ΠΕΡΙΦΕΡΕΙΑΚΟ ΤΜΗΜΑ ΣΕΡΡΩΝ ΕΛΛΗΝΙΚΟΥ ΕΡΥΘΡΟΥ ΣΤΑΥΡΟΥ

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

Στην προσπάθειά μου να διασωθούν διάφορα ενδιαφέροντα και Ιστορικά στοιχεία διαφόρων Συλλόγων που λειτούργησαν και λειτουργούν ακόμη στην πόλη μας και που είχαν σημαντική συμβολή στην εν γένει κοινωνική και πολιτιστική ζωή, και με τα οποία μέχρι σήμερα δεν θέλησε να ασχοληθεί κανένας, ίσως γιατί το θέμα δεν πουλάει, ασχολήθηκα τα τελευταία χρόνια, συγκέντρωσα διάφορα στοιχεία της εν γένει δραστηριότητάς των, συνέγραψα και εξέδωσα με έξοδά μου σχετικά βιβλία, όχι βέβαια λογοτεχνικά, αλλά βιβλία απλής αναφοράς των διαφόρων γεγονότων και δράσεων των εν λόγω Συλλόγων, τα οποία απέστειλα σε διάφορες βιβλιοθήκες, στα Γενικά Αρχεία του Κράτους, σε Συλλόγους, σε μέλη Συλλόγων, σε φίλους και σε ανθρώπους που ασχολούνται με τα γράμματα, εντός και εκτός των Σερρών.

Τα βιβλία αυτά είναι:

1. «Σερραϊκό Ύπαιθρο και Ορειβασία» το 1958

2. «Ροταριανός Όμιλος Σερρών, 1952-2002, 50 χρόνια» το 2002

3. «Ο Προσκοπισμός στα Σέρρας – Ιστορική Αναδρομή 1910-1980» το 2002

4. «Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Σερρών – Ιστορική Αναδρομή 1930-1994» το 2003

5. «Θυμάμαι (αναμνήσεις από την ορειβατική ζωή)» το 2004

6. «Επετηρίδα του Ροταριανού Ομίλου Σερρών 1952-2005» το 2005

7. «Δραστηριότητες του Ομίλου «ΟΡΦΕΑΣ» Σερρών 1991-2006» το 2005

8. «Παραθεριστικός Οικισμός Χρυσοπηγής» το 2006

Σήμερα εκδίδω ακόμη ένα βιβλίο για το Περιφερειακό Τμήμα Σερρών του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού στο οποίο αναφέρεται η μεγάλη προσφορά των Εθελοντριών Αδελφών.

Η προσφορά των Εθελοντριών Αδελφών Σερρών υπήρξε μεγάλη και πολυδιάστατη, προσφορά στο κοινωνικό σύνολο, στον πάσχοντα συνάνθρωπο τόσο της Ελλάδος, αλλά και του εξωτερικού.

Τα στοιχεία για τη συγγραφή του βιβλίου αυτού τα άντλησα από τα Αρχεία του Τμήματος, που υπάρχουν από το 1945 μέχρι σήμερα.

Δυστυχώς, δεν υπάρχει το Αρχείο του Τμήματος από της Ιδρύσεώς του το 1914 το οποίο κατεστράφη κατά την Βουλγαρική κατοχή και έτσι δεν αναφέρομαι σε εκείνο το χρονικό διάστημα.

Στοιχεία επίσης συνέλεξα από διάφορες Εθελόντριες, όπως από την Εθελόντρια Αδελφή της τάξης 1939 Αναστασία (Τασίτσα) Ζεργιώτη-Κωστοπούλου, από την Εθελόντρια Νίνα Φανουράκη-Καφταντζή, την Εθελόντρια Αδελφή Δήμητρα Δράμπα-Καρολίδου και από την Εθελόντρια Διετούς φοιτήσεως του ΕΕΣ Αθηνά Απταλίδου που υπηρετεί σήμερα στα Γραφεία του Τμήματος Σερρών του ΕΕΣ.

Σημαντική υπήρξε η βοήθεια και η συμβολή για την έκδοση του

βιβλίου αυτού της συζύγου μου Άννας Εθελόντριας Αδελφής.

Όλους τους ανωτέρω ευχαριστώ θερμά για τη βοήθειά τους.

Από το σωζόμενο Αρχείο του πατέρα μου δημοσιεύω ένα έγγραφο του 1939 που του απηύθυνε το Τμήμα, στο οποίο διακρίνεται η ιδιόρρυθμη σφραγίδα, καθώς και διάφορα άλλα έγγραφα του Τμήματος προς αυτόν, από τα οποία φαίνεται η συμβολή του στο Τμήμα. Ακόμη, δημοσιεύω άλλα δύο έγγραφα του 1913 και 1915 του ΕΕΣ με σκοπό να φανεί το είδος των εντύπων που χρησιμοποιούσαν, καθώς και οι σφραγίδες του ΕΕΣ της εποχής εκείνης.

Ελπίζω με την προσπάθειά μου αυτή να έλθουν στην επιφάνεια και να γίνουν γνωστά τα διάφορα γεγονότα και οι δραστηριότητες του Τμήματος Σερρών του ΕΕΣ.

Είμαι βέβαιος ότι θα υπάρξουν ορισμένες παραλείψεις ή και λάθη ακόμη, οφειλόμενα κυρίως στην έλλειψη εξακριβωμένων στοιχείων ή εσφαλμένων πληροφοριών.

Ελπίζω και εύχομαι στο μέλλον να θελήσει κάποιος άλλος να ασχοληθεί περισσότερο και να φέρει στην επιφάνεια περισσότερα στοιχεία, αλλά και να εξακολουθήσει την καταγραφή των δραστηριοτήτων του Τμήματος Σερρών του ΕΕΣ.

Νικόλαος Χρ. Χρηστίδης

ΠΑΡΑΘΕΡΙΣΤΙΚΟΣ ΟΙΚΙΣΜΟΣ ΧΡΥΣΟΠΗΓΗΣ

Σέρρες 2006 

ΠΡΟΛΟΓΟΣ

        Ο Παραθεριστικός Οικισμός Χρυσοπηγής έχει και αυτός την μικρή αλλά ενδιαφέρουσα Ιστορία, την οποία είμαι βέβαιος ότι δεν την γνωρίζουν οι περισσότεροι από αυτούς που σήμερα παραθερίζουν ή και κατοικούν μόνιμα στον Παραθεριστικό Οικισμό Χρυσοπηγής.

        Είμαι βέβαιος ότι πολλοί, για να μην πω οι περισσότεροι, δεν γνωρίζουν πως άρχισε να δημιουργείται, από τι στάδια πέρασε, για να φτάσει στη σημερινή πολιτισμένη μορφή του με τα πολλά όμορφα και πολυτελή σπίτια που έχουν όλες τις ανέσεις, με το άφθονο και υγιεινό νερό, με τον άπλετο ηλεκτροφωτισμό, την αυτόματη τηλεφωνική επικοινωνία, τους ασφαλτοστρωμένους δρόμους, τον καλό ασφαλτοστρωμένο δρόμο με τη δέουσα σήμανση που την συνδέει με την πόλη των Σερρών, και τόσα άλλα.

        Παρακινήθηκα κυρίως από δύο λόγους. Ο πρώτος είναι για να γίνει γνωστή η ιστορία του και να διασωθούν τα πολύτιμα στοιχεία και ο δεύτερος είναι για να τιμηθεί, κατά κάποιο τρόπο, η συμπλήρωση των 50 χρόνων από την ίδρυση του Φυσιολατρικού Συλλόγου Παραθεριστών Χρυσοπηγής, που ιδρύθηκε το 1956. Για τους λόγους αυτούς προσπάθησα να συγκεντρώσω ότι στοιχεία μπόρεσα και να γράψω για τον Παραθεριστικό Οικισμό Χρυσοπηγής και κυρίως για να διασωθούν διάφορα ενδιαφέροντα στοιχεία της ιστορίας του, τα οποία είμαι βέβαιος ότι στο βάθος χρόνου θα χαθούν.

        Σχεδόν όλη την ιστορία της δημιουργίας του τα στάδια που πέρασε, τους κόπους και τις φροντίδες που διέθεσαν οι πρώτοι κάτοικοι και τις θυσίες που έκαμαν, αντιμετωπίζοντας διάφορες αντιξοότητες και διωγμούς από τις Κρατικές Αρχές και ιδίως από το Δασαρχείο, στην δικαιοδοσία που υπάγεται η τοποθεσία αυτή, ιδίως τα πρώτα χρόνια, αλλά και όλα τα Διοικητικά Συμβούλια και προπάντων ο επί σειρά πολλών ετών Πρόεδρος των Διοικητικών Συμβουλίων, Ιατρός Σταύρος Σταυρίδης, που δικαίως πρέπει να θεωρείται και Ιδρυτής του Παραθεριστικού οικισμού Χρυσοπηγής, για να φτάσει στη σημερινή πολιτισμένη κατάσταση και που με υπερηφάνεια μπορούμε να λέμε ότι παραθερίζουμε στον τόπο αυτό, την γνωρίζω γιατί την έζησα σχεδόν από την πρώτη στιγμή.

        Έτσι, παίρνοντας και διάφορες πληροφορίες από ελάχιστους εναπομείναντες σήμερον παλαιούς παραθεριστές να προβώ στην παρουσίαση αυτού του μικρού πονήματος.

        Οι πρώτοι κάτοικοί του ήταν, για να πούμε την αλήθεια, καταπατητές της δασικής αυτής έκτασης, η οποία τελικώς νομίμως παραχωρήθηκε και έτσι αξιοποιήθηκε και δημιουργήθηκε το ωραίο αυτό θέρετρο.

        Πολλοί ήταν εκείνοι που τα πρώτα ιδίως χρόνια με οίκτο αλλά και περιφρόνηση αντιμετώπιζαν τους πρώτους παραθεριστές για τις δυσκολίες που αντιμετώπιζαν, για τη διαβίωσή τους, μη πιστεύοντας ότι το μέρος αυτό θα έφτανε στην σημερινή του κατάσταση.

        Αυτά τα ολίγα σαν πρόλογο για να δικαιολογήσω την προσπάθεια μου αυτή που βασίζεται κυρίως στις αναμνήσεις μου.

        Θεωρώ υποχρέωσή μου να ευχαριστήσω τους φίλους Σταύρο Σταυρίδη, Γιάννη Καρυώτη, Παναγιώτα Κακαλέτση, Ιωάννη Κακαλέτση, οικογένεια Ζούβελα, Π. Στέργιο Κουκουλά, Βασίλη Γαλανό, Νίκο και Σωσό Ιμανίδη, Αγλαΐα Μανάφη-Σίσκου, για τις πληροφορίες που μου έδωσαν, καθώς επίσης τον Κώστα Χορταρά, τη Νανά Ζούβελα και Αναστασία Αλεξανδρίδου που με βοήθησαν να συλλέξω στοιχεία από τα αρχεία τόσο των Φυσιολατρικών Συλλόγων Παραθεριστών Χρυσοπηγής, όσο και του Οικοδομικού Συνεταιρισμού «Η Χρυσοπηγή Συν. Π. Ε.» τα οποία ευτυχώς φυλάσσονται και θα πρέπει να διαφυλαχθούν και να συντηρηθούν γιατί είναι πολύτιμα.

        Για τυχόν παραλείψεις και σφάλματα, που άθελά μου θα υπάρξουν ζητώ προκαταβολικά συγνώμη.

        Θα χαρώ πολύ εάν κάποιος άλλος στο πέρασμα του χρόνου ασχοληθεί με το θέμα αυτό και φέρει στην επιφάνεια περισσότερα πολύτιμα στοιχεία που εμένα μου διέφυγαν.

                                                           Νικόλαος Χρ. Χρηστίδης

Ο ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΘΕΡΙΣΤΩΝ ΧΡΥΣΟΠΗΓΗΣ «Η ΧΡΥΣΟΠΗΓΗ» ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟ ΧΡΗΣΤΙΔΗ

ΑΝΤΙΓΡΆΨΤΕ ΤΗΝ ΔΙΕΎΘΥΝΣΗ :

http://christidischristos.blogspot.gr/2014/08/normal-0-false-false-false.html

ΓΙΑ ΝΑ ΜΑΘΑΙΝΟΥΜΕ ΓΙΑ ΤΑ ΣΕΡΡΑΣ ΜΑΣ

Παρακολουθήσαμε και χθες 1/1/2015 την υπέροχη συναυλία της Βιέννης στην χρυσοποίκιλτη αίθουσα του Μεγάρου Μουσικής που διεξάγεται κάθε χρόνο.

Κάτι που ίσως πολλοί Σερραίοι δεν ξέρετε είναι ότι η αίθουσα αυτή είναι χορηγία του Ελληνοβλάχου Νικόλαου Δούμπα που έζησε στη Βιέννη και πέθανε στη Βουδαπέστη το 1900.

 Υπήρξε προσωπικός φίλος του Στράους και λέγεται ότι στην εξοχική του κατοικία ο Στράους έγραψε την περίφημη μελωδία "Γαλάζιος Δούναβης"(Der Blau Danube)

Ο παππούς του κατάγονταν από το Λινοτόπι του Γράμμου και πριν εγκατασταθεί στις ΣΕΡΡΕΣ είχε περάσει από το Μπλάτσι της Μακεδονίας, όπου γεννήθηκε ο πατέρας του Νικολάου.

Προσέφερε πολλά στην πόλη μας και ένα χαρακτηριστικό είναι ότι η πρόσοψη του κτιρίου ΟΡΦΕΑ ΣΕΡΡΩΝ είναι πανομοιότυπη με τη πρόσοψη του πρώτου ορόφου της Όπερας της Βιέννης.

Ενημερωθείτε για τις Οδηγίες Αυτοπροστασίας (έκδοση 2014) | Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας

Ενημερωθείτε για τις Οδηγίες Αυτοπροστασίας (έκδοση 2014) | Γενική Γραμματεία Πολιτικής Προστασίας

Thes-sok: Γιορτάζει σήμερα ο πολιούχος της Θεσσαλονίκης. Η ι...

Thes-sok: Γιορτάζει σήμερα ο πολιούχος της Θεσσαλονίκης. Η ι...: Ο Ι. Ναός του Αγίου Δημητρίου του Μυροβλύτου κτίσθηκε στα μέσα του 5ου αι. από τον έπαρχο του Ιλλυρικού Λεόντιο πάνω στον τάφου του Αγί...

ΜΑΚΕΔΟΝΙΚΟΣ ΑΓΩΝΑΣ

Η Ημέρα του Μακεδονικού Αγώνα τιμάται κάθε χρόνο την πρώτη Κυριακή μετά την 13η Οκτωβρίου (ημερομηνία θανάτου του Παύλου Μελά το 1904) στη Μακεδονία και τη Θράκη, σύμφωνα με το Βασιλικό Διάταγμα 157 της 25/2/1969 (ΦΕΚ 46/11.3.1969).

ΤΕΚΜΗΡΙΑ

• Tο Βασιλικό Διάταγμα 157 (ΦΕΚ 46/11.3.1969)

http://cdn.sansimera.gr/media/files/FEK_46.pdf 

 Οι μακεδονομάχοι πρόγονοι μου

Είμαι απόγονος δύο Μακεδονομάχων του Γεωργίου Πανταφεύγα (Πατέρα της γιαγιάς μου Αικατερίνης Χρηστίδου) και του Νικολάου Χρηστίδη Ιατρού προπάππου μου.

Μακεδονομάχοι οπλίτες , πράκτορες της πόλης Σερρών (σελίδες 174 και 180 από το βιβλίο του Παπακυριακού Κυριάκου «Ο Μακεδονικός Αγώνας στον Νομό Σερρων») 

http://www.serrelib.gr/topiki_istoria.html

71. Πανταφεύγας Γεώργιος. Ως πράκτορας Γ΄τάξης φρόντιζε για την περίθαλψη των αρρώστων και τραυματισμένων μαχητών καθώς και για την ταφήν των νεκρών . Συνελήφθη από τους Τούρκους και φυλακίστηκε στο Επταπύργιο Θεσσαλονίκης.

107. Χρηστίδης Νικόλαος. Ήταν μέλος της τοπικής Εθνικής Επιτροπής και ως πράκτορας Γ τάξης διέθετε την κατοικία του άσυλο για τους Έλληνες αντάρτες. Ως γιατρός πολλές φορές προσέφερε τις ιατρικές του υπηρεσίες σε τραυματισμένους μακεδονομάχους. Στο τραυματισμό του καπετάνιου Χατζηπαντζή κλήθηκε ως γιατρός του.

e-ptolemeos.gr - Νικόλαου Ι. Μέρτζου: “Τo μυστικό της Αμφίπολης και το ιστορικό πλαίσιο”

e-ptolemeos.gr - Νικόλαου Ι. Μέρτζου: “Τo μυστικό της Αμφίπολης και το ιστορικό πλαίσιο”

Παγκόσμια Ημέρα κατά των Κουνουπιών

Παγκόσμια Ημέρα κατά των Κουνουπιών: Η Παγκόσμια Ημέρα κατά των Κουνουπιών γιορτάζεται κάθε χρόνο στις 20 Αυγούστου με πρωτοβουλία της Αμερικανικής Ενωσης για τον Ελεγχο των Κουνουπιών (AMCA), μιας επιστημονικής οργάν...

Ο ΦΥΣΙΟΛΑΤΡΙΚΟΣ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΣΤΙΚΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΠΑΡΑΘΕΡΙΣΤΩΝ ΧΡΥΣΟΠΗΓΗΣ «Η ΧΡΥΣΟΠΗΓΗ» ΤΙΜΗΣΕ ΤΟΝ ΝΙΚΟΛΑΟ ΧΡΗΣΤΙΔΗ

Ο φυσιολατρικός και πολιτιστικός σύλλογος παραθεριστών Χρυσοπηγής «Η ΧΡΥΣΟΠΗΓΗ» τίμησε τον Νικόλαο Χρηστίδη δίδοντας το όνομα του στην οδό που βρίσκεται μπροστά από την οικία του. 

Έτσι η πρώην πλέον οδός φυτωρίου μετονομασθεί σε «ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΧΡΗΣΤΙΔΗ»

Ο Νικολαος Χρηστιδης ήταν ένα από τα ιδρυτικά μέλη του συλλόγου. Ο αείμνηστος Σερραίος ευπατρίδης κ. Νίκος Χρηστίδης.

Ο εκλιπών εκτός από την ανεκτίμητη προσφορά και δράση στην κοινωνία και πολιτιστική ζωή της πόλης μας απετέλεσε τόσο αυτός όσο και η σύζυγος του κ Άννα Στόγιου από τα πιο δραστήρια μέλη του συλλόγου τόσο από την θέση του μέλους όσο και από την συμμετοχή του στα διοικητικά συμβούλια.

Ήταν αυτός που μέσα από την πλούσια κληρονομιά βιβλίων του που άφησε παρακαταθήκη στον Σερραικό λαό, έγραψε και κυκλοφόρησε το 2006 με δικά του έξοδα χωρίς να επιβαρύνει οικονομικά το σύλλογο το βιβλίο «παραθεριστικός οικισμός χρυσοπηγής»,

όπου αναλύει όλη την ιστορική εξέλιξη του οικισμού από την ίδρυση του μέχρι σήμερα περιγράφοντας όλα τα προεδρικά διατάγματα που ίσχυσαν για την έγκριση του σχεδίου του οικισμού με τις τροποποιήσεις του, τους όρους δόμησης παλιές φωτογραφίες τους διατελέσαντες ιστορικά προέδρους του συλλόγου και ότι άλλο αφορά στην δημιουργία και επέκταση του οικισμού από τα πρώτα σπίτια μέχρι την σημερινή του κατάσταση.

Το βιβλίο αυτό αποτελεί ανεκτίμητη προσφορά στον σύλλογο αλλά και προς τους κατοίκους της πόλης των Σερρών.

Η οικογένεια του Νικολάου Χρηστιδή ευχαριστεί το προεδρείο τα μέλη του Δ.Σ καθώς και όλα τα μέλη του συλλόγου για την πράξη τους αυτή, την οποία και θεωρούν μεγάλη τους τιμή. 

 

ΣΥΝΑΥΛΙΑ ΑΦΙΈΡΩΜΑ ΤΟΥ ΟΡΦΕΑ ΣΤΟΝ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟ ΠΡΟΕΔΡΟ ΤΟΥ ΟΜΙΛΟΥ ΝΙΚΟΛΑΟ ΧΡ. ΧΡΗΣΤΙΔΗ

Εφημερίδα «Η Πρόοδος» Παρασκευή 30  Μαΐου  2014  

Μια υπέροχη συναυλία αφιερωμένη στον αείμνηστο πρόεδρο του ιστορικού Ομίλου ΟΡΦΕΑΣ Σερρών, Νίκο Χρηστίδη, διοργάνωσε η διοίκηση του Ομίλου, το βράδυ της περασμένης Πέμπτης στην ιδιόκτητη αίθουσα της οδού Περ. Κωστοπούλου 12.

Εμφανίστηκε η Μικτή Χορωδία του ΟΡΦΈΑ και υπό τη διεύθυνση του καθηγητή μουσικής κ. Χρήστου Καλλία, υλοποίησε ένα πλούσιο πρόγραμμα, με γνωστά ελληνικά τραγούδια, διασκευασμένα, για χορωδία.

Η εκδήλωση άρχισε με τον Υμνο του ΟΡΦΈΑ, που έγραψε ο αείμνηστος Χρήστος Σταματίου και επεξεργάστηκε ο κ. Χρ. Καλλίας. Ακολούθησε χαιρετισμός από την πρόεδρο του Ομίλου κα. Γιούλη Σπυρίδου (το πλήρες κείμενο θα δημοσιευθεί στο τέλος του ρεπορτάζ)

Η χορωδία συνέχισε το πρόγραμμα της με τον βυζαντινό υμνο «Σε υμνούμεν» ένα ιταλικό τραγούδι και άλλα τραγούδια των Π. Τόνιου, Μ. Θεοδωράκη, Οδ Ελύτη, Μ. Χατζιδάκι, Ν. Γκάτσου κ.ά.

Κατά την διάρκεια ολιγόλεπτου διαλείμματος, η έχουσα τον συντονισμό της εκδήλωσης κα. Ματούλα Λάμπρου, ανέγνωσε μήνυμα του προέδρου της Στέγης Ελληνικών Χορωδιών, καθώς η συναυλία τελούσε υπό την αιγίδα της Στέγης.

Ακολούθησε το Β’ μέρος του προγράμματος με αλησμόνητα ελληνικά τραγούδια όπως «Στα περβόλια» του Μ. Θεοδωράκη, «Κάπου νυχτώνει» του Στ Κουγιουμτζή, «Η πρώτη μας νύχτα» του Μ. Πλέσσα. «Ταξί-ταξί» του Μ Σουγιούλ, «Αχ χελιδόνι μου» του Μ Λοίζου, «Ας κρατήσουν οι χοροί» του Δ Σαββόπουλου, «Αριζόνα» του Γ. Χατζηνάσιου κ.ά.

 Η κα Άννα Χρηστίδου, η οποία παρακολούθησε την εκδήλωση έχοντας στο πλάι της τον υιο της Χρήστο, καταφανώς συγκινημένη απηύθυνε από μικροφώνου ένα μεγάλο ευχαριστώ, όχι μόνο στους συντελεστές της εκδήλωσης αλλά και προς το πολυπληθές ακροατήριο.

Την εκδήλωση τίμησαν με την παρουσία τους, εκπρόσωπος του Σεβασμιωτάτου Ποιμενάρχου μας κκ Θεολόγου, ο εντεταλμένος περιφερειακός σύμβουλος κ. Αθαν. Μασλαρινός, η δημοτική σύμβουλος κα Σοφία Μπιτζίδου Σαρακενίδου, ο πρόεδρος του ΕΕΣ κ Φώτης Καχπάνης, ο επί θητείες πρόεδρος του Ομίλου ΟΡΦΕΑ κ. Νικόλαος Ιμανίδης κ.ά.

Η βραδιά έκλισε με ένα νέο τμήμα που δημιούργησε ο Όμιλος, το Χορευτικό. Με ομοιόμορφη αμφίεση, τα μέλη του τμήματος απέδωσαν χορούς της Μακεδονίας, της Θράκης, Νησιών, Ηπείρου και μια Χασαπιά.

«Ψυχή» του χορευτικού τμήματος, ο κ Κώστας Σίσκας, τον οποίο ευχαρίστησε η κα Γιούλη Σπυρίδου για το έργο του (ο κ. Σίσκος είναι και πρόεδρος του Πανηπειρωτικού Συλλόγου Σερρών)

Η ΟΜΙΛΙΑ ΤΗΣ κ. ΣΠΥΡΙΔΟΥ

«Ξεχωριστή ημέρα, σημαντική η στιγμή.

Σας ευχαριστώ από καρδιάς όλους εσάς, που είστε σήμερα μαζί μας, για να αποτιμήσουμε όλοι μαζί, εμείς οι Σερραίοι, ένα φόρο τιμής, στον ευπατρίδη συμπολίτη μας που έφυγε από κοντά μας λίγους μήνες πριν…Τιμούμε τη μνήμη του Νίκου Χρηστίδη. Τιμούμε μια μεγάλη προσωπικότητα που σφράγισε τη ζωή του με προσφορά στον τόπο που γεννήθηκε… Τιμούμε το Νίκο Χρηστίδη που ανάλωσε όλη του τη ζωή στην υπηρεσία του πολιτισμού. Τιμούμε εμείς οι ΟΡΦΙΚΟΙ τη μνήμη του Νίκου Χρηστίδη, του οποίου η έντονη παρουσία στην ιστορική διαδρομή του Ομίλου μας είναι σε όλους γνωστή. Μια δυναμική παρουσία 40 χρονών, περίπου, στο χώρο μας.

Νομίζω πως απαραίτητη είναι μια αναδρομή της προσφοράς του στον ΟΡΦΕΑ. Ο Νίκος Χρηστίδης γεννήθηκε στις Σέρρες. Από το 1968 μέχρι το 2006 υπηρέτησε αυτόν τον ιστορικό Όμιλο, ως μέλος του Δ.Σ, ως Γενικός Γραμματέας ως αντιπρόεδρος και για εννέα χρόνια ως πρόεδρος. Τονίζω ιδιαίτερα ότι τον τελευταίο χρόνο της προεδρικής του θητείας, με πολύ επιτυχία και αξιόλογες εκδηλώσεις γιορτάστηκαν τα 100 χρόνια από την ίδρυση του ΟΡΦΕΑ. Όλο αυτό το διάστημα, από το 1968 δηλ, έως τον Ιανουάριο του 2006, πρόσφερε τις υπηρεσίες του με ενδιαφέρον ειλικρινές, με αγάπη και ανιδιοτέλεια, με συνέπεια και υπευθυνότητα. Συμμετείχε σε ουσιαστικές αποφάσεις του Δ.Σ, όπως στην αξιοποίηση του οικοπέδου της οδού Π. Κωστοπούλου, στη δημιουργία σημαντικής περιουσίας του ΟΡΦΕΑ και της αίθουσας του θεάτρου στην οποία βρισκόμαστε σήμερα. Στην αξιοποίηση της αίθουσας του παλαιού ΟΡΦΕΑ και της ανακήρυξης του ως διατηρητέου κτιρίου και γενικά στην τακτοποίηση της περιουσίας του και του ιδιοκτησιακού καθεστώτος.

Μα η προσφορά του δεν σταματά μόνο στον ΟΡΦΕΑ, αλλά επεκτείνεται ακόμα περισσότερο, κοινωνικά και πολιτιστικά στην πόλη. Δεν είναι άγνωστο ότι για 24 συνεχή χρόνια είχε την προεδρία του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Σερρών και ότι για 20 χρόνια διετέλεσε Περιφερειακός Έφορος Προσκόπων Σερρών

Αείμνηστε Νίκο, είμαι σίγουρη ότι αν τώρα ήσουν μαζί μας θα προσέκρουα στη σεμνότητα και την μετριοφροσύνη σου, που πάντα σε διέκριναν, αλλά δεν μπορώ να μην αναφερθώ και στο συγγραφικό σου έργο.

Αγαπητοί φίλοι ο τ. πρόεδρος του ΟΡΦΕΑ, ο μεγάλος απών αυτής της εκδήλωσης, συνέγραψε μια σειρά βιβλίων – ντοκουμέντων με την ιστορία πολλών συλλόγων της πόλης, που το περιεχόμενο τους δεν μπορεί κανείς να αμφισβητήσει. Με την έκδοση του τελευταίου βιβλίου, που αφορά τον ΟΡΦΕΑ και αποτελεί συνέχεια της ιστορικής αναδρομής του, του αείμνηστου Γιώργου Καφταντζή όπου καταγράφει τις δραστηριότητες όλων των τμημάτων, από το 1991 έως το τέλος του 2005 ολοκλήρωσε την ιστορία των εκατό χρόνων του ΟΡΦΕΑ. Ήταν έκδοση του ΟΡΦΕΑ, έτσι έλεγε, όμως η δαπάνη ήταν του συγγραφέα. Τα τελευταία του βιβλία που αφορούν την πόλη ή και τον νομό Σερρών, όπως ονομασία των δρόμων-μνημεία και αγάλματα, εκκλησίες, αποτελούν τη μεγάλη, την ανεκτίμητη, τη σπάνια κληρονομιά που μας άφησε.

Με τον αείμνηστο Νίκο Χρηστίδη συνεργάστηκα αγαστά – αρμονικά 16 χρόνια. Έμαθα πολλά απ’ αυτόν. Τον διαδέχτηκα στην Γραμματεία και αργότερα στην προεδρία. Του υποσχέθηκα ότι θα προσπαθήσω να φανώ αντάξια του. Θα ήμουν πολύ περήφανη αν εσείς κρίνετε πως τα κατάφερα.

Κυρίες και κύριοι,

Ο Νίκος Χρηστίδης σε όλα τα χρόνια της ζωής του, που του χάρισε ο θεός, συνέβαλε με κάθε τρόπο στον πολιτισμό και στη συνέχιση της ιστορίας του τόπου που τον γέννησε. Άφησε την τελευταία του πνοή το πρωί της 22^ας του περασμένου Δεκέμβρη. Στις 23, την επομένη μέρα αποχαιρετίσαμε έναν ευπατρίδη, μια μεγάλη πνευματική μορφή. Η πόλη ορφάνεψε με τον χαμό του. Μας λείπουν η αξιοσύνη του, η εργατικότητα του, ο αδέκαστος χαρακτήρας του, η ευθύτητα και η υπευθυνότητα του, η μεγάλη του κοινωνική προσφορά, η δυναμική παρουσία του η σεμνότητα, η μετριοφροσύνη του

Αγαπημένε μας Νίκο, θα μείνεις αθάνατος στις καρδιές μας

Άννα – Χρήστο, να είστε περήφανοι γι’ αυτόν. Εμείς σήμερα τιμώντας τη μνήμη του, του αφιερώνουμε την πρώτη συναυλία της χορωδίας μας, μετά από το μεγάλο του ταξίδι.

Ένα μικρό αφιέρωμα με τραγούδια που αγάπησε…. «Ένας φόρος τιμής»

Ακολούθησε τήρηση σιγής ενός λεπτού.

ο κύριος Παντελής Κουροπαλάτης έγραψε : 

https://www.facebook.com/kouropalatis.pantelis

ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ ΝΙΚΟΥ ΧΡΗΣΤΙΔΗ

Όλοι θέλουμε την αθανασία αλλά λίγοι την κατακτούν.
Υπάρχει όμως η διάκριση: μικρή και μεγάλη αθανασία.
Μικρή αθανασία είναι να σε θυμούνται αυτοί που σε γνώρισαν.
Τη μεγάλη αθανασία την κερδίζεις όταν σε θυμούνται και αυτοί που δεν σε γνώρισαν.
Αυτοί που δεν γεννήθηκαν θα γνωρίσουν τον ΝΙΚΟ ΧΡΗΣΤΙΔΗ μέσα από το έργο του και μελετώντας το θα γνωρίσουν τον ίδιο. 
Ο ΝΙΚΟ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ κέρδισε την μεγάλη αθανασία.
Με ευγνωμοσύνη από έναν Σερραίο, 
ΣΤΗ ΜΝΗΜΗ ΤΟΥ

ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ: ΕΙΣΑΙ ΣΕΡΡΑΙΟΣ ΜΟΝΟ ΑΝ.......

ΚΑΘΡΕΦΤΗΣ: ΕΙΣΑΙ ΣΕΡΡΑΙΟΣ ΜΟΝΟ ΑΝ.......: Κυκλοφορεί στο διαδίκτυο αναρτημένο σε blogs ή ως μήνυμα σε mail χρηστών του internet που είτε έλκουν την καταγωγή τους από τις Σέρρες ε...

www.irakleia.com: Τι είναι το μαγιόξυλο και η μαγιοκουλούρα – Έθιμα ...

www.irakleia.com: Τι είναι το μαγιόξυλο και η μαγιοκουλούρα – Έθιμα ...: ΜΑΓΙΟΞΥΛΟ: Πρόκειται για ένα πράσινο κλαδί, που μόλις έχει πετάξει φύλλα. Αυτό το τυλίγουμε με χρωματιστές κορδέλες και πάνω του κρεμάμε λ...

17ΧΡΟΝΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΗΜΕΡΑ ΠΟΥ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗ ΖΩΗ Ο ΚΩΝ/ΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ

«ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 17 ΧΡΟΝΙΑ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΝΔ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΕ, ΠΗΡΕ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΚΑΙ ΘΑΡΑΛΛΕΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ ΜΕ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ. Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΙΟ ΑΙΣΘΗΤΗ ΑΠΟ ΠΟΤΕ. ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΙΟ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ «ΦΑΙΝΕΤΑΙ ΟΤΙ ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ ΘΑ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΦΟΒΟΜΑΣΤΕ ΤΙΣ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ ΚΑΙ ΟΧΙ ΤΙΣ ΣΥΜΦΟΡΕΣ, ΓΙΑΤΙ ΟΙ ΣΥΜΦΟΡΕΣ ΕΝΩΝΟΥΝ, ΕΝΩ ΟΙ ΕΠΙΤΥΧΙΕΣ, ΜΕ ΤΟΝ ΦΘΟΝΟ ΠΟΥ ΠΡΟΚΑΛΟΥΝ, ΔΙΧΑΖΟΥΝ». ΘΑ ΤΟΝ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ

ΑΙΣΘΑΝΟΜΑΙ  ΠΟΛΥ ΥΠΕΡΗΦΑΝΟΣ ΠΟΥ ΕΙΜΑΙ ΣΥΜΠΟΛΙΤΗΣ ΤΟΥ ΚΑΙ ΕΙΧΑ ΤΗΝ ΤΥΧΗ ΝΑ ΤΟΝ ΓΝΩΡΙΣΩ ΑΠΟ ΚΟΝΤΑ

«ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 16 ΧΡΟΝΙΑ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΝΔ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΕ, ΠΗΡΕ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΚΑΙ ΘΑΡΑΛΛΕΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ ΜΕ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ. Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΙΟ ΑΙΣΘΗΤΗ ΑΠΟ ΠΟΤΕ. ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΙΟ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ «Φαίνεται οτι στην Ελλάδα θα πρέπει να φοβόμαστε τις επιτυχίες και όχι τις συμφορές, γιατί οι συμφορές ενώνουν, ενω οι επιτυχίες, με τον φθόνο που προκαλόυν, διχάζουν». ΘΑ ΤΟΝ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!!» - See more at: http://www.larissanet.gr/2014/04/23/mia-anarthsh-me-nohma/#sthash.QQYhloRY.dpuf

«ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 16 ΧΡΟΝΙΑ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΝΔ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΕ, ΠΗΡΕ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΚΑΙ ΘΑΡΑΛΛΕΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ ΜΕ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ. Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΙΟ ΑΙΣΘΗΤΗ ΑΠΟ ΠΟΤΕ. ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΙΟ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ «Φαίνεται οτι στην Ελλάδα θα πρέπει να φοβόμαστε τις επιτυχίες και όχι τις συμφορές, γιατί οι συμφορές ενώνουν, ενω οι επιτυχίες, με τον φθόνο που προκαλόυν, διχάζουν». ΘΑ ΤΟΝ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!!» - See more at: http://www.larissanet.gr/2014/04/23/mia-anarthsh-me-nohma/#sthash.QQYhloRY.dpuf

«ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 16 ΧΡΟΝΙΑ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΝΔ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΕ, ΠΗΡΕ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΚΑΙ ΘΑΡΑΛΛΕΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ ΜΕ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ. Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΙΟ ΑΙΣΘΗΤΗ ΑΠΟ ΠΟΤΕ. ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΙΟ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ «Φαίνεται οτι στην Ελλάδα θα πρέπει να φοβόμαστε τις επιτυχίες και όχι τις συμφορές, γιατί οι συμφορές ενώνουν, ενω οι επιτυχίες, με τον φθόνο που προκαλόυν, διχάζουν». ΘΑ ΤΟΝ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!!» - See more at: http://www.larissanet.gr/2014/04/23/mia-anarthsh-me-nohma/#sthash.QQYhloRY.dpuf

«ΣΑΝ ΣΗΜΕΡΑ ΠΡΙΝ ΑΠΟ 16 ΧΡΟΝΙΑ ΕΦΥΓΕ ΑΠΟ ΤΗΝ ΖΩΗ Ο ΕΘΝΑΡΧΗΣ ΚΑΙ ΙΔΡΥΤΗΣ ΤΗΣ ΝΔ, ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ. ΣΤΑ ΧΡΟΝΙΑ ΠΟΥ ΜΕΓΑΛΟΥΡΓΗΣΕ, ΠΗΡΕ ΔΥΣΚΟΛΕΣ ΚΑΙ ΘΑΡΑΛΛΕΕΣ ΑΠΟΦΑΣΕΙΣ, ΠΑΝΤΑ ΟΜΩΣ ΜΕ ΓΝΩΜΟΝΑ ΤΟ ΚΑΛΟ ΤΗΣ ΠΑΤΡΙΔΑΣ. Η ΑΠΟΥΣΙΑ ΤΟΥ ΠΙΟ ΑΙΣΘΗΤΗ ΑΠΟ ΠΟΤΕ. ΤΑ ΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΠΙΟ ΕΠΙΚΑΙΡΑ ΑΠΟ ΚΑΘΕ ΑΛΛΗ ΦΟΡΑ «Φαίνεται οτι στην Ελλάδα θα πρέπει να φοβόμαστε τις επιτυχίες και όχι τις συμφορές, γιατί οι συμφορές ενώνουν, ενω οι επιτυχίες, με τον φθόνο που προκαλόυν, διχάζουν». ΘΑ ΤΟΝ ΘΥΜΟΜΑΣΤΕ ΓΙΑ ΠΑΝΤΑ!!!!» - See more at: http://www.larissanet.gr/2014/04/23/mia-anarthsh-me-nohma/#sthash.QQYhloRY.dpuf

ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΑ ΜΝΗΜΑΤΑ

  Τα «Φυλακισμένα Μνήματα» είναι ένα συγκλονιστικό μνημείο του Κυπριακού ηρωισμού και βρίσκονται μέσα στις Κεντρικές Φυλακές της Λευκωσίας.

            Παλιότερα ήταν ο σκουπιδότοπος των φυλακών και εκεί κάτω από τα σκουπίδια οι Άγγλοι κατακτητές έθαβαν τους Έλληνες αγωνιστές που απαγχόνιζαν σε διπλανό κτίριο.

 Τους έθαβαν μυστικά χωρίς την παρουσία συγγενών. Ακόμη και τον ιερέα που έψελνε την νεκρώσιμη ακολουθία οι Άγγλοι τον έδιωχναν πριν την ταφή για να μην μάθει κανείς τίποτε. Για να μην μετατρέπονται οι κηδείες των αγωνιστών σε μαζικά συλλαλητήρια και μαχητικές διαδηλώσεις. Μόνο μετά την ανεξαρτησία της Κύπρου βρέθηκε τυχαία σχεδιάγραμμα των φυλακών με το οποίο ανακαλύφθηκαν οι τάφοι των αγωνιστών. 

Στα Φυλακισμένα Μνήματα είναι θαμμένοι δεκατρείς αγωνιστές της Ε.Ο.Κ.Α., από τους οποίους οι εννιά εκτελέστηκαν με απαγχονισμό στις φυλακές, τρεις έπεσαν στο πεδίο της μάχης και ένας πέθανε σε στρατιωτικό νοσοκομείο, μετά τον τραυματισμό του σε μάχη.

Δίπλα από τα «Φυλακισμένα Μνήματα» είναι τα κελιά των μελλοθάνατων και η αγχόνη. 

Η κηδεία γινόταν αμέσως μετά τον απαγχονισμό. Μοναδική παρουσία ήταν εκείνη του ιερέα των φυλακών που έψαλλε τη νεκρώσιμη ακολουθία έξω από την κλειστή είσοδο του κοιμητηρίου. Ύστερα οι Βρετανοί τους έθαβαν, χωρίς να παρευρίσκεται κανένας συγγενής των νεκρών ή άλλος Ελληνοκύπριος. Οι συγγενείς των νεκρών μπόρεσαν να επισκεφθούν τους τάφους μόνο μετά το τέλος του αγώνα.

Οι Άγγλοι φοβόταν ότι ο παπάς, κατά τη διάρκεια της Θείας μετάληψης, θα μπορούσε να ρίξει κάτι στον άρτο και το κρασί, ή ότι οι συγγενείς από την μικρή τρύπα της πόρτας θα μπορούσαν να δώσουν κάποιο χάπι στον κρατούμενο - γι' αυτό ανέλυαν τα κόπρανα των κρατουμένων για να δουν μήπως αυτοί έχουν πάρει τίποτε προκειμένου να μη νιώσουν τον πόνο του απαγχονισμού.

Στην πόρτα κάθε κελιού υπήρχε μόνο μια μικρή τρύπα, όπου μπορούσε ο φυλακισμένος και ο συγγενείς να ανταλλάξουν την τελευταία χειραψία (τρόπος του λέγειν) ακουμπώντας μόνο το δάχτυλο του χεριού..

ΤΟ ΣΠΗΛΑΙΟ ΤΩΝ ΕΠΤΑΜΥΛΩΝ

Σχεδιάγραμμα του Σπηλαίου Επταμύλων όπως σχεδιάστηκε από μέλη της Ελληνικής Σπηλαιολογικής Εταιρίας

Στην περιοχή των Επταμύλων Σερρών, πλησίον των εκεί υπαρχόντων λατομείων, το 1965 ανακαλύφθηκε ένα μαγευτικό σε διάκοσμο Σπήλαιο, όταν κατόπιν ισχυρών εκρήξεων, στο γειτονικό λατομείο, κατέρρευσαν οι βράχοι που κάλυπταν την είσοδο του.

Η είσοδος του Σπηλαίου ευρίσκεται σε ύψος 40 περίπου μέτρων από την βάση του λατομείου.

Έχει άνοιγμα 40Χ90 εκατοστών, είναι ορθογώνια και χωρίζεται σε δύο μέρη, από ένα σταλαγμίτη και δια να εισέλθει κανείς υπάρχει μια σχετική δυσκολία.

Αμέσως μετά την είσοδο υπάρχει ένας ευρύχωρος προθάλαμος, του οποίου όπως φαίνεται ο πλούσιος διάκοσμος που υπήρχε σε αυτόν καταστράφηκε από την επιδρομή διαφόρων ατόμων, που έσπευσαν να «επισκεφθούν» το Σπήλαιο, ευθύς ως ανακαλύφθηκε.

Το Σπήλαιο αυτό φαίνεται ότι είναι φυσική κατάληξη υπογείου ποταμού.

Είναι δαιδαλώδες και δεν υπάρχουν αξιόλογα φυσικά εμπόδια. Το συνολικό μήκος του Σπηλαίου είναι περί τα 600 μέτρα και έχει αρκετές διακλαδώσεις.

Το πλάτος σε περισσότερα σημεία είναι 14 μέτρα και το ύψος 12 μέτρα, όσο δε πλησιάζουμε προς το τέρμα τόσο το πλάτος όσο και το ύψος ελατούνται και καταλήγει το πλάτος μόλις στα 40 εκατοστά.

Η μέγιστη θερμοκρασία στο εσωτερικό του Σπηλαίου είναι 25 βαθμοί Κελσίου, η δε ελάχιστη σε ορισμένα σημεία είναι 17 βαθμοί Κελσίου. Στο τέλος του διαδρόμου του Σπηλαίου, υπάρχει μια πολύ μικρή λιμνούλα.

Γενικά ο διάκοσμος του Σπηλαίου είναι πλούσιος και στολίζεται από σταλακτίτες και σταλαγμίτες και διάφορα λιθώματα, καθώς και άλλα σταλακτικά και σταλαγμιτικά στολίσματα.

Το Σπήλαιο των Επταμύλων είναι τουριστικού ενδιαφέροντος, αφ’ ενός μεν για το μέγεθος του και αφ’ ετέρου διά τον λιθωματικόν διάκοσμον.

Ευθύς ως ανακαλύφθηκε το Σπήλαιο, μέλη του Ε.Ο.Σ Σερρών το επισκέφθηκαν και κατόπιν ενεργειών του τότε διοικητικού συμβουλίου του, μέλη της Σπηλαιολογικής Ομάδας του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου – Κεντρικού Συμβουλίου από την Αθήνα, ήλθαν και το επισκεύθησαν και διαπίστωσαν ότι πρόκειται περί ενός αξιόλογου Σπηλαίου. Προέβησαν δε στην φωτογράφηση του εσωτερικού διάκοσμου, καθώς και στην χαρτογράφηση του.

Νομίζω ότι θα πρέπει να προσεχθεί από τους αρμοδίους και να μεριμνήσουν για την αξιοποίησή του, καθιστώντας αυτό επισκέψιμο, πράγμα που είναι δυνατόν να γίνει για να αποτελέσει ένα σοβαρό πόλο έλξεως για επισκέπτες, τονώνοντας έτσι την τουριστική κίνηση της περιοχής.

Στιγμιότυπα από το θαυμάσιο διάκοσμο του Σπηλαίου Επταμύλων.  

Άρθρο του Νικολάου Χρ. Χρηστίδη τέως Προέδρου ΕΟΣ Σερρών στην εφημερίδα «Η Πρόοδος» στις 21/9/2002

ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΣ ΖΗΣΙΔΗΣ ΕΝΑΣ ΛΗΣΜΟΝΗΜΕΝΟΣ ΕΥΠΑΤΡΙΔΗΣ ΤΟΥ ΡΟΔΟΛΙΒΟΥΣ

Αρθρο του Νικολάου Χρ. Χρηστίδη (Πατέρα μου) στην εφημερίδα «Η Πρόοδος» στις 29/1/2008 

Πέρασαν σχεδόν 50 χρόνια από τον θάνατο του Κωνσταντίνου Ζησίδη και σκέφτηκα να γράψω δυο λόγια για τον άνθρωπο αυτόν, που για πολλούς είναι άγνωστος και όπως διαπίστωσα, δυστυχώς, είναι ακόμη άγνωστος και μεταξύ των νεότερων ίσως κατοίκων του Ροδολίβους, τόπο που κάτι προσέφερε, όταν μεσουρανούσε επαγγελματικά και ήταν εις θέσιν να προσφέρει.

          Ο Κωνσταντίνος Ζησίδης γεννήθηκε στην Ήπειρο αλλά σε λίγα χρόνια μετά την γέννηση του, η οικογένεια του μετοίκησε στην Μακεδονία και εγκαταστάθηκε στο Ροδολίβος. Έτσι, γνώρισε ως ιδιαίτερη πατρίδα του το Ροδολίβος, το οποίο αγάπησε με πάθος.

Εκεί μεγάλωσε, μορφώθηκε και αποκατεστάθη επαγγελματικά.

Έγινε μεγάλος καπνέμπορος και από την τίμια δουλειά του απέκτησε σημαντική περιουσία. Προσέφερε δουλειά σε δεκάδες συγχωριανούς του, στην παραγωγή και την επεξεργασία του καπνού, που ήταν περιζήτητος για την άριστη ποιότητα.

Την εποχή εκείνη που είχε την οικονομική δυνατότητα, έκαμε διάφορες δωρεές στην Κοινότητα Ροδολίβους, η κυριότερη των οποίων ήταν η αγορά από την Ιταλία όλων των μουσικών οργάνων που απαιτούνταν για την δημιουργία μιας σωστής και αξιόλογης μουσικής Μπάντας (Φιλαρμονικής) και όχι μόνον αλλά και πλήρωνε τον μισθό του μουσικοδιδάσκαλου, που δίδασκε την εκμάθηση των οργάνων.

Έτσι, το Ροδολίβος την εποχή εκείνη, στα μέσα της δεκαετίας του 1920, απέκτησε φιλαρμονική, την πρώτη φιλαρμονική της περιοχής.

Ακόμη, ο Κων. Ζησίδης απεφάσισε να οικοδομήσει στο Ροδολίβος ένα μεγάλο και μεγαλοπρεπές οίκημα, παρά την αντίθετη γνώμη της οικογένειας του, που τον συμβούλευε να επενδύσει τα χρήματα του στην πόλη των Σερρών.

Αυτός επέμεινε και έκτισε το οίκημα αυτό στο Ροδολίβος που είναι ένα πραγματικό κόσμημα.

Σε ένα σημείο της οικοδομής εντός ενός κύκλου, υπήρχε το μονόγραμμα του, το οποίο δυστυχώς αφαιρέθηκε και απέμεινε μόνο ο κύκλος !

Ο Κων. Ζησίδης έλεγε ότι ήθελε αργότερα να το παραχωρήσει στην Κοινότητα για την στεγαση της.

Δεν πρόλαβε όμως να πραγματοποιηθεί το όνειρο του, γιατί, το 1929 ήλθε το μεγάλο οικονομικό κραχ, που μαζί με τόσους άλλους, τον κατάστρεψε οικονομικά.

Κατασχέθηκε σχεδόν όλη η ακίνητη περιουσία του από την Εθνική Τράπεζα, μεταξύ της οποίας ήταν και το λαμπρό οικοδόμημα που δημιούργησε.

Το οικοδόμημα αυτό πολλά χρόνια αργότερα το αγόρασε από την Τράπεζα η Κοινότητα και εγκαταστάθηκε σε αυτό και σήμερα στεγάζεται το Δημαρχείο Ροδολίβους.

Επίσης, στο συνεχόμενο με το οίκημα οικόπεδο του κτίστηκε το Ειρηνοδικείο Ροδολίβους.

Μετά το κράχ του 1929 και την επελθούσα οικονομική του καταστροφή, ο Κων. Ζησίδης μετακόμισε στην Θεσσαλονίκη όπου διέμεινε για τα υπόλοιπα χρόνια της ζωής του, εργαζόμενος ως καπνομεσίτης σε διάφορες καπνεμπορικές εταιρίες, στις οποίες ήταν περιζήτητος, διότι, ήταν άριστος γνώστης της εμπορίας καπνού.

Σήμερα διαμένει στην Θεσσαλονίκη η μονάκριβη κόρη του, Μαρία, παντρεμένη με τον εκπαιδευτικό Στέργιο Βρανάκη, αγόμενο από τη Βλάστη Κοζάνης με τον οποίο απέκτησε δύο παιδιά, τον Κώστα που είναι μηχανικός και την Ελένη.

Όσο ο Κωνσταντίνος Ζησίδης ήταν οικονομικά καλά προσέφερε ότι μπορούσε, ήταν γνωστός και αγαπητός σε όλους τους συμπατριώτες του. Μετά, όμως, την οικονομική του καταστροφή, όλοι τον ξέχασαν, όπως γίνεται συνήθως.

Έτσι, στην κηδεία του, που έγινε στις 18 Δεκεμβρίου 1959, στην Θεσσαλονίκης παρ’ όλα που ειδοποιήθηκε σχετικά η τότε Κοινότητα Ροδολίβους, κανείς αντιπρόσωπος της δεν παρέστη. Το μεγάλο παράπονο της οικογένειας του ήταν και είναι ότι ούτε καν ένα συλλυπητήριο τηλεγράφημα δεν απέστειλαν.

Έτσι, λοιπόν ξεχασμένος πέθανε και έτσι ξεχασμένος παραμένει μέχρι σήμερα χωρίς να τύχει ουδεμίας τιμής που να θυμίζει το πέρασμα του από το Ροδολίβος.

Αυτά, θεώρησα καθήκον και υποχρέωση μου να γράψω για τον άνθρωπο που με αγαπούσε πραγματικά, που ήταν θειος μου, διότι, η γυναίκα του, Ελένη Πανταφεύγα, (Τριανταφυλλίδου) ήταν αδελφή της μητέρας μου, Αικατερίνης.