ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΠΟΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΛΕ ΤΟΥ ΛΑΪΛΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ

Στο με ημερομηνία Τρίτη 24 Ιανουαρίου 2017 φύλλο με αριθμό 20542 της αρχαιότερης καθημερινής εφημερίδας του νομού Σερρών «Η Πρόοδος» υπάρχει δημοσιευμένη η επιστολή μου με τίτλο «ΘΛΙΨΗ ΚΑΙ ΠΟΝΟΣ ΓΙΑ ΤΟ ΣΑΛΕ ΤΟΥ ΛΑΙΛΙΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ»

Κύριε Διευθυντά,

Με αφορμή το δυσάρεστο γεγονός τις ολικής σχεδόν καταστροφής του ΣΑΛΕ στον Λαϊλιά Σερρών, που μας λύπησε όλους τους Σερραίους και όχι μόνο, όπως ανθρώπους τις Χιονοδρομίας, Ορειβάτες Φυσιολάτρες και πολλούς άλλους ανά την Ελλάδα και τον κόσμο, που το επισκέφτηκαν, ψυχαγωγήθηκαν, αγωνίστηκαν στο Χιονοδρομικό Κέντρο Λαϊλιά, (Χ.Κ.Λ) έχω κάποια ερωτήματα σχετικά με την διαχείριση, φροντίδα, αξιοποίηση του.

Ξεκίνησα να γράφω αυτό το κείμενο, όταν μετά από κάποια δημοσιεύματα μου στο διαδίκτυο σε κάποιες ιστοσελίδες που ανάρτησα, παρατήρησα ότι πολύ Σερραίοι δεν γνωρίζουν πολλά για το ΧΚΛ.

Μου προκάλεσε λύπη και στεναχώρια το γεγονός ότι σχολίαζαν το ΣΑΛΕ πως ήταν αίσχος, ντροπή, ότι δεν το έλεγες καν ΣΑΛΕ κ.α

Μπορεί τα τελευταία χρόνια να είχε καταντήσει κάπως έτσι αλλά μην τα ισοπεδώνουμε και όλα.

Σε αυτούς που προσπαθούν να κάνουν σύγκριση το Χιονοδρομικό μας Κέντρο με άλλα στην Ελλάδα, θα ήθελα να τους πληροφορήσω ότι για την δεκαετία του 80 – 90 δεν υπήρχε αντίστοιχο ΣΑΛΕ και Χιονοδρομικό Κέντρο στην χώρα μας με μόνο κάτι μικρές εξαιρέσεις.

Ποιος φταίει όμως για αυτό να μπορούν κάποιοι τόσο άνετα να το αποκαλούν αίσχος ;

Αυτό ρωτώ και εγώ και αυτό θέλω να μάθω.

Επίσης μεγάλη απορία μου προκαλεί το γεγονός ότι δεν έχει πάρει την ανάλογη δημοσιότητα το θέμα.

Πέρα από την εφημερίδα σας, την οποία και συγχαίρω, δεν είδα κάτι αντίστοιχο από άλλα ΜΜΕ, ούτε έντυπα, ούτε τηλεοπτικά.

Μόνο στην «ΠΡΟΟΔΟ» είδαμε ενδιαφέρον με φωτογραφικό υλικό από την καταστροφή και κάποιες προτάσεις από την πρώτη μέρα μετά την φωτιά για την επιβεβλημένη ανάγκη να τοποθετηθεί στο Σαλέ έστω μια υποτυπώδης στέγη, ώστε να προστατευθεί το υπόλοιπο μέρος του κτιρίου από βροχοπτώσεις και παγετό.

Όλο το ΧΚΛ δημιουργήθηκε με πολύ μεράκι, προσωπική εργασία και ο τρόπος με τον οποίο το φρόντιζαν κάποτε τα μέλη του Ορειβατικού Συλλόγου ήταν μοναδικός όταν τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του ανέλαβε δι’ αυτεπιστασίας το Δ.Σ.

Φαντάζεστε αν πχ εκείνα τα χρόνια πάθαινε τέτοια καταστροφή το ΣΑΛΕ, πόσο άμεση θα ήταν η ανταπόκριση των μελών του Ορειβατικού Συλλόγου;

Όχι μόνο υποτυπώδης στέγη θα είχε τοποθετηθεί, αλλά θα είχαν ξεκινήσει και οι εργασίες αποκατάστασής του.

Στο φύλλο της εφημερίδας σας της Τρίτης 10 Ιανουαρίου 2017, γράφετε και πολύ σωστά, ότι …..εάν πατηθεί η πίστα με τον χιονοστρωτήρα είναι βέβαιο ότι μπορεί να λειτουργήσει δίνοντας την ευκαιρία στον ΕΟΣ Σερρών με τις κάρτες χρήσεις του αναβατήρα, να ενισχύσει το ταμείο του.

Αλήθεια ο ΕΟΣ Σερρών που είναι στην όλη ιστορία;

Δεν είδα, δεν άκουσα, δεν διάβασα, κάποια ανακοίνωση της διοίκησης.

          Την τελευταία 20ετία έγιναν επανειλημμένες συζητήσεις - συσκέψεις για την αξιοποίηση - εκμετάλλευση του ορεινού όγκου του Λαϊλιά.

Ο ίδιος τουλάχιστον, καθώς και πολλοί άλλοι με τους οποίους συνομιλώ, δεν είδαμε να γίνεται κάτι το ξεχωριστώ.

Είδαμε όμως  το Χ.Κ.Λ να μην έχει την φήμη με την οποία το παρέδωσαν κάποιοι, ούτε και ο Ορειβατικός Σύλλογος Σερρών (Ε.Ο.Σ Σερρών) να έχει την απήχηση, το κύρος, την δυναμική, των αριθμό μελών, αθλητών, απασχολούντων με τις δραστηριότητες του Συλλόγου που είχε στο παρελθόν κατά την προεδρία του πατρός μου Νικολάου Χρ. Χρηστίδη και των τότε Διοικητικών Συμβουλίων.

Το Χ.Κ.Λ θα έπρεπε καταρχήν να ονομαζόταν κατά την όχι μόνο δικής μου άποψης, αλλά και όπως έχετε γράψει στην εφημερίδα σας στο παρελθόν, «Χιονοδρομικό Κέντρο Νικόλαος Χρηστίδης».

Να φέρει δηλαδή, κατά την άποψη του τότε Διευθυντή και σημερινού Συμβούλου Έκδοσης της εφημερίδας σας, Κωνσταντίνου Κομιτούδη το όνομα του ανθρώπου που έγινε η αιτία να μάθουν οι Σερραίοι το «ΣΚΙ» και να ασχοληθούν πολλά παιδιά με το άθλημα της Χιονοδρομίας.

Οι Σερραίοι, όπως γράψατε στο φύλλο της εφημερίδας σας της Τετάρτης 22 Ιανουαρίου 2014 το χρωστάμε στην μνήμη του.

ΜΠΟΡΕΙ ΤΟ ΣΑΛΕ ΝΑ ΜΗΝ ΧΤΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟΝ ΙΔΙΟ ΤΡΟΠΟ ΑΛΛΑ ΧΤΙΣΤΗΚΕ ΜΕ ΤΟ ΙΔΙΟ ΜΕΡΑΚΙ ΟΠΩΣ ΚΑΙ ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ 
ΕΔΩ ΜΙΑ ΣΠΑΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΔΥΟ ΠΡΩΗΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ. ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ Ο ΕΠΙ 25 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΜΕ ΤΟ ΦΤΥΑΡΙ Ο Ο ΕΠΙΣΗΣ ΤΕΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΡΑΜΠΟΥΡΟΥΝΗΣ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΦΕΡΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

Γνωρίζω πολύ καλά και υπάρχουν στοιχεία στα βιβλία του πατέρα μου, ότι στα 43 χρόνια της ενασχολήσεως του με τον ΕΟΣ Σερρών, ο Σύλλογος ήταν από τους πρώτους στην Ελλάδα σε όλους τους τομείς των δραστηριοτήτων του.

 Διοργάνωνε Πανελλήνιους αγώνες, αγώνες Καταβάσεων και Δρόμου Αντοχής, συμμετείχε σε όλους τους αγώνες της διοργανώτριας αρχής (Ομοσπονδία Χιονοδρομίας) με πλήθος αθλητών οι οποίοι είχαν και πολλές διακρίσεις.

Στο Ορειβατικό τμήμα διοργάνωνε κάθε Κυριακή αναβάσεις σε όλα τα βουνά της γύρω περιοχής μας και όχι μόνο.

Στο τμήμα Αναρρίχησης το ίδιο. Είχε μάλιστα και αίθουσα με Τεχνητή πιστά Αναρριχήσεων.

Σε όλες του της δράσεις, ήταν γενικά πρωτοπόρος.

Όλα του τα μέλη περίμεναν, πώς και πώς την τριμηνιαία έκδοση με το πρόγραμμα δραστηριοτήτων του Συλλόγου, για να προγραμματίσει ο καθένας τους κάποια ανάβαση, εξόρμηση, εκδρομή και να ενταχθεί σε κάποιο από τα Τμήματά του.  

Τα ιδιόκτητα γραφεία που αγοράστηκαν το 1980 ήταν ανοικτά καθημερινά, γεμάτα από κόσμο.

Αγοράστηκαν με λεφτά από το ταμείο του Συλλόγου καθώς και από εισφορές πολλών μελλών του, όπως του αείμνηστου Προέδρου του Συλλόγου «Χρήστου Καραμπουρούνη», που προσέφερε 200.000 δραχμές την εποχή εκείνη και έτσι αγοράστηκε ένα διαμέρισμα στην οικοδομή επί της οδού Ραβινέ 12 (σήμερα Ν. Νικολάου), 70 τ.μ. αξίας 830.000 δραχμών της εποχής.

          Σε αυτά, στην μεγάλη του αίθουσα υπήρχε αρχείο με άλμπουμ φωτογραφιών από όλες τις αναβάσεις των μελών του στα διάφορα βουνά της Ελλάδος, από συμμετοχές αθλητών σε αγώνες και από άλλες δράσεις.

Υπήρχαν στους τοίχους του φωτογραφίες των Προέδρων που πέρασαν από τον Σύλλογο και προσέφεραν τα μέγιστα.

Άραγε του Προέδρου Ν. Χρηστίδη, με 43 χρόνια υπέρ προσφοράς την έχουν;

Δεν νομίζω, διότι, ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΓΡΑΨΕΙ ΚΙΟΛΑΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΙΟΤΙ , ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ ΑΝΩ ΤΟΝ 85 ΕΤΩΝ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ , ΕΙΧΕ ΞΕΧΑΣΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΕΝΑ ΕΤΟΣ !

Πέρα από αυτά, για να επανέλθουμε, στα γραφεία, υπήρχε τροπαιοθήκη, προσωπικά αντικείμενα σπουδαίων μελλών του Συλλόγου, όπως το «Σακίδιο» και το «Ορειβατικό Μπαστούνι» της Ορειβάτισσας «Αναστασίας Κραμβής» η οποία επιχείρησε αναβάσεις σε όλα τα βουνά της Ελλάδας, της Ασίας και της Αμερικής την εποχή εκείνη (1931-1932).

Τι έγιναν όλα αυτά;

Εάν βρίσκονται ακόμα εκεί έχει καλώς.

Μαθαίνω ότι, υπάρχουν μέλη του Δ.Σ που δεν έχουν πάει ποτέ από τα Γραφεία του Συλλόγου.

Πού συνεδριάζουν;

Πού κρατάνε - φυλάσσουν τα πρακτικά;

Τι έγινε όλο αυτό το αρχείο;

Υπάρχει;

Ποια η δράση των τμημάτων του Συλλόγου;

Ποιες οι διακρίσεις και οι συμμετοχές των αθλητών του;

Πού είναι εκείνες οι εποχές που το τμήμα Χιονοδρομίας έκανε ακόμα και προπόνηση στους παγετώνες της Αυστρίας κατά του θερινούς μήνες;

Ποιες οι αναβάσεις των Ορειβατών του ;

Πληροφορήθηκα ότι το ΣΑΛΕ δεν ήταν ασφαλισμένο.

ΓΙΑΤΙ ;

Στην σελίδα 107 του βιβλίου, του επί 25ετιας Προέδρου του ΕΟΣ Σερρών Νικολάου Χρηστίδη, με τίτλο: «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΕΡΡΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ 1930-1994» γράφει ότι: …..για πρώτη φορά ο ΕΟΣ Σερρών το έτος 1988 προέβη στην ασφάλιση πυρός του ΣΑΛΕ, κάτι το οποίο και γίνονταν σίγουρα μέχρι το 1994, έτος παραίτησης από την Προεδρία.

Τώρα γιατί δεν ήταν ασφαλισμένο από ότι ακούω;

Δεν είχε ο Ορειβατικός λεφτά;

Τι έγιναν ;

Σύμφωνα και πάλι με το αρχείο του, ο Πρόεδρος Νικ. Χρηστίδης, παρέδωσε, (ισολογισμός της 31-12-1994) , ενεργητικό 59.233.270 δραχμών, χωρίς να υπολογιστεί σε αυτό και το ποσό των 40.000.000 δραχμών που κατέβαλε απ’ ευθείας η Νομαρχία Σερρών τότε, για την προμήθεια του νέου μεγάλου χιονοστρωτήρα που προμηθεύτηκε ο Σύλλογος, καθώς και άλλων 27.000.000 δρχ, που διέθεσε η Νομαρχία Σερρών για εκτέλεση διαφόρων έργων.

Θα ήθελα να μάθω τι έγινε από εκεί και μετά και ποιο το έργο των διαφόρων Προέδρων που διετέλεσαν από το 1994 μέχρι και σήμερα.

Όπως γνωρίζετε όλο το ΧΚΛ δημιουργήθηκε επί προεδρίας Νικολάου Χρηστίδη και των τότε Διοικητικών Συμβουλίων.

Από την διάνοιξη και ασφαλτόστρωση του υπάρχοντος σημερινού δρόμου. Την διάνοιξη της υπαρχούσης σήμερα χιονοδρομικής πίστας.. Την προμήθεια και τοποθέτηση στην χιονοδρομική πίστα συρόμενου χιον. αναβατήρα. Την κατασκευή στην αφετηρία 3 παραπηγμάτων για την φύλαξη του χιονοστρωτήρα και καυσίμων συνεργείου επισκευών και πρόχειρου Ιατρείου. Την ανέγερση χιον. περιπτέρου ΣΑΛΕ στην θέση Κατιμέρια του Λαϊλιά.. Την τοποθέτηση αλεξικέραυνου στο χώρο του Χ.Κ.Λ, για την προστασία των μηχανημάτων και του ΣΑΛΕ. Το ομολοκάρισμα της χιον. πίστας για την τέλεση αγωνισμάτων ΓΤΚ και ΤΚ από την FIS (Διεθνή Ομοσπονδία Χιονοδρομίας) για την τέλεση επίσημων και ανεγνωρισμένων αγώνων. Την προμήθεια ενός μεγάλου σύγχρονου χιονοστρωτήρα. Μέχρι και την αγορά λεωφορείου Μερσεντές 18 θέσεων για τις ανάγκες του Συλλόγου. Αλήθεια τι απέγινε;

Ποιο το έργο και ποια  η δράση από εκεί και μετά;

          Γνωρίσω μόνο για ένα προστατευτικό δίκτυ, που τοποθετήθηκε στο τέλος της πίστας, για την αποφυγή ατυχημάτων και καλώς τοποθετήθηκε. Δεν γνωρίζω όμως, άμα υπάρχει ακόμα.

Είδα τον εκμοντερνισμό του Καταφυγίου.

Αλήθεια, γιατί το αποκαλούν ακόμα Καταφύγιο;

Ως ξενοδοχείο πρέπει να το χαρακτηρίζουν.

Διότι, καταφύγιο σημαίνει, οίκημα σε βουνό, όπου μπορούν οι Ορειβάτες να διανυκτερεύσουν ή να προστατευτούν από δυσμενείς καιρικές συνθήκες.

Τέλος, είδα και μάτωσε η ψυχή μου, το κατέβασμα της πινακίδας

του ΕΟΣ και την τοποθέτηση καρτοτηλεφώνου κάτω από την πλακέτα που αναφέρει ότι το Καταφύγιο μετονομάζεται σε  «Χρήστος Καραμπουρούνης» με αποτέλεσμα να μην είναι εντελώς εμφανή.

          Θα κλείσω τονίζοντας ότι όλοι μας θα πρέπει να στηρίξουμε έμπρακτα την προσπάθεια αποκατάστασης του ΣΑΛΕ, ούτως ώστε μετά από λίγους μήνες να αποτελεί μια θλιβερή ανάμνηση και όχι ένα μάτσο κάρβουνα. 

Χρήστος Νικολάου Χρηστίδης

ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ ΟΛΟΣΧΕΡΩΣ ΤΟ ΣΑΛΕ!

ΦΩΤΙΑ ΣΤΟΝ ΛΑΪΛΙΑ – ΚΑΤΑΣΤΡΑΦΗΚΕ ΟΛΟΣΧΕΡΩΣ ΤΟ ΣΑΛΕ!

Ολοσχερώς καταστράφηκε το ΣΑΛΕ του Λαϊλια Σερρών.

Πολύ βαθιά στεναχωρημένος νιώθω σήμερα μετά την είδηση αυτή. 

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΑΡΘΡΟ ΜΟΥ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ Η ΠΡΟΟΔΟΣ ΣΤΙΣ 6/1/17

Για την οικογένεια μου, για όσους δεν γνωρίζουν, το ΣΑΛΕ, αν όχι το δεύτερο σπίτι μας, ΗΤΑΝ το σπίτι μας.
Και τι δεν ζήσαμε στον χώρο αυτό από την κατασκευή του ακόμα.
Τι να πρωτοθυμηθώ;
Τον πατέρα μου, και τα δυο αυτοκίνητα που καταστρέψαμε από το πάνε έλα καθημερινά για την επίβλεψη των έργων αρχικά, αλλά και της λειτουργίας του, μετέπειτα με την ολοκλήρωση του;
Τα εγκαίνια του;
Τα πρώτα χρόνια της λειτουργίας του με εθελοντική εργασία των μελών του συλλόγου;
Τον πατέρα μου Πρόεδρο του ΕΟΣ Σερρών την εποχή εκείνη να κάθετε στο ταμείο;
Τον μάγειρα κυρ Γιάννη Παπαδόπουλο, πατέρα του επί σειρά ετών κ. Λάκη Παπαδόπουλου προπονητή του συλλόγου;
Την μητέρα μου με την κυρά Έφη, την Βάσω και κάποιες άλλες κυρίες που θα με συχωρήσουν που δεν θυμούμαι τα ονόματα τους, στην λάντσα και την παρασκευή των φαγητών;
Τα σαββατοκύριακα εκεί ως αθλητής του ΕΟΣ Σερρών;
Τους αγώνες που διοργανώναμε;
Τους συναθλητές μου που έρχονταν από όλη την Ελλάδα;
Τις διάφορες προσωπικότητες της χιονοδρομίας που πέρασαν από το ΣΑΛΕ όπως Προέδρους της Ομοσπονδίας Χιονοδρομίας, Τεχνικούς Εκπροσώπους, χρονομετριτάς, συνοδούς ομάδων κ.α.;
Τις διάφορες προσωπικότητες που φιλοξένησε στο ΣΑΛΕ;
Τις επισκέψεις στο ΣΑΛΕ του εθνάρχη Κωνσταντίνου Καραμανλή;
Όλους όσους έρχονταν και το θαύμασαν και μας αποκαλούσαν τυχερούς που έχουμε ένα τέτοιο κόσμημα;
Ναι, γιατί ήταν κόσμημα μέχρι και τα μέσα της δεκαετίας του 90.
Για μετέπειτα δεν θέλω να αναφερθώ σήμερα, καθώς και για την όλη μετά πορεία του Ορειβατικού Συλλόγου, διότι δεν είναι της παρούσης.
Τι να θυμηθώ πρώτα, τι
Όλος ο Ορειβατικός το αγαπούσαμε το ΣΑΛΕ και το φροντίσαμε γιατί ήταν το σπίτι μας.
Το προσέχαμε σαν τα ματιά μας.
Μπορώ να ξεχάσω τον κ.Σάββα Βασιλείου, τον τότε Έφορο Χιονοδρομικών Εγκαταστάσεων, που με έπαιρνε κάθε παρασκευή απόγευμα, μαθητή Γυμνασίου ακόμα και πηγαίναμε να ανοίξουμε το ΣΑΛΕ, για να είναι καθαρό την επόμενη που θα έρχονταν και οι υπόλοιποι αθλητές του συλλόγου;
Τα καλοκαίρια που όλοι οι αθλητές με την επίβλεψη του κ.Σάββα Βασιλείου και των προπονητών μας το βάφαμε και περνούσαμε βερνίκι τα ξύλα που το διακοσμούσαν;

Ένα όμορφο πράγμα είχαμε και στο Λαιλια Σερρών που κατασκευάστηκε με πολύ μεράκι επί της 25ετής προεδρίας του πατέρα μου Νικολάου Χρηστίδη στον Ορειβατικό Σύλλογο, όπως και όλο το χιονοδρομικό κέντρο ……πάει και αυτό.
ΚΡΙΜΑ.

ΕΔΩ ΤΟ ΑΡΘΡΟ ΣΤΗΝ ΕΦΗΜΕΡΙΔΑ 

Η ιστορία του ΣΑΛΕ μέσα από το βιβλίο του επί 25ετιας Προέδρου του Ορειβατικού Συλλόγου Σερρών Νικολάου Χρηστίδη, με τίτλο: «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΕΡΡΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ 1930-1994»

1972: Το Διοικητικό Συμβούλιο άρχισε τις ενέργειες για την δημιουργία ενός Χιονοδρομικού Περιπτέρου ΣΑΛΕ στο Λαϊλιά.

1977: Ζητήθηκε από το Δασαρχείο Σερρών η παραχώρηση εκτάσεως 4.900 τετραγωνικών μέτρων στην θέση Κατιμέρια του Λαϊλιά για την ανέγερση Χιονοδρομικού Περιπτέρου ΣΑΛΕ. Το δασαρχείο Σερρών παραχώρησε έκταση 4900 τ.μ στην θέση Κατιμέρια για ανέγερση Χιονοδρομικού Περιπτέρου ΣΑΛΕ στον Λαϊλιά δια του υπ’ αριθμόν 2649 / 29-9-77 προσωρινού παραχωρητηρίου.

1978: Άρχισε η ανέγερση του Χιονοδρομικού Περιπτέρου ΣΑΛΕ Λαϊλιά δαπάνης 3.574.000 δρχ.

Για την πραγματοποίηση των εργασιών του Χιον Περιπτέρου ΣΑΛΕ ήλθε στην πόλη μας η Γεν Διευθύντρια των Τεχνικών υπηρεσιών της Γ.Γ.Α. κ. Μαρκέτου κατόπιν εντολής του Υφυπουργού Προεδρίας Αχιλλέα Καραμανλή και έκαμε τις απαιτούμενες τροποποιήσεις στην μελέτη του Χιον Περιπτέρου ΣΑΛΕ και έτσι από την αρχική μελέτη που ήταν ένα μικρό κτίριο προϋπολογισμού 2.500.000 δρχ έφθασε να γίνει ένα τριώροφο κτίριο δαπάνης ύψους 7.000.000 δρχ.

1980: Το Χιον Περίπτερο ΣΑΛΕ Λαϊλιά αποπερατώθηκε και παρεδόθη στον Ορειβατικό σύλλογο Σερρων, προσωρινώς. Η συνολική δαπάνη ανήλθε στα 17.000.000 δρχ.

Τις εργασίες ανεγέρσεως αρχικά είχε αναλάβει ο εργολάβος Δημοσίων έργων Γεώργιος Γιαννούλης που κατασκεύασε τα θεμέλια και τον σκελετό των ορόφων και εν συνεχεία τις εργασίες ανέλαβαν οι εργολάβοι Δημοσίων έργων και Πολ Μηχανικοί Γεώργιος Βεζυριανίδης και Μόδεστος Ζλάτκος οι οποίοι και το αποπεράτωσαν.

Τα διάφορα έπιπλα κατασκεύασε το μέλος μας Ελευθέριος Κοϊτανίδης , Επιπλοποιός

Την λειτουργία ανέλαβε προσωρινά δι’ αυτεπιστασίας το Διοικητικό Συμβούλιο με την βοήθεια προσωπικού.

Με το καθεστώς αυτό της εθελοντικής εργασίας το ΣΑΛΕ λειτούργησε μέχρι και το 1985.

1981: Στις 15 Αυγούστου έγιναν τα εγκαίνια του Χιονοδρομικού Περιπτέρου ΣΑΛΕ από τον Υφυπουργό Προεδρίας κυβερνήσεως επί Αθλητικών Θεμάτων κ. Αχιλλέα Καραμανλή ο οποίος είναι και ο κύριος συντελεστής της δημιουργίας του Χιονοδρομικού Κέντρου Λαϊλιά και ο οποίος συνέβαλε τα μέγιστα διαθέτοντας τα σχετικά κονδύλια για την προμήθεια των χιον. αναβατήρων του χιονοστρωτήρα, της ανέγερσης του Χιονοδρομικού Περιπτέρου ΣΑΛΕ, για την ηλεκτροδότηση του Λαϊλιά την τηλεφωνοδότηση του καταφύγίου και για αυτό του οφείλουμε μεγάλη ευγνωμοσύνη.

Στο Χιονοδρομικό Περίπτερο ΣΑΛΕ φιλοξενήθηκαν τα μέλη της Παμμακεδονικής Ένωσης Αυστραλίας και οι εκπρόσωποι των Βαλκανικών Ομάδων καλλιτεχνικής Γυμναστικής και οι Διεθνείς κριτές που πήραν μέρος στους Βαλκανικούς αγώνες που έγιναν στην πόλη μας.

1982: Στις αρχές Οκτωβρίου στον Λαϊλιά έγινε το Συνέδριο της Ενώσεως νέων για την προστασία της φύσεως και του περιβάλλοντος και συμμετείχαν αντιπρόσωποι των οργανώσεων της Γαλλίας , Βελγίου , Ιταλίας και Ελλάδος.

Οι σύνεδροι φιλοξενήθηκαν για τις εργασίες του συνεδρίου στο ΣΑΛΕ.

Επίσης στο ΣΑΛΕ φιλοξενήθηκαν μαθητές σχολείων Γαλλίας σε μια εκδήλωση που διοργάνωσε το 2^ο  Γυμνάσιο Σερρών.

1983: Στο ΣΑΛΕ φιλοξένησε ο Δήμαρχός μας Γεώργιος Γεωργούλας την Βουλγαρική Αντιπροσωπεία του Δήμου Σαντάσκι καθώς επίσης και τους Αθλητικούς παράγοντες Αιγύπτου, Ρουμανίας που ήλθαν στην πόλη μας για τους Τριεθνείς Αγώνες.

Στις 29 Ιουνίου φιλοξενήθηκε στο Χιονοδρομικό Περίπτερο ΣΑΛΕ Λαϊλιά ο Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας κ. Κωνσταντίνος Καραμανλής ο οποίος γευμάτισε μέσα σε ένα στενό περιβάλλον στο οποίο συμμετείχαν και τα μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου του Συλλόγου κατ’ επιθυμία του χωρίς επισημότητες και έμεινε ενθουσιασμένος τόσο από το ΣΑΛΕ όσο και από το εξαίρετο περιβάλλον του Λαϊλιά.

1985-1986: Το Χιον Περίπτερο ΣΑΛΕ κατόπιν γενομένης Δημοπρασίας ενοικιάσθηκε στην εταιρία Π. Παπαμιχαήλ, Γ. Ξανθόπουλος με μηνιαίο μίσθωμα 170.000 δρχ.

1987: Έγιναν διάφορες εργασίες στο ΣΑΛΕ και ο ΕΟΣ Σερρών προμηθεύτηκε διάφορα είδη και αντικατέστησε τα φθαρμένα σώματα του καλοριφέρ δαπάνης 360.000 δρχ .

Το Χιον. Περίπτερο ΣΑΛΕ κατόπιν των αγώνων δυο δημοπρασιών ενοικιάσθηκε στον Ιωσήφ Ιωαννίδη αντί 82.000 δρχ μηνιαίως.

1988: Για πρώτη φορά ο ΕΟΣ Σερρών προέβη στην ασφάλιση πυρός του ΣΑΛΕ, κάτι το οποίο και γίνονταν σίγουρα μέχρι το 1994, έτος παραίτησης από την προεδρία του ΕΟΣ Σερρών του Νικόλαου Χρηστίδη. 

1989: Το χιονοδρομικό Περίπτερο ΣΑΛΕ Λαϊλιά νοικιάστηκε στους Λέανδρο Αλεξάκη και Ηλία Αθανασιάδη.

1990: Το Χιονοδρομικό Περίπτερο ΣΑΛΕ Λαϊλιά νοικιάστηκε στους Ισαάκ Ζαραφίδη και Ηλία Αθανασιάδη.

1991: Από τον συμπατριώτη μας Υφυπουργό Εσωτερικών Νικόλαο Κλείτο ο ΕΟΣ Σερρών επιχορηγήθηκε με 1.000.000 δραχμές.

Επίσης κατόπιν ενεργειών του συμπατριώτη μας Βουλευτή Θεόδωρο Παπαδόπουλο επιχορηγήθηκε ο σύλλογος με 800.000 δραχμές.

Έγιναν διάφορες επισκευές στην υδραυλική εγκατάσταση και στη στέγη του ΣΑΛΕ.

1992: Κατόπιν χρηματοδοτήσεώς με 13.000.000 δραχμές από την Νομαρχία έγινε επικάλυψη της στέγης του ΣΑΛΕ με έγχρωμη ειδική λαμαρίνα.

Επισκευάστηκε δε η υδραυλική εγκατάσταση. Ακόμη έγινε η προμήθεια των απαραίτητων θερμαντικών σωμάτων τύπου FAN COIL και νέου λέβητα για την θέρμανση.

1993: Κατόπιν ενεργειών του Ορειβατικού Συλλόγου Σερρών, η Νομαρχία βάσει του προγράμματος των ΣΠΑ έκαμε την τοποθέτηση στο ΣΑΛΕ των θερμαντικών σωμάτων που είχε ήδη αγοράσει ο ΕΟΣ Σερρών και έκαμε από την αρχή καινούργια εγκατάσταση της κεντρικής θέρμανσης, επισκεύασε την υδραυλική εγκατάσταση τελείως καθώς και την αποχέτευση και διάφορες άλλες εργασίες όπως τοποθέτηση πλακιδίων που είχαν καταστραφεί, αντικατάσταση λεκανών κλπ.

Το ΣΑΛΕ  ενοικιάστηκε και πάλι για την χιονοδρομική περίοδο με 216.000 δρχ τον μήνα στον ενοικιαστή Πασχάλη Πετρίδη.

1994: Το ΣΑΛΕ ενοικιάσθηκε στην Σταυρούλα Βαβάτση αντί 200.000 δραχμών το μήνα η οποία ανέλαβε να κάμει και τις διάφορες επιδιορθώσεις, βαψίματα κλπ στο ΣΑΛΕ.

Για την ιστορία και για όσους ίσως δεν το γνωρίζουν, ο πατέρας μου Νικόλαος Χρηστίδης ήταν αυτός που δημιούργησε το Χιονοδρομικό Κέντρο Λαιλια, ενός σημαντικού και μεγάλου έργου για την εποχή της δημιουργίας του εκ του μηδενός με την βοήθεια βεβαίως των μελών των εκάστοτε Διοικητικών Συμβουλίων με τα οποία είχε πάντοτε μια άριστη και αγαστή συνεργασία κατέχοντας ένα σπάνιο και μοναδικό ρεκόρ.
Πάντοτε εκλέγονταν Πρόεδρος έχοντας την ψήφο όλων των μελών του Δ.Σ.
Το 1994 τελείωσε η προσφορά του στον Ελληνικό Ορειβατικό Σύλλογο Σερρών τον οποιο υπηρέτησε επί 43 συνεχή χρόνια ήτοι 18 χρόνια στην θέση του Γενικού Γραμματέα και 25 χρόνια στην θέση του Πρόεδρου. 
Έφυγε από κοντά μας στις 22/12/2013 πικραμένος για την κατάντια του ΕΟΣ Σερρών
Για να φανταστείτε ΤΟΝ ΕΙΧΑΝ ΔΙΑΓΡΑΨΕΙ ΑΠΟ ΜΕΛΟΣ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΔΙΟΤΙ , ΣΕ ΗΛΙΚΙΑ ΑΝΩ ΤΟΝ 85 ΕΤΩΝ ΤΗΝ ΕΠΟΧΗ ΤΗΣ ΔΙΑΓΡΑΦΗΣ ΤΟΥ , ΕΙΧΕ ΞΕΧΑΣΕΙ ΝΑ ΠΛΗΡΩΣΕΙ ΤΗΝ ΣΥΝΔΡΟΜΗ ΤΟΥ ΚΑΤΑ ΕΝΑ ΕΤΟΣ !

 Επιγραμματικά αναφέρω τα έργα, που έγιναν επί Προεδρίας Νικολάου Χρηστίδη και των τότε Διοικητικών Συμβουλίων, ΜΟΝΟ στο Χ.Κ.Λ και όχι στο σύνολο του Συλλόγου. 

1)   Η διάνοιξη χιονοδρομικού διαδρόμου (Πίστας) . Απόφαση 4333/5-9-70.

2)  1972: Διάνοιξη της υπαρχούσης σήμερα χιονοδρομικής πίστας μέσα σε ένα πυκνό τμήμα δάσους οξιάς.

3)  1974: Διανοίγεται και ασφαλτοστρώνεται ο υπάρχων σήμερα δρόμος από την διασταύρωση του καταφυγίου μέχρι την χιονοδρομική πίστα και έτσι καθίσταται εύκολος πλέον η πρόσβαση στο Χ.Κ.Λ.

4)  1976: Προμήθεια και τοποθέτηση στην χιονοδρομική πίστα ενός συρόμενου χιον. αναβατήρα 100 μέτρων .

5)  1977: Προμήθεια και τοποθέτηση του μεγάλου χιονοδρομικού αναβατήρα παραπλεύρως της χιον. πίστας μήκος 550 μ.

6)   1978: Προμήθεια ενός χιονοστρωτήρα.

7)   Προμήθεια και τοποθέτηση ενός SKI KARUSEL.

8)  Κατασκευή στην αφετηρία του μεγάλου χιον. αναβατήρα 3 παραπηγμάτων για την φύλαξη του χιονοστρωτήρα και καυσίμων συνεργείου επισκευών και πρόχειρου Ιατρείου.

9)  Γίνεται η παραχώρηση εκτάσεως 4.900 τετρ. μέτρων για την ανέγερση χιον. περιπτέρου ΣΑΛΕ στην θέση Κατιμέρια του Λαϊλιά.

10)  Αρχίζει η ανέγερση του Χιονοδρομικού Περιπτέρου ΣΑΛΕ Λαϊλιά

11)  Γίνεται επέκταση του μεγάλου χιον. αναβατήρα και το μήκος του γίνεται 850 μέτρα.

12) 1980: Αποπερατώθηκε η ανέγερση του Χιονοδρομικού Περιπτέρου ΣΑΛΕ και αρχίζει η

       λειτουργία του.

13) 1981: Πραγματοποιούνται τα εγκαίνια του Χιον. Περιπτέρου ΣΑΛΕ Λαϊλιά από τον Υφυπουργό Προεδρίας Κυβερνήσεως κ. Αχιλλέα Καραμανλή ο οποίος είναι και ο κύριος συντελεστής της δημιουργίας του Χιονοδρομικό Κέντρου Λαϊλιά. 

14) 1982: Τοποθετείται αλεξικέραυνο στο χώρο του Χ.Κ.Λ για την προστασία των μηχανημάτων και του ΣΑΛΕ.

15) Κατασκευή και τοποθέτηση δυο παραπηγμάτων στο Χιονοδρομικό Κέντρο, ένα για την έκδοση εισιτηρίων του αναβατήρα και ένα για την στέγαση της Γραμματείας των αγώνων.

16) 1983: Έγινε επέκταση του χιον. διαδρόμου και έτσι το μήκος του έγινε 1.000 μέτρα .

17) 1986: Γίνεται το ομολοκάρισμα της χιον. πίστας για την τέλεση αγωνισμάτων ΓΤΚ και ΤΚ από την FIS (Διεθνή Ομοσπονδία Χιονοδρομίας) για την τέλεση επίσημων και ανεγνωρισμένων αγώνων αποφ 1984/1-4.

18)  Γίνονται διάφορες ενέργειες για την διάνοιξη νέας μεγάλης χιον. πίστας και τοποθέτηση εναέριου  χιον. αναβατήρα με κάθισμα και για την παραχώρηση 250 στρεμμάτων για την δημιουργία  Αθλητικού Χιονοδρομικό Κέντρου.

19) 1987: Συντάσσεται μελέτη επιπτώσεων επί του Περιβάλλοντος από την δημιουργία αθλητικών  εγκαταστάσεων και χώρων (χιον. πίστες) η οποία και εγκρίνεται από το ΥΠΕΧΩΔΕ.

20) 1988: Συντάσσεται μελέτη Σκοπιμότητας Αναπτύξεως Χιονοδρομικό Κέντρου Λαϊλιά από τον Λεωνίδα Χ. Αναγνωστόπουλο Μηχανικό Μηχανολόγο UCL Γεν. Διευθυντή της εταιρίας Λεμαρ ΕΠΕ (Αθηνών).

21) 1991: Προμήθεια ενός μεγάλου σύγχρονου χιονοστρωτήρα.

22)  1992: Τοποθετείται ηλεκτροκινητήρας στον χιον. αναβατήρα.

23)  Ανεγείρεται χώρος φύλαξης του νέου χιονοστρωτήρα.

24)  1993: Τοποθετείται νέα κεντρική θέρμανση στο ΣΑΛΕ.

25)  Αγορά λεωφορείου Μερσεντές 18 θέσεων για τις ανάγκες του Συλλόγου.

Πληροφορήθηκα ότι το ΣΑΛΕ δεν ήταν ασφαλισμένο

ΓΙΑΤΙ ;

Στην σελίδα 107 του βιβλίου του επί 25ετιας Προέδρου του Ορειβατικού Συλλόγου Σερρών Νικολάου Χρηστίδη, με τίτλο: «ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΣΕΡΡΩΝ ΙΣΤΟΡΙΚΗ ΑΝΑΔΡΟΜΗ 1930-1994» γράφει ότι : …..για πρώτη φορά ο ΕΟΣ Σερρών το έτος 1988 προέβη στην ασφάλιση πυρός του ΣΑΛΕ,….. κάτι το οποίο και γίνονταν σίγουρα μέχρι το 1994, έτος παραίτησης από την προεδρία του ΕΟΣ Σερρών του Νικόλαου Χρηστίδη.

Τώρα γιατί δεν ήταν ;

Δεν είχε ο ορειβατικός λεφτά ;

Τι έγιναν ;

Σύμφωνα και πάλι με τα αρχεία του Νικόλαου Χρηστίδη, ο Πρόεδρος παρέδωσε, (ισολογισμός της 31-12-1994) , ενεργητικό 59.233.270 δραχμών , χωρίς να υπολογιστεί σε αυτό και το ποσό των 40.000.000 δραχμών που κατέβαλε απ’ ευθείας η Νομαρχία Σερρών τότε για την προμήθεια του νέου μεγάλου χιονοστρωτήρα που προμηθεύτηκε ο σύλλογος, καθώς και άλλων 27.000.000 δρχ που διέθεσε η Νομαρχία Σερρών για εκτέλεση διαφόρων έργων . 

ΛΑΘΟΣ 

ΤΟ ΣΑΛΕ ΕΙΝΑΙ ΤΟΥ ΟΡΕΙΒΑΤΙΚΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ ΝΑ Η ΑΠΟΔΕΙΞΗ 

ΚΑΡΕ ΚΑΡΕ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΦΥΓΊΟΥ ΤΟΥ ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ ΣΤΟΝ ΛΑΙΛΙΑ 

Η δημιουργία του καταφυγίουυπήρξε μια εξαιρετικά επίπονη διαδικασία με προσωπικό κόπο πρωτόγονα μέσα και πάνω από όλα συλλογικότητα και εθελοντισμό αξίες που ίσως έχουν χαθεί ανεπιστρεπτί...

 Ο ΕΠΙ 25 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ 

 ΜΙΑ ΣΠΑΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΔΥΟ ΠΡΩΗΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ. ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ Ο ΕΠΙ 25 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΜΕ ΤΟ ΦΤΥΑΡΙ Ο Ο ΕΠΙΣΗΣ ΤΕΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΡΑΜΠΟΥΡΟΥΝΗΣ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΦΕΡΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

«Φύλλο Πορείας μιας Ανυπότακτης Ψυχής»

Έτσι επιγράφεται το βιβλίο που με μεγάλη συγκίνηση έλαβα από τον κ. Λουκά Β. Κωνσταντίνου από την Κύπρο που έγγραψε και αναφέρεται στην Αναστασία Κραμβή που είχα την τύχη να γνωρίσω.

Ποια όμως ήταν η Αναστασία Κραμβή;

Με λίγα λόγια θα σας πω για αυτή.

Ξεκίνησε από την Ακανθού της Κύπρου. Εκεί γεννήθηκε και μεγάλωσε.

Σπούδασε στην Ελλάδα, Αγγλία και στην Σουηδία.

Υπηρέτησε ως εθελόντρια του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού σε νοσοκομεία, Ορεινά χειρουργεία και κινητά Ιατρικά Συνεργεία.

Με τον Ορειβατικό επιχείρησε αναβάσεις σε όλα τα βουνά της Ελλάδας, της Ασίας και της Αμερικής.

Υπηρέτησε από διάφορες θέσεις την Ελληνική Εκπαίδευση.

Ήταν μια δυναμική και γενεά Γυμνάστρια.

Ο Εθελοντισμός, η Αγωνιστικότητα, η αγάπη για την Πατρίδα και η Πίστη της στο Θεό ήταν τα βασικά στοιχεία που χαρακτήριζαν τη ζωή της.

Το 1925 η Αναστασία Κραμβή διορίστηκε στα Σέρρας μέχρι το 1934 στο Ανώτερο Παρθεναγωγείο και στο Διδασκαλείο Θηλέων.

Όπως έλεγε η ίδια για τα Σέρρας, ήταν «δεύτερη γλυκύτατη Πατρίδα μου»

Υπήρξε μέλος της Φιλοπτώχου Αδελφότητας Νεανίδων και του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Σερρών.

Αγαπούσε πολύ τον Ορειβατικό Όμιλο Σερρών που μέσα από αυτόν την γνωρίσαμε.

Ως μέλος του Ορειβατικού Συλλόγου Σερρών κέρδισε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα αναβάσεων.

Υπηρέτησε τον ΕΟΣ Σερρών από την θέση του Μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου το 1931 και από το 1932 μέχρι την μέρα που μετατέθηκε στην Θεσσαλονίκη, ως Ταμίας.  

Στην Θεσσαλονίκη μετατέθηκε το 1934 στο Β΄ Γυμνάσιο Θηλέων μέχρι το 1938.

Στην συνέχεια πήρε ετήσια εκπαιδευτική άδεια για σπουδές στην Αγγλία όπου έμεινε μέχρι το 1940. Αργότερα, επέστρεψε στην Αγγλία μέσω του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού για σπουδές το 1951.

Την σημαντική προσφορά της τόσο στο Β΄ Γυμνάσιο Θηλέων όσο και στην Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης το επιβεβαιώνουν μαθήτριες της και πολλοί άλλοι.

Στην συνέχεια προάγεται σε Επιθεωρήτρια Σωματικής Αγωγής.

Η Αναστασία Κραμβή παρόλα που υπηρέτησε στην Θεσσαλονίκη συνέχιζε να έχει σχέσεις με τον Ορειβατικό Σύλλογο Σερρών και το Τμήμα του  Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού της πόλης μας.

 Ως επιθεωρήτρια εθελοντριών νοσοκόμων δίδασκε και στο Τμήμα Σερρών.

Στις 17 Μαρτίου του 1989 η Αναστασία Κραμβή πραγματοποίησε στα Σέρρας ομιλία σε πολυπληθές ακροατήριο στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου με θέμα «το βουνό και οι ωφέλειές του».

Στο τέλος της ομιλίας της η κυρία Αναστασία Κραμβή δώρισε στον Ορειβατικό Σύλλογο Σερρών το ποσό των 10.000 δρχ και ορισμένα προσωπικά ορειβατικά είδη της. Το σακίδιο της και το μπαστούνι της γεμάτα και τα δύο με σήματα από αναβάσεις που πραγματοποίησε τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Ο Ορειβατικός Σύλλογος Σερρών για την πράξη της αυτή, καθώς και για την προσφορά της γενικά όλα αυτά τα χρόνια στον σύλλογο, την τίμησε με τιμητική πλακέτα και ο τότε Πρόεδρος το ΕΟΣ Σερρών σύζυγος μου Νικόλαος Χρηστίδης, θυμάμαι, ανάρτησε το σακίδιο και το μπαστούνι σε περίοπτη θέση στα Γραφεία του Συλλόγου που για την απόκτηση τους το 1980 η Αναστασία Κραμβή ήταν από τους πρώτους που είχε καταβάλει μεγάλο χρηματικό ποσό στον έρανο που είχε γίνει για την αγορά αυτού του χώρου.  

Οι εθελόντριες αδελφές του ΕΕΣ Σερρών την τίμησαν στις 16 Φεβρουαρίου του 1988 διοργανώνοντας τιμητική εκδήλωση κατά την οποία την τίμησαν με χρυσή πλακέτα «Στην ηρωίδα εθελόντρια Αναστασία Κραμβή τέως Επιθεωρήτρια ΕΕΣ Θεσσαλονίκης, για τις ανεκτίμητες υπηρεσίες που προσέφερε στους τραυματισμένους στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας και στο Νοσοκομείο Κορυτσάς και για την κοινωνική της προσφορά από το 1925 μέχρι και σήμερα»

Η Αναστασία Κραμβή ήταν άτομο θρησκευόμενο. Επισκέπτονταν τακτικά τα Μοναστήρια της Περιοχής μας και ιδιαίτερα την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου και μάλιστα έρχονταν επί σειρά ετών μαζί με μαθήτριες του Β΄ Γυμνασίου Θεσσαλονίκης για να περάσουν την Μεγάλη Εβδομάδα και να κάνουν την Ανάσταση εκεί συνδυάζοντας έτσι τις δυο μεγάλες της αγάπες της το Βουνό και την εκκλησιά.

Τους φιλοξενούσε ο Ηγούμενος του Μοναστηριού και ο Ορειβατικός Σύλλογος στο καταφύγιο του Συλλόγου που όπως ίσως γνωρίζετε διατηρούσε  για 60 ολόκληρα χρόνια ήτοι από το 1933 έως το 1993 και το επισκεύασε και συντηρούσε όλο το διάστημα που το χρησιμοποιούσε με την προσωπική εργασία των μελών του.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που στις εργασίες αυτές συμμετείχε και αυτή.

Η Αναστασία Κραμβή ήταν άτομο ευχάριστο για την παρέα, καλοκάγαθο αυθόρμητο, δραστήριο όπως περιγράφει ο σύζυγος μου Νίκος Χρηστίδης, στο βιβλίο του «Θυμάμαι» κάνοντας συχνές αναφορές σε αυτή και τα όσα ωραία περάσανε στις τότε εκδρομές του Ορειβατικού Συλλόγου.

Η Αναστασία Κραμβή αγαπούσε πολύ και την επαγγελματική της ιδιότητα.

Έγγραψε ένα βιβλίο σχετικά με την Σωματική Αγωγή για τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου.

Έγγραψε ποιήματα, συνεργάστηκε με το Περιοδικό «Αγωγή», με την εφημερίδα «Μακεδονία» και άλλα.

Αυτή με λίγα λόγια ήταν η Αναστασία Κραμβή που αγάπησαν και αγαπούν οι Σερραίοι.

Θερμά συγχαρητήρια στον Κύπριο κ. Λουκά Κωνσταντίνου που έγγραψε το ωραίο βιβλίο για την Αναστασία μας.

Άννα Χρηστίδου

            

Σύντομη ιστορία του καταφυγίου του ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ ΣΤΗΝ ΙΜΤ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Η ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου βρίσκεται στους πρόποδες του Μποζ Νταγ (Μενοικίου) όρους σε υψόμετρο 300 μ σε μια θαυμάσια τοποθεσία.

Έξω από τον περίβολο της Μονής και ακριβώς απέναντι από την είσοδο σε οίκημα της Μονής το οποίο παραχώρησε ο τότε Ηγούμενος της Μονής Ιγνάτιος Ιερομόναχος με την έγκριση του τότε Μητροπολίτη Σερρών και Νιγρίτης Κηρού Κωνσταντίνου Μεγκρέλη το 1933 ο ΕΟΣ Σερρών δημιούργησε το Ορειβατικό Καταφύγιο.

Ο ΕΟΣ Σερρών καθιέρωσε την ημέρα των Θεοφανίων στο καταφύγιο του στο Μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου να κόβει την Βασιλόπιτα αφού προηγουμένως παρακολουθήσουν τα μέλη του τον Αγιασμό των υδάτων στην εκκλησία της Μονής.

Εκείνα τα χρόνια η μετάβαση στο Μοναστήρι γίνονταν πάντοτε πεζή.

Το επισκεύασε και συντηρούσε όλο το διάστημα που το χρησιμοποιούσε παρ’ όλες τις οικονομικές δυσχέρειες που αντιμετώπιζε και χάρις στις προσπάθειές αυτές σώθηκε και υπάρχει μέχρι σήμερα και δεν κατέρρευσε όπως όλα τα αλλά που υπήρχαν έξω από τον περίβολο της Μονής.

Όλες οι εργασίες εις το καταφύγιο αυτό γινόταν δια της προσωπικής εργασίας και δωρεών διαφόρων μελών του Ομίλου.

Το έτος 1955 γίνεται ο επίσημος εορτασμός των εικοσιπεντάχρονων του Τμήματός. Ο εορτασμός γίνεται στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου. Στην εκκλησία της Μονής τελέσθηκε μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των αποβιωσάντων μελών του Τμήματός και όλων των πεσόντων ορειβατών και χιονοδρόμων του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου κατά τους πολέμους.

Εν συνεχεία έγινε συγκέντρωση στον χώρο του καταφυγίου στο ευρύχωρο χαγιάτι.

Στη γιορτή παρευρέθησαν οι αρχές της πόλεως, όλα τα μέλη μας με τις οικογένειές τους, φίλοι του ορειβατικού, συνάδελφοι Ορειβάτες από όλη την Ελλάδα.

Το Τμήμα εξέδωσε αναμνηστικό σήμα για τα 25 χρόνια του.

Στις 10 Οκτωβρίου 1955 ο ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ γιόρτασε  τα 150 χρόνια από την επανάσταση του 1821 στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου όπου τελέσθηκε Δοξολογία χοροστατούντος του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ.κ Κωνσταντίνου Καρδαμένη, μνημόσυνο υπέρ των πεσόντων Ιερομονάχων της ως άνω Ιερής Μονής και ορειβατών και χιονοδρόμων του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου κατά τους Αγώνες υπέρ της Ελευθερίας του Έθνους.

Επακολούθησε σχετική ομιλία από τον τότε γραμματέα του ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ Νικόλαου Χρηστίδη και του Στρατηγού Δ/τού της Χ Μεραρχίας κ Γρηγ Μπονάνου και έγιναν τα αποκαλυπτήρια της εντειχισθείσης υπό του τμήματός μας αναμνηστικής πλάκας για τις θυσίες και τους αγώνες της Ι.Μ.Τ. Προδρόμου και των Πατέρων της για την ελευθερία του έθνους μας. 

Έγινε εν συνεχεία απονομή του Αριστείου Ορειβασίας στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Σερρών και Νιγρίτης κκ Κωνσταντίνο Καρδαμένη τιμής ένεκεν για τις παντοίας προς το Τμήμα μας διευκολύνσεις και τιμής ένεκεν εις τον Πανοσιολογιώτατον Ηγούμενο της Μονής Χρυσόστομο Κουκουβά για τις πολλαπλές εξυπηρετήσεις προς το Τμήμα.

Το 1987 η Μονή μετετράπη σε γυναικεία και έτσι στις 11 Αυγούστου 1987 εγκαταστάθηκε Αδελφότης Καλογραιών με Γερόντισσα την Φεβρωνία.

Κατά το έτος 1989 για το καταφύγιο αυτό στην Ι.Μ.Τ. Προδρόμου δυστυχώς δεν εξευρέθει συμβιβαστική λύση.

Βγήκε απόφαση από το Δικαστήριο εις βάρος του ΕΟΣ  Σερρών και έπρεπε να το εγκαταλείψει.

Κατόπιν όμως αυτού ο ΕΟΣ Σερρών ήλθε σε συνεννόηση με την Ηγουμένη και συμφώνησε να παραμείνει μέχρι τον Ιούνιο 1993.

Ο Ε.Ο.Σ. Σερρών στα πλαίσια του εορτασμού των 60 χρόνων του, από την ίδρυση του, πραγματοποίησε εορταστική εκδήλωση την Κυριακή  11 Νοεμβρίου στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου.

Μετά την Θεία Λειτουργία στην εκκλησία της Μονής την οποία παρακολούθησαν 150 και πλέον μέλη του Ε.Ο.Σ. Σερρών τελέσθηκε μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των αποβιωσάντων μελών του Συλλόγου κατά την εξηκονταετία που πέρασε.

Μετά το μνημόσυνο συγκεντρώθηκαν όλοι παλαιοί και νέοι Ορειβάτες και Ορειβάτισσες στην μεγάλη αίθουσα που είναι στο ισόγειο του καταφυγίου όπου έγινε μια ειδική τελετή για τα παλαιά μέλη του Συλλόγου.

Στη συνέχεια ο τότε Πρόεδρος του Συλλόγου Νικ Χρηστίδης απηύθυνε χαιρετισμό προς τους παριστάμενους αναφερθείς και εν ολίγοις στο ιστορικό της Ιδρύσεως του Συλλόγου και τις δραστηριότητές του.

Μετά την ομιλία του Προέδρου την οποία παρακολούθησαν όλοι με συγκίνηση γιατί έζησαν τις σπάνιες παλιές καλές ορειβατικές στιγμές, ο Πρόεδρος επέδωσε στην Ηγουμένη της Μονής Μοναχή Φεβρωνία το αναμνηστικό σήμα του Συλλόγου που εξέδωσε για τα 60 χρόνια.

Μετά το τέλος της συγκινητικής πράγματι αυτής τελετής οι παριστάμενοι επισκέφθηκαν την έκθεση φωτογραφιών των δραστηριοτήτων του Συλλόγου από το 1930 μέχρι το 1990 που λειτούργησε στο χαγιάτι του Καταφυγίου.

Το Καταφύγιό αυτό λειτούργησε για 60 ολόκληρα χρόνια ήτοι από το 1933 έως το 1993 και ήταν το ορμητήριο για πολλές εκδρομές στην γύρο περιοχή όπως και στο ερειπωμένο χωριό Λάκκος που βρίσκετε κοντά στην Μονή.  

Από το καταφύγιο αυτό πέρασε χιλιάδες κόσμος στα χρόνια της λειτουργίας του.

Ορειβάτες μικροί και μεγάλοι, Πρόσκοποι, μαθητές σχολείων απλός κόσμος που με αφορμή τον ορειβατικό επισκέπτονταν το βουνό και το μοναστήρι.

Ένα μοναστήρι που τότε δεν είχε την προβολή που έχει σήμερα και το γνώριζαν ελάχιστοι.

Ο Ορειβατικός ήταν ο φύλακας άγγελος του μοναστηριού όταν εκείνα τα δύσκολα χρόνια έμεναν σε αυτό ένας δυο καλόγεροι μόνο.

Πιστεύω ότι για όλους αυτούς τους λόγους, προς τιμήν του ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ, των μελών του που με προσωπική εργασία και δωρεές το κράτησαν, αλλά και για τις αναμνήσεις όλων αυτών που πέρασαν από αυτό αναπολώντας τα νεανικά τους χρόνια με τις ορειβατικές δραστηριότητες, πιστεύω ότι θα έπρεπε να τοποθετηθεί μια πλάκα που να αναφέρει ότι στον χώρο αυτό υπήρχε το καταφύγιο του ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ για 60 ολόκληρα χρόνια.

Επίσης απορία με προκαλεί το γεγονός της απομάκρυνσης της πλάκας που υπήρχε εκεί και τοποθέτησε όπως ανέφερα ο ορειβατικός Σερρών για τις θυσίες και τους αγώνες της Ι.Μ.Τ. Προδρόμου και των Πατέρων της για την ελευθερία του έθνους μας.