένταξης της Ελλάδος στην Ε.Ο.Κ και το 1983 φιλοξενείται η ελληνική Προεδρία των Ευρωπαϊκών Κοινοτήτων.

Το 2005 έγιναν στο περιστύλιο του Ζαππείου μεγάλη εκδήλωση με αφορμή την συμπλήρωση 140 ετών από τον θάνατο του Ευαγγέλη Ζάππα και 130 ετών από την ίδρυση της Ζαππείου Σχολής Κωνσταντινούπόλεως , παρουσία του Προέδρου της Ελλ Δημοκρατίας , του Οικουμενικού Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως , του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πολλών επισήμων .

Το σημερινό Δ.Σ του Ζαππείου , ενστερνιζόμενο πλήρως τις πρωτοπόρες και διαχρονικές ιδέες των Ευαγγέλη και Κωνσταντίνου Ζάππα συνεχίζει με σεβασμό το έργο τους , δίνοντας έμφαση, ώστε το Ζάππειο να εξακολουθήσει να είναι κέντρο προβολής των ελληνικών γεωργικών , βιομηχανικών , πολιτισμικών και καλλιτεχνικών επιτευγμάτων .

Κυρίες και Κύριοι,

Αναγνωρίζουμε στους Ζάππες τον αιώνιο ρομαντικό Έλληνα Κινητικό , εξωστρεφή , δημιουργικό αγωνιστή , ο οποίος σε όποιο μέρος του κόσμου και αν ευρίσκεται δεν ξεχνάει ποτέ τη χώρα του. Και υποθέτω ότι για κάποιον που αγωνίσθηκε εκείνα τα δύσκολα χρόνια δίπλα στον Μάρκο Μπότσαρη – και που μπορεί να βρέθηκε μαζι του στη μάχη του Κεφαλόβρυσού στο Καρπενήσι , όπου ο Μπότσαρης άφησε την τελευταία του πνοή – για κάποιον που ανηφόριζε και κατηφόριζε την Πίνδο , η αγάπη για την πατρίδα θα ήταν ακόμη μεγαλύτερη .

Ο ιστορικός Πολύβιος έγραφε, πως ένας από τους λόγους που η αρχαία Ρώμη έγινε σπουδαία και δυνατή είναι ότι τα Ρωμαιόπουλα από μικρά μάθαιναν να τιμούν και να δοξάζουν αυτούς που προσέφεραν στην πόλη .

Μάλιστα οργάνωναν και ειδικές παραστάσεις με θέμα τη ζωή , τα ανδραγαθήματα , τα έργα και τις ηρωικές πράξεις κάθε σπουδαίου Ρωμαίου πολίτη . Και στις κηδείες ακόμη , έγραφε ο Πολύβιος , γινόταν αναπαράσταση των σπουδαίουν πράξεων αυτού που έφυγε!

Έτσι , τα παιδιά της Ρώμης μεγαλώνοντας ήθελαν να τους μοιάσουν και να ακολουθήσουν το παράδειγμα τους , γνωρίζοντας ότι αν κάνουν κάτι σπουδαίο για την πόλη τους , οι επόμενες γενεές θα τους θυμούνται και θα τους δοξάζουν!

Ο Αμερικανός Άντρίου Κάρνεγκι έλεγε , ότι ένας άνθρωπος που πεθαίνει πλούσιος , πεθαίνει ατιμασμένος . Και εννοούσε ότι τα πλούτη πρέπει να καταλήγουν σε σκοπούς που να προάγουν το ανθρώπινο γένος . Να ανακουφίζουν εκείνους που υποφέρουν. Να προσφέρουν ελπίδα στους νέους . Να οικοδομούν τη γνώση . Να κάνουν καλύτερη τη ζωή των συμπολιτών μας .

Οι ζάππες με την ευεργεσία τους προσέφεραν πολλά στη χώρα . Απέδειξαν ότι ο πλούτος και η αρετή δεν είναι μεγέθη αντιστρόφως ανάλογα και κέρδισαν μια θέση στην αιωνιότητα – διότι ο πλούτος τους δεν ενταφιάσθηκε στα υπόγεια μια τράπεζας , ούτε και σπαταλήθηκε από μαλθακούς απογόνους , αλλά είναι εδώ , κτήμα όλων των Ελλήνων . Και οι Έλληνες θα τους τιμούν για πάντα .

Οι Ευαγγέλης και Κωνσταντίνος Ζάππας δεν δημιούργησαν οικογένεια , ανάλωσαν την ζωή τους μέχρι του θανάτου τους στην υπηρεσία της πατρίδος και κυριολεκτικά θυσίασαν το δικό τους χθες προς χάριν του δικού μας σήμερα .

Το καλύτερο μνημόσυνο γι αυτούς είναι να πλαισιώσουμε την μνήμη τους , να διαδώσουμε το έργο τους και να ελπίσουμε , ότι η πατριωτική φλόγα , που έκαιγε στο στήθος τους , θα αφυπνίσει την ευαισθησία μας και θα εύρει σύγχρονους μιμητές του έργου τους .

Σας ευχαριστώ