Ήχησαν οι σειρήνες πολέμου στο πλαίσιο της άσκησης Παρμενίων 2016

ΗΧΗΣΑΝ ΟΙ ΠΟΛΕΜΙΚΕΣ ΣΕΙΡΗΝΕΣ

ΑΝΤΙΓΡΆΦΩ ΑΠΌ 

http://www.sertharros.gr/?p=39774

Του Δημητρίου Γ. Νάτσιου

• Αύριο στις 11.30 το πρωί η εξόδιος ακολουθία στην εκκλησία Αγίου Δημητρίου

Αύριο Πέμπτη 1 Σεπτεμβρίου στη εκκλησία Αγίου Δημητρίου και ώρα 11.30.θα ψάλει η εξόδιος για τη Μαίρη Ζαπάρα η οποία άφησε σήμερα Τετάρτη 31 Αυγούστου την τελευταία της πνοή. Δυνατή και δημιουργική η εκλιπούσα αντιμετώπιζε το τελευταίο διάστημα προβλήματα υγείας.Παντρεμένη με τον Νίκο Ζαπάρα συνδικαλιστή  στη ΟΕΒΕΣ δημιούργησε οικογένεια, απέκτησε τρία παιδιά την Ειρήνη που υπηρετείς στην εκπαίδευση, την Ιωάννα που είναι δικηγόρος και την Ελένη. Είδε και χάρηκε τη συνέχεια της ζωής αποκτώντας τέσσερα εγγόνια(τρία από την Ιωάννα και ένα από την Ειρήνη). Ασχολήθηκε με τα κοινά και πρόσφερε στον Δήμο Σερρών. Εκλέχθηκε για πρώτη φορά δημοτική σύμβουλος Σερρών επί θητείας Ανδρέα Ανδρέου στις δημοτικές εκλογές του 1986, διετέλεσε πρόεδρος των Παιδικών Σταθμών επί Θητείας Γ. Βλάχου από το 1995 έως το 1998.Δραστήρια γυναίκα και υπεύθυνη ανέπτυξε δράση για τις ευαίσθητες κοινωνικές ομάδες ενώ δράση είχε και στο ΚΑΑΜΕΑ.

Ήταν ψυχή της Κοινωνικής Πολιτικής

O πρώην δήμαρχος Σερρών Ιωάννης Βλάχος ο οποίος συνεργάστηκε για πολλά χρόνια στο Δήμο με την εκλιπούσα με αφορμή την είδηση του θανάτου της δήλωσε στο «Σ.Θ.»«Θέλω να εκφράσω τα συλλυπητήρια μου στους οικείους της.  Η Μαίρη Ζαπάρα υπήρξε για πολλά χρόνια η ψυχή της κοινωνικής Πολιτικής του Δήμου Σερρών. Εργατική αποτελεσματική προώθησε την Κοινωνική Πολιτική και επί ημερών Ανδρέα Ανδρέου και επί ημερών της πρώτης μου θητείας στο Δήμο την περίοδο 1995-1998. Ήταν η πρώτη πρόεδρος των Παιδικών Σταθμών που είχαμε δημιουργήσει, προώθησε τα μέγιστα σε όλους τους τομείς και την υλοποίηση των προγραμμάτων( Βοήθεια στο Σπίτι).

http://www.sertharros.gr/?p=39834

 Toυ Δημητρίου Γ. Νάτσιου

Η Σερραική κοινωνία αποχαιρέτισε σήμερα στην τελευταία του κατοικία την Μαίρη Ζαπάρα. Κάτω από καυτό Φθινοπωρινό ήλιο, φίλοι, συγγενείς, συμπολίτες, άνθρωποι της αγοράς,του συνδικαλισμού, της Αυτοδιοίκησης,της δημοσιογραφίας, της πολιτικής κατέκλυσαν την εκκλησία του Αγίου Δημητρίου για να ανάψουν ένα κερί στη μνήμη της Μαίρης Ζαπάρα.Η Μαίρη Ζαπάρα έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 72 ετών. Τα τελευταία τρία χρόνια αντιμετώπιζε προβλήματα υγείας με συνέπεια να νοσηλευτεί σε θεραπευτήριο(είχε πρόβλημα με τα αρθριτικά). Συμπαραστάτες στη σκληρή δοκιμασία που πέρασε  είχε την οικογένεια της, τον συνοδοιπόρο της ζωής της Νίκο Ζαπάρα και τις κόρες της  Ειρήνη και Ιωάννα. Την τελευταία  εβδομάδα η Μαίρη Ζαπάρα ο οργανισμός της δεν δεχόταν την τροφή φαινόταν ότι θα επελθεί το μοιραίο. Η Μαίρη Ζαπάραάφησε την τελευταία της πνοή στο σπίτι της το πρωί της Τετάρτης 31 Αυγούστου

Δυναμική και με προσφορά η παρουσία της στα κοινά

Δυναμική γυναίκα εκλιπούσα υπηρέτησε πολλά χρόνια την Τοπική Αυτοδιοίκηση και το Δήμο Σερρών. Ασχολήθηκε με τα κοινά σε μία περίοδο που λίγες γυναίκες τολμούσαν να εκτεθούν στο στίβο των Δημοτικών εκλογών στο Δήμο Σερρών. Πρωτοεκλέχθηκε δημοτική σύμβουλος το 1986 συμμετέχοντας τον συνδυασμό του δημάρχου Ανδρέα Ανδρέου.Από υπεύθυνες θέσεις(αντιδήμαρχος και πρόεδρος στους Παιδικούς σταθμούς και αντιδήμαρχος Οικονομικών) άσκησε διοίκηση στις θητείες των δημάρχων Ανδρέα Ανδρέου και Γιάννη Βλάχου ενώ άφησε τη σφραγίδα της στο τομέα της Κοινωνικής Πολιτικής. Η τελευταία της θητεία στην Τοπική Αυτοδιοίκηση ήταν την περίοδο 1999-2002. Από τη θέση της αντιπολίτευσης εκλέχθηκε δημοτική σύμβουλος με τον συνδυασμού του πρώην δημάρχου Γιάννη Βλάχου. Στα θετικά της ότι είχε κοινωνική δράση ως μέλος του Συμβουλίου στο ΚΑΑΜΕΑ Σερρών.

Πρόσφερε τα μέγιστα σε πολλούς τομείς

Ο πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Σερρών Βασίλειος Παπαβασιλείου για τον θάνατο της Μαίρης Ζαπάρας δήλωσε στο «Σ.Θ» « Η εκλιπούσα Μαίρη Ζαπάρα  υπήρξε ένα από τα πιο αξιόλογα στελέχη της Τοπικής Αυτοδιοίκησης που υπηρέτησε με επιτυχία τον Δήμο Σερρών. Και στην Κοινωνική Πολιτική του Δήμου, και τους παιδικούς σταθμούς αλλά και στην αντιδημαρχία Διοίκησης και Οικονομικών πρόσφερε τα μέγιστα. Μεγάλη η προσφορά της στον κοινωνικό τομέα αφού υπήρξε άτομα με ιδιαίτερες ευαισθησίες. Ας είναι ελαφρύ το χώμα που την σκεπάζει»

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΜΑΚΡΗΣ ΙΑΤΡΟΣ – ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ

ΜΙΑ ΠΑΛΙΑ ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΤΗΤΑ

ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ

ΙΠΠΟΚΡΑΤΗΣ ΜΑΚΡΗΣ

ΙΑΤΡΟΣ – ΧΕΙΡΟΥΡΓΟΣ

         Ο Ιπποκράτης Μακρής γεννήθηκε στην Αρτάκη της Μικράς Ασίας.

         Σπούδασε Ιατρική στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και ως Ιατρός χειρούργος εγκαταστάθηκε στα Σέρρας μαζί με τη γυναίκα του Ουρανία που ήταν επίσης γιατρός.

Διατήρησε για πολλά χρόνια Ιδιωτική Κλινική επί της οδού Αριστοτέλους στην πόλη μας και συγχρόνως ήταν και Ιατρός του Νοσοκομείου Σερρών, Διευθυντής Χειρουργικής Κλινικής.

Ήταν άτομο δραστήριο και ασχολήθηκε με τα κοινά της πόλης μας.

Ήταν μέλος της Ηγεσίας του Δημοκρατικού Φρουρού του Παραρτήματος Σερρών που είχε αναλάβει την όλη οργάνωση του κινήματος του 1935.

Έλαβε ενεργό συμμετοχή στο κίνημα του 1935 και με την αποτυχία του κινήματος συνελήφθη μαζί με τον τότε Νομάρχη Σερρών από τους πρώτους. στις 15 Μαρτίου 1935 και δικάστηκε και καταδικάστηκε σε φυλάκιση 3 ετών και ενεκλίσθη στις φυλακές.

Αποφυλακίστηκε τον Δεκέμβριο 1935 με την Αμνηστία που δόθηκε από τον Βασιλέα Γεώργιο.

Διετέλεσε Πρόεδρος του Παραρτήματος Σερρών της Εθνικής Ενώσεως Βορείων Ελλήνων, Δημοτικός Σύμβουλος και Πρόεδρος του Δημοτικού Συμβουλίου Σερρών κυκλοφορούσε στην πόλη και επισκέπτονταν τους ασθενείς του με το άλογό του τον Αράπη που ήταν μαύρο.

Κατά την Βουλγαρική Κατοχή 1941, εκδιώχθηκε από τους Βούλγαρους και κατ’ αρχάς πήγε στην Αθήνα για ένα διάστημα στη Νέα Αρτάκη στην Εύβοια και εν συνεχεία στην Αθήνα. Φεύγοντας από τα Σέρρας, το αγαπημένο του άλογο, τον Αράπη, τον άφησε σε κάποιο φίλο του. Αυτό όμως δεν άντεξε στην απώλεια του επί σειρά ετών αφεντικού του και έτσι σύντομα κατάφερε να ξεφύγει από το νέο του αφεντικό και επέστρεψε στον παλιό του σταύλο. Τον βρήκε κλειστό και έπεσε στο κλιμακοστάσιο που οδηγούσε στο υπόγειο της κλινικής που ήταν αρκετά βαθύ και εκεί ξεψύχησε, αυτοκτόνησε από κατάθλιψη.

Μετά την κατοχή ο Ιπποκράτης Μακρής με την οικογένειά του επανήλθε στα Σέρρας όπου εξακολούθησε τη λειτουργία της κλινικής του για λίγα χρόνια και μετακόμισε στην Αθήνα.

Είχε έναν γιο, τον Κώστα, που σπούδασε Ιατρική και πήρε την ειδικότητα του Παθολογοανατόμου στο Πανεπιστήμιο Αθηνών και εν συνεχεία μετεκπαιδεύτηκε στην Αμερική όπου και παντρεύτηκε και παρέμεινε εκεί και έγινε καθηγητής Πανεπιστημίου.

Μετά το θάνατο της συζύγου του Ουρανίας ο Ιπποκράτης Μακρής δεν ξεχνούσε πήγε στην Αμερική, πλησίον του γιου του όπου και πέθανε σε βαθιά γεράματα.

Ο Ιπποκράτης Μακρής δεν ξεχνούσε την ιδιαίτερή του πατρίδα την Αρτάκη και έγραψε και δημοσίευσε στα Μικρασιατικά χρονικά που εξεδίδοντο στην Αθήνα καθώς και στην Αρχαιολογική Εφημερίδα Αθηνών τα κατωτέρω:

1.     Η Προϊστορική Αρτάκη και αι Περιπλανήσεις του Οδυσσέως το 1955.

2.     Τοπογραφικαί τινες Σημειώσεις περί των τειχών και του Λιμένος της Αρχαίας Προκοννήσου το 1955.

3.     Λαογραφικά Αρτάκης το 1956.

4.     Τα χωριά και μοναστήρια της Κιζικηνής Χερσονήσου 1961.

5.     Οι κάτοικοι της Κιζικηνής χερσονήσου το 1961.

6.     Πνευματική και εκπαιδευτική Κατάστασις εν Αρτάκη και τοις πέριξ από της Τουρκικής κατακτήσεως μέχρι το έτος 1922 το 1962.

Για τα οποία και εξέδωσε σχετικά βιβλία.

Κατά την αναχώρησή του από τα Σέρρας, την πλούσια Βιβλιοθήκη του δώρισε στην Δημόσια Βιβλιοθήκη Σερρών.

Ο Ιπποκράτης Μακρής ήταν πολύ καλλιεργημένο άτομο. Μελετούσε συνέχεια και τις ώρες που ήθελε να ξεκουραστεί έπαιζε ωραίο βιολί που ήξερε από τα νεανικά του χρόνια.

Νικόλαος Χρ. Χριστίδης

ΚΑΡΕ ΚΑΡΕ Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΊΑ ΤΟΥ ΚΑΤΑΦΥΓΊΟΥ ΤΟΥ ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ ΣΤΟΝ ΛΑΙΛΙΑ 

Η δημιουργία του καταφυγίουυπήρξε μια εξαιρετικά επίπονη διαδικασία με προσωπικό κόπο πρωτόγονα μέσα και πάνω από όλα συλλογικότητα και εθελοντισμό αξίες που ίσως έχουν χαθεί ανεπιστρεπτί...

 Ο ΕΠΙ 25 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ 

 ΜΙΑ ΣΠΑΝΙΑ ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΘΕΛΟΝΤΙΚΗ ΕΡΓΑΣΙΑ ΔΥΟ ΠΡΩΗΝ ΠΡΟΕΔΡΩΝ ΤΟΥ ΣΥΛΛΟΓΟΥ. ΜΕ ΤΗΝ ΠΕΤΡΑ ΣΤΗΝ ΠΛΑΤΗ Ο ΕΠΙ 25 ΧΡΟΝΙΑ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ ΚΑΙ ΑΠΟ ΠΙΣΩ ΜΕ ΤΟ ΦΤΥΑΡΙ Ο Ο ΕΠΙΣΗΣ ΤΕΩΣ ΠΡΟΕΔΡΟΣ ΤΟΥ ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ ΧΡΗΣΤΟΣ ΚΑΡΑΜΠΟΥΡΟΥΝΗΣ ΠΟΥ ΣΗΜΕΡΑ ΤΟ ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΦΕΡΕΙ ΤΟ ΟΝΟΜΑ ΤΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ ΜΕΓΑΛΗ ΤΟΥ ΠΡΟΣΦΟΡΑ

«Φύλλο Πορείας μιας Ανυπότακτης Ψυχής»

Έτσι επιγράφεται το βιβλίο που με μεγάλη συγκίνηση έλαβα από τον κ. Λουκά Β. Κωνσταντίνου από την Κύπρο που έγγραψε και αναφέρεται στην Αναστασία Κραμβή που είχα την τύχη να γνωρίσω.

Ποια όμως ήταν η Αναστασία Κραμβή;

Με λίγα λόγια θα σας πω για αυτή.

Ξεκίνησε από την Ακανθού της Κύπρου. Εκεί γεννήθηκε και μεγάλωσε.

Σπούδασε στην Ελλάδα, Αγγλία και στην Σουηδία.

Υπηρέτησε ως εθελόντρια του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού σε νοσοκομεία, Ορεινά χειρουργεία και κινητά Ιατρικά Συνεργεία.

Με τον Ορειβατικό επιχείρησε αναβάσεις σε όλα τα βουνά της Ελλάδας, της Ασίας και της Αμερικής.

Υπηρέτησε από διάφορες θέσεις την Ελληνική Εκπαίδευση.

Ήταν μια δυναμική και γενεά Γυμνάστρια.

Ο Εθελοντισμός, η Αγωνιστικότητα, η αγάπη για την Πατρίδα και η Πίστη της στο Θεό ήταν τα βασικά στοιχεία που χαρακτήριζαν τη ζωή της.

Το 1925 η Αναστασία Κραμβή διορίστηκε στα Σέρρας μέχρι το 1934 στο Ανώτερο Παρθεναγωγείο και στο Διδασκαλείο Θηλέων.

Όπως έλεγε η ίδια για τα Σέρρας, ήταν «δεύτερη γλυκύτατη Πατρίδα μου»

Υπήρξε μέλος της Φιλοπτώχου Αδελφότητας Νεανίδων και του Ελληνικού Ορειβατικού Συλλόγου Σερρών.

Αγαπούσε πολύ τον Ορειβατικό Όμιλο Σερρών που μέσα από αυτόν την γνωρίσαμε.

Ως μέλος του Ορειβατικού Συλλόγου Σερρών κέρδισε το Πανελλήνιο Πρωτάθλημα αναβάσεων.

Υπηρέτησε τον ΕΟΣ Σερρών από την θέση του Μέλους του Διοικητικού Συμβουλίου το 1931 και από το 1932 μέχρι την μέρα που μετατέθηκε στην Θεσσαλονίκη, ως Ταμίας.  

Στην Θεσσαλονίκη μετατέθηκε το 1934 στο Β΄ Γυμνάσιο Θηλέων μέχρι το 1938.

Στην συνέχεια πήρε ετήσια εκπαιδευτική άδεια για σπουδές στην Αγγλία όπου έμεινε μέχρι το 1940. Αργότερα, επέστρεψε στην Αγγλία μέσω του Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού για σπουδές το 1951.

Την σημαντική προσφορά της τόσο στο Β΄ Γυμνάσιο Θηλέων όσο και στην Παιδαγωγική Ακαδημία Θεσσαλονίκης το επιβεβαιώνουν μαθήτριες της και πολλοί άλλοι.

Στην συνέχεια προάγεται σε Επιθεωρήτρια Σωματικής Αγωγής.

Η Αναστασία Κραμβή παρόλα που υπηρέτησε στην Θεσσαλονίκη συνέχιζε να έχει σχέσεις με τον Ορειβατικό Σύλλογο Σερρών και το Τμήμα του  Ελληνικού Ερυθρού Σταυρού της πόλης μας.

 Ως επιθεωρήτρια εθελοντριών νοσοκόμων δίδασκε και στο Τμήμα Σερρών.

Στις 17 Μαρτίου του 1989 η Αναστασία Κραμβή πραγματοποίησε στα Σέρρας ομιλία σε πολυπληθές ακροατήριο στην αίθουσα του Πνευματικού Κέντρου του Δήμου με θέμα «το βουνό και οι ωφέλειές του».

Στο τέλος της ομιλίας της η κυρία Αναστασία Κραμβή δώρισε στον Ορειβατικό Σύλλογο Σερρών το ποσό των 10.000 δρχ και ορισμένα προσωπικά ορειβατικά είδη της. Το σακίδιο της και το μπαστούνι της γεμάτα και τα δύο με σήματα από αναβάσεις που πραγματοποίησε τόσο στην Ελλάδα όσο και στο εξωτερικό.

Ο Ορειβατικός Σύλλογος Σερρών για την πράξη της αυτή, καθώς και για την προσφορά της γενικά όλα αυτά τα χρόνια στον σύλλογο, την τίμησε με τιμητική πλακέτα και ο τότε Πρόεδρος το ΕΟΣ Σερρών σύζυγος μου Νικόλαος Χρηστίδης, θυμάμαι, ανάρτησε το σακίδιο και το μπαστούνι σε περίοπτη θέση στα Γραφεία του Συλλόγου που για την απόκτηση τους το 1980 η Αναστασία Κραμβή ήταν από τους πρώτους που είχε καταβάλει μεγάλο χρηματικό ποσό στον έρανο που είχε γίνει για την αγορά αυτού του χώρου.  

Οι εθελόντριες αδελφές του ΕΕΣ Σερρών την τίμησαν στις 16 Φεβρουαρίου του 1988 διοργανώνοντας τιμητική εκδήλωση κατά την οποία την τίμησαν με χρυσή πλακέτα «Στην ηρωίδα εθελόντρια Αναστασία Κραμβή τέως Επιθεωρήτρια ΕΕΣ Θεσσαλονίκης, για τις ανεκτίμητες υπηρεσίες που προσέφερε στους τραυματισμένους στα χιονισμένα βουνά της Αλβανίας και στο Νοσοκομείο Κορυτσάς και για την κοινωνική της προσφορά από το 1925 μέχρι και σήμερα»

Η Αναστασία Κραμβή ήταν άτομο θρησκευόμενο. Επισκέπτονταν τακτικά τα Μοναστήρια της Περιοχής μας και ιδιαίτερα την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου και μάλιστα έρχονταν επί σειρά ετών μαζί με μαθήτριες του Β΄ Γυμνασίου Θεσσαλονίκης για να περάσουν την Μεγάλη Εβδομάδα και να κάνουν την Ανάσταση εκεί συνδυάζοντας έτσι τις δυο μεγάλες της αγάπες της το Βουνό και την εκκλησιά.

Τους φιλοξενούσε ο Ηγούμενος του Μοναστηριού και ο Ορειβατικός Σύλλογος στο καταφύγιο του Συλλόγου που όπως ίσως γνωρίζετε διατηρούσε  για 60 ολόκληρα χρόνια ήτοι από το 1933 έως το 1993 και το επισκεύασε και συντηρούσε όλο το διάστημα που το χρησιμοποιούσε με την προσωπική εργασία των μελών του.

Δεν ήταν λίγες οι φορές που στις εργασίες αυτές συμμετείχε και αυτή.

Η Αναστασία Κραμβή ήταν άτομο ευχάριστο για την παρέα, καλοκάγαθο αυθόρμητο, δραστήριο όπως περιγράφει ο σύζυγος μου Νίκος Χρηστίδης, στο βιβλίο του «Θυμάμαι» κάνοντας συχνές αναφορές σε αυτή και τα όσα ωραία περάσανε στις τότε εκδρομές του Ορειβατικού Συλλόγου.

Η Αναστασία Κραμβή αγαπούσε πολύ και την επαγγελματική της ιδιότητα.

Έγγραψε ένα βιβλίο σχετικά με την Σωματική Αγωγή για τα παιδιά του Δημοτικού Σχολείου.

Έγγραψε ποιήματα, συνεργάστηκε με το Περιοδικό «Αγωγή», με την εφημερίδα «Μακεδονία» και άλλα.

Αυτή με λίγα λόγια ήταν η Αναστασία Κραμβή που αγάπησαν και αγαπούν οι Σερραίοι.

Θερμά συγχαρητήρια στον Κύπριο κ. Λουκά Κωνσταντίνου που έγγραψε το ωραίο βιβλίο για την Αναστασία μας.

Άννα Χρηστίδου

            

Σαν σήμερα το 1909 δολοφονήθηκε ένας Πρόεδρος του ιστορικού ομίλου μας ΟΡΦΕΑΣ

(Προς τιμήν του υπάρχει οδός με το όνομα του στην πόλη μας όπως αναφέρεται στην σελίδα 133 του βιβλίου του πατέρα μου «ΟΙ ΔΡΟΜΟΙ ΤΩΝ ΣΕΡΡΩΝ ΚΑΙ Η ΟΝΟΜΑΤΟΛΟΓΙΑ ΤΩΝ»)

Ο Ιωαννης Παπάζογλου γεννήθηκε στα Σέρρας το 1871 όπου τελείωσε το Γυμνάσιο Σερρών. Επειδή γνώριζε ξένες γλώσσες διετέλεσε διερμηνέας του Ελληνικού Προξενείου Σερρών.
Ήταν μέλος της επαναστατικής οργάνωσης «Φιλική Μακεδονική Εταιρεία».
Το 1907 ύστερα από καταγγελίες Βουλγάρων συνελήφθη και φυλακίστηκε για 6 μήνες και παραπέμφθηκε στο έκτακτο στρατοδικείο Θεσσαλονίκης από το οποίο και αθωώθηκε.
Διετέλεσε Πρόεδρος του Ιστορικού Ομίλου ΟΡΦΕΑ Σερρών 1908 - 1909
Δολοφονήθηκε στις 17 Δεκεμβρίου 1909 στην παραλία Θεσσαλονίκης από πράκτορες του Νεοτουρκικού κομιτάτου.
Η κηδεία του έγινε την άλλη μέρα με έξοδα του Ελληνικού Γενικού Προξενείου Θεσσαλονίκης

Σύντομη ιστορία του καταφυγίου του ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ ΣΤΗΝ ΙΜΤ ΠΡΟΔΡΟΜΟΥ

Η ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου βρίσκεται στους πρόποδες του Μποζ Νταγ (Μενοικίου) όρους σε υψόμετρο 300 μ σε μια θαυμάσια τοποθεσία.

Έξω από τον περίβολο της Μονής και ακριβώς απέναντι από την είσοδο σε οίκημα της Μονής το οποίο παραχώρησε ο τότε Ηγούμενος της Μονής Ιγνάτιος Ιερομόναχος με την έγκριση του τότε Μητροπολίτη Σερρών και Νιγρίτης Κηρού Κωνσταντίνου Μεγκρέλη το 1933 ο ΕΟΣ Σερρών δημιούργησε το Ορειβατικό Καταφύγιο.

Ο ΕΟΣ Σερρών καθιέρωσε την ημέρα των Θεοφανίων στο καταφύγιο του στο Μοναστήρι του Τιμίου Προδρόμου να κόβει την Βασιλόπιτα αφού προηγουμένως παρακολουθήσουν τα μέλη του τον Αγιασμό των υδάτων στην εκκλησία της Μονής.

Εκείνα τα χρόνια η μετάβαση στο Μοναστήρι γίνονταν πάντοτε πεζή.

Το επισκεύασε και συντηρούσε όλο το διάστημα που το χρησιμοποιούσε παρ’ όλες τις οικονομικές δυσχέρειες που αντιμετώπιζε και χάρις στις προσπάθειές αυτές σώθηκε και υπάρχει μέχρι σήμερα και δεν κατέρρευσε όπως όλα τα αλλά που υπήρχαν έξω από τον περίβολο της Μονής.

Όλες οι εργασίες εις το καταφύγιο αυτό γινόταν δια της προσωπικής εργασίας και δωρεών διαφόρων μελών του Ομίλου.

Το έτος 1955 γίνεται ο επίσημος εορτασμός των εικοσιπεντάχρονων του Τμήματός. Ο εορτασμός γίνεται στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου. Στην εκκλησία της Μονής τελέσθηκε μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των αποβιωσάντων μελών του Τμήματός και όλων των πεσόντων ορειβατών και χιονοδρόμων του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου κατά τους πολέμους.

Εν συνεχεία έγινε συγκέντρωση στον χώρο του καταφυγίου στο ευρύχωρο χαγιάτι.

Στη γιορτή παρευρέθησαν οι αρχές της πόλεως, όλα τα μέλη μας με τις οικογένειές τους, φίλοι του ορειβατικού, συνάδελφοι Ορειβάτες από όλη την Ελλάδα.

Το Τμήμα εξέδωσε αναμνηστικό σήμα για τα 25 χρόνια του.

Στις 10 Οκτωβρίου 1955 ο ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ γιόρτασε  τα 150 χρόνια από την επανάσταση του 1821 στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου όπου τελέσθηκε Δοξολογία χοροστατούντος του Σεβασμιότατου Μητροπολίτου Σερρών και Νιγρίτης κ.κ Κωνσταντίνου Καρδαμένη, μνημόσυνο υπέρ των πεσόντων Ιερομονάχων της ως άνω Ιερής Μονής και ορειβατών και χιονοδρόμων του Ελληνικού Ορειβατικού Συνδέσμου κατά τους Αγώνες υπέρ της Ελευθερίας του Έθνους.

Επακολούθησε σχετική ομιλία από τον τότε γραμματέα του ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ Νικόλαου Χρηστίδη και του Στρατηγού Δ/τού της Χ Μεραρχίας κ Γρηγ Μπονάνου και έγιναν τα αποκαλυπτήρια της εντειχισθείσης υπό του τμήματός μας αναμνηστικής πλάκας για τις θυσίες και τους αγώνες της Ι.Μ.Τ. Προδρόμου και των Πατέρων της για την ελευθερία του έθνους μας. 

Έγινε εν συνεχεία απονομή του Αριστείου Ορειβασίας στον Σεβασμιότατο Μητροπολίτη Σερρών και Νιγρίτης κκ Κωνσταντίνο Καρδαμένη τιμής ένεκεν για τις παντοίας προς το Τμήμα μας διευκολύνσεις και τιμής ένεκεν εις τον Πανοσιολογιώτατον Ηγούμενο της Μονής Χρυσόστομο Κουκουβά για τις πολλαπλές εξυπηρετήσεις προς το Τμήμα.

Το 1987 η Μονή μετετράπη σε γυναικεία και έτσι στις 11 Αυγούστου 1987 εγκαταστάθηκε Αδελφότης Καλογραιών με Γερόντισσα την Φεβρωνία.

Κατά το έτος 1989 για το καταφύγιο αυτό στην Ι.Μ.Τ. Προδρόμου δυστυχώς δεν εξευρέθει συμβιβαστική λύση.

Βγήκε απόφαση από το Δικαστήριο εις βάρος του ΕΟΣ  Σερρών και έπρεπε να το εγκαταλείψει.

Κατόπιν όμως αυτού ο ΕΟΣ Σερρών ήλθε σε συνεννόηση με την Ηγουμένη και συμφώνησε να παραμείνει μέχρι τον Ιούνιο 1993.

Ο Ε.Ο.Σ. Σερρών στα πλαίσια του εορτασμού των 60 χρόνων του, από την ίδρυση του, πραγματοποίησε εορταστική εκδήλωση την Κυριακή  11 Νοεμβρίου στην Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου.

Μετά την Θεία Λειτουργία στην εκκλησία της Μονής την οποία παρακολούθησαν 150 και πλέον μέλη του Ε.Ο.Σ. Σερρών τελέσθηκε μνημόσυνο υπέρ αναπαύσεως των ψυχών των αποβιωσάντων μελών του Συλλόγου κατά την εξηκονταετία που πέρασε.

Μετά το μνημόσυνο συγκεντρώθηκαν όλοι παλαιοί και νέοι Ορειβάτες και Ορειβάτισσες στην μεγάλη αίθουσα που είναι στο ισόγειο του καταφυγίου όπου έγινε μια ειδική τελετή για τα παλαιά μέλη του Συλλόγου.

Στη συνέχεια ο τότε Πρόεδρος του Συλλόγου Νικ Χρηστίδης απηύθυνε χαιρετισμό προς τους παριστάμενους αναφερθείς και εν ολίγοις στο ιστορικό της Ιδρύσεως του Συλλόγου και τις δραστηριότητές του.

Μετά την ομιλία του Προέδρου την οποία παρακολούθησαν όλοι με συγκίνηση γιατί έζησαν τις σπάνιες παλιές καλές ορειβατικές στιγμές, ο Πρόεδρος επέδωσε στην Ηγουμένη της Μονής Μοναχή Φεβρωνία το αναμνηστικό σήμα του Συλλόγου που εξέδωσε για τα 60 χρόνια.

Μετά το τέλος της συγκινητικής πράγματι αυτής τελετής οι παριστάμενοι επισκέφθηκαν την έκθεση φωτογραφιών των δραστηριοτήτων του Συλλόγου από το 1930 μέχρι το 1990 που λειτούργησε στο χαγιάτι του Καταφυγίου.

Το Καταφύγιό αυτό λειτούργησε για 60 ολόκληρα χρόνια ήτοι από το 1933 έως το 1993 και ήταν το ορμητήριο για πολλές εκδρομές στην γύρο περιοχή όπως και στο ερειπωμένο χωριό Λάκκος που βρίσκετε κοντά στην Μονή.  

Από το καταφύγιο αυτό πέρασε χιλιάδες κόσμος στα χρόνια της λειτουργίας του.

Ορειβάτες μικροί και μεγάλοι, Πρόσκοποι, μαθητές σχολείων απλός κόσμος που με αφορμή τον ορειβατικό επισκέπτονταν το βουνό και το μοναστήρι.

Ένα μοναστήρι που τότε δεν είχε την προβολή που έχει σήμερα και το γνώριζαν ελάχιστοι.

Ο Ορειβατικός ήταν ο φύλακας άγγελος του μοναστηριού όταν εκείνα τα δύσκολα χρόνια έμεναν σε αυτό ένας δυο καλόγεροι μόνο.

Πιστεύω ότι για όλους αυτούς τους λόγους, προς τιμήν του ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ, των μελών του που με προσωπική εργασία και δωρεές το κράτησαν, αλλά και για τις αναμνήσεις όλων αυτών που πέρασαν από αυτό αναπολώντας τα νεανικά τους χρόνια με τις ορειβατικές δραστηριότητες, πιστεύω ότι θα έπρεπε να τοποθετηθεί μια πλάκα που να αναφέρει ότι στον χώρο αυτό υπήρχε το καταφύγιο του ΕΟΣ ΣΕΡΡΩΝ για 60 ολόκληρα χρόνια.

Επίσης απορία με προκαλεί το γεγονός της απομάκρυνσης της πλάκας που υπήρχε εκεί και τοποθέτησε όπως ανέφερα ο ορειβατικός Σερρών για τις θυσίες και τους αγώνες της Ι.Μ.Τ. Προδρόμου και των Πατέρων της για την ελευθερία του έθνους μας.

….με εισφορές των Σερραίων χτίστηκε ο ΟΡΦΕΑΣ με εισφορές των Σερραίων η αποκατάσταση του …

Παρακολουθήσαμε στις 18 Νοεμβρίου 2015 ημέρα Τετάρτη, την εκδήλωση στην αίθουσα του παλαιού ΟΡΦΕΑ, στο πλαίσιο του εορτασμού των 110 χρόνων από την ίδρυση του, την παρουσίαση του βιβλίο του Δρ Ιστορίας και Αρχαιολογίας κ Πέτρου Σαμσάρη με τίτλο «Ο Όμιλος ΟΡΦΕΑΣ Σερρών και η εθνική του δράση στον απελευθερωτικό αγώνα».

Θα ήθελα να μείνω στο σημείο που αναφέρεται ο συγγραφέας στο ιστορικό κτήριο του ΟΡΦΕΑ σχετικά με την διαφύλαξη του, τις επισκευές του και την ανακαίνιση του.

Στην σελίδα 37 του βιβλίου ο συγγραφέας αναφέρει….το ιστορικό κτήριο του Ομίλου Ορφέα που ορθώνεται εδώ και επάνω από έναν αιώνα, χαρακτηρισμένο σήμερα ως διατηρητέο και που προσφάτως ανακαινίστηκε χάρη στις άοκνες προσπάθειες της Προέδρου του Ομίλου κας Γιούλης Σπυρίδου και την αμέριστη συμπαράσταση του Δημάρχου Σερρών κ.Πέτρου Αγγελίδη, αποτελεί αδιάψευστο μάρτυρα, όχι μόνο της πολιτιστικής, αλλά και της εθνικής δράσης του Ομίλου.

Πολύ σωστά τα αναφέρει και κανείς δεν αμφισβήτησε ποτέ ούτε την αγάπη και τις προσπάθειες της προέδρου του ΟΡΦΕΑ για τον όμιλο αλλά ούτε και την βοήθεια της Δημοτικής Αρχής.

Θα ήθελα όμως να θυμίσω, όπως έγραψε στις 20 Νοεμβρίου 2008 η αξιόλογη δημοσιογράφος της πόλης μας Αριάδνη Παπαφωτίου στο blog της ΚΑΘΡΕΠΤΗΣ αλλά και όλος ο Σερραϊκος τύπος (το αναφέρω διότι μου είχε αρέσει πολύ ο τίτλος του άρθρου της) ….με εισφορές των Σερραίων χτίστηκε ο ΟΡΦΕΑΣ με εισφορές των Σερραίων ξεκινάει η αποκατάσταση του …

Στο άρθρο της συνεχίσει και αναφέρεται στην εκδήλωση συναυλία με τίτλο «Συναυλία για τον ΟΡΦΕΑ» που δόθηκε με επικεφαλής τον συμπολίτη μας καλλιτέχνη Γ. Αδρέου πλαισιωμένος από τους αξιόλογους υπόλοιπους καλλιτέχνες  Χ. Θηβαίος, Κ. Λειβαδάς, Ε. Τσαλιγοπούλου, Θ. Γκόνης, Μ. Καραντίνης, και Γ. Νέγκα.

Οι καλλιτέχνες ήρθαν και τραγούδησαν αφιλοκερδώς και το κοινό ήξερε πως δίνει τα χρήματά του, για το σκοπό της συναυλίας.

Την αποκατάσταση του ιστορικού κτιρίου του «Ορφέα».

Το κτίριο – ορμητήριο των αγωνιστών του Μακεδονικού Αγώνα

Η ιδέα ήταν του γιο του πρώην Δημάρχου μας Ανδρέα Ανδρέου καλλιτέχνη Γ. Ανδρέου για την αποκατάσταση της στέγης που είχε αρχίσει ήδη να πέφτει και άλλων σημαντικών εσωτερικών φθορών από υγρασία και παλαιότητα.

Η αίθουσα ήταν ασφυκτικά γεμάτη και ο χώρος του θεάτρου «Αστέρια» των 550 θέσεων φάνηκε πολύ μικρός για την φιλοξενία της εκδήλωσης.

Όλα τα έσοδα της συναυλίας δόθηκαν για τον σκοπό αυτό. 

Για την διάσωση του κτηρίου ευαισθησία έδειξαν και πολλοί άλλοι συμπολίτες μας Σερραίοι οι οποίοι συνέδραμαν οικονομικά, ώστε να ανακαινισθεί και να επαναλειτουργήσει όπως είχε πει ο Δήμαρχος μας Πέτρος Αγγελίδης και η Πρόεδρος του Ομίλου ΟΡΦΕΑ εκφράζοντας την ικανοποίηση τους για την ευαισθησία των συμπολιτών μας κατά την διάρκεια του Αγιασμού του κτηρίου, που πραγματοποιήθηκε το απόγευμα της Δευτέρας 30 Οκτωβρίου 2012.

Αξίζει να θυμίσουμε και την μεγάλη οικονομική προσφορά της ΣΥΝΕΤΑΙΡΙΣΤΙΚΗΣ ΤΡΑΠΕΖΑΣ που είχε αναλάβει την ανακαίνιση της εξωτερικής όψεως του κτηρίου καθώς και το ενδιαφέρον και την οικονομική προσφορά του Μητροπολίτη μας.

Όπως θυμάμαι στην ομιλία της Προέδρου του ΟΡΦΕΑ κ. Γιουλης Σπυριδου την ημέρα εκείνη τον εγκαινίων είχε πει χαρακτηριστικά ότι επιχειρηματίες, ιδιώτες, πολιτιστικοί σύλλογοι, ακόμη και μικρά παιδιά που στερήθηκαν το χαρτζιλίκι τους, στήριξαν οικονομικά την προσπάθεια αυτή και το κτήριο σώθηκε.

Την ημέρα εκείνη υπήρχε και μια στήλη με τα ονόματα όλων των χορηγών.

Η στήλη αυτή υπήρχε για μεγάλο διάστημα στην αίθουσα όπως θυμάμαι από επισκέψεις μου σε αυτή για να παρακολουθήσω κάποιες εκδηλώσεις.

Με λύπη μου παρατήρησα χθες ότι αυτή απουσίασε. Ευτυχώς την ημέρα των εγκαινίων την είχα βγάλει φωτογραφία και σώζονται τα ονόματα όλων που είχαν συμβάλει οικονομικά την προσπάθεια αυτή.

Περίμενα στο βιβλίο από την στιγμή που κάνει αναφορά στην ενέργεια αυτή να συμπεριλαμβάνονται εν περιλήψει  και αυτά που αναφέρω προς τιμήν όλων αυτών που βοηθήσαμε.

Επίσης θα παρακαλούσα αν υπάρχει κάπου αυτή η στήλη να ξανά τοποθετηθεί προς τιμήν όλων αυτών._

ΧΡΗΣΤΟΣ Ν. ΧΡΗΣΤΙΔΗΣ

                                                                                                       MSc. ΓΕΩΠΟΝΟΣ

Το ιστορικό κτήριο του ΟΡΦΕΑ. Η διαφύλαξη του, οι επισκευές του και η πρόσφατη ανακαίνιση του.

Η πρώτη φορά που σώθηκε το κτήριο ήταν όταν το 1913 οι Βούλγαροι κομιτατζήδες έκαψαν την πόλη, θέλησαν να κάψουν και το κτίριο του ΟΡΦΕΑ, το οποίο όμως γλίτωσε με τις ενέργειες του Ισραηλίτου μεγαλοεπιχειρηματία του Αζαρία, που κατοικούσε παραπλεύρως δωροδοκώντας τους διαθέτοντας μεγάλα χρηματικά ποσά και το κτίριο σώθηκε αλλά δεν γλίτωσε την λεηλασία όλων των μουσικών οργάνων των επίπλων και λοιπόν ειδών.

Το 1916 αρχίζει ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος και στην πόλη μας έρχονται και πάλι οι Βούλγαροι και η δράση του ΟΡΦΕΑ σταματά.

Το 1918 βρίσκει τον ΟΡΦΕΑ διαλυμένο και το κτίριο λεηλατημένο, ρημαγμένο σε κακά χάλια και να χρησιμοποιείται ως τόπος συγκεντρώσεως, λοιμοκαθαρτήριο των πασχόντων από τον εξανθηματικό τύφο.

Τον επόμενο χρόνο 1919 μια παρέα 16 νέων οι Κιδιαμόπουλος, Θεόδωρος Χρηστίδης, Αθανάσιος Φωτιάδης, Κώστας Παπαλεξίου, Νίκος Στεφανίδης, Γεώργιος Τουντζής, Χρήστος Σταυρίδης, Αθανάσιος Τσιρώνας, Κώστας Μανούσκας, Νίκος Πόρναλης, Κώστας Καζαντζής, Κώστας Τσαρουχόπουλος, Άγγελος Αμπατζής, Επαμεινώνδας Κύρου, Νικόλαος Χρυσοχόου, και Ιωάννης Νούλης αποφασίζουν την ανασύσταση του ΟΡΦΕΑ με την επωνυμία Μουσικογυμναστικός Σύλλογος «Η Αναγέννηση πρώην ΟΡΦΕΑΣ» και ξεκινούν της εργασίες αποκατάστασης του.

Το 1924 το κτίριο του ΟΡΦΕΑ επιτάσσεται από την Μεραρχία Σερρών και εγκαθίσταται σε αυτό ο 6ος Λόχος του Συν/τος γιατί την εποχή εκείνη γίνονταν επισκευή των στρατώνων.

Τα χρόνια περνούν και έρχεται το 1940 με την κήρυξη του Ελληνοιταλικού πολέμου και εν συνεχεία το 1941 η εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα.

Δυστυχώς οι Γερμανοί παραδίνουν και την φορά αυτή τα μέρη μας στους Βουλγάρους.

Γνωρίζουν την ιστορία του ΟΡΦΕΑ και την πατριωτική του δράση και θέλοντας να εξαφανίσουν κάθε ίχνος της Μακεδονομαχικής του ιστορίας αφού λεηλάτησαν το κτίριο αποφασίζουν να το κατεδαφίσουν.   Για καλή τύχη τον σκοπό τους αντιλαμβάνεται ένας γείτονας υπάλληλος της Αυστροελληνικής εταιρείας καπνών Χρήστος Μηχανικός και σπεύδει στα γραφεία της εταιρείας και ανακοινώνει τους σκοπούς των Βουλγάρων.

Αμέσως οι υπηρετούντες τότε στην εταιρεία αυτή ορφικοί Χρυσόγονος, Μπούρας και Χρήστος Μηχανικός μετέφεραν στο κτίριο μερικά δέματα καπνού από τις αποθήκες τους και τοποθετούν την Γερμανική σημαία.

 Έτσι οι Βούλγαροι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον σκοπό τους να κατεδαφίσουν το ιστορικό αυτό κτίριο και έτσι σώθηκε μεν το κτίριο αλλά τελείως κατεστραμμένο.

Τελειώνει επιτέλους ο Δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και οι κατακτητές εγκαταλείπουν την πόλη μας.

Ο ΟΡΦΕΑΣ είναι διαλυμένος, το ιστορικό κτίριο κατεστραμμένο.

Ανασυγκροτείται αμέσως ο ΟΡΦΕΑΣ και αρχίζει η εξεύρεση χρημάτων για την επισκευή του κτιρίου.

Μετά από πολύ προσπάθεια το τότε Διοικητικό Συμβούλιο με Πρόεδρο, τον Πάρεδρο του Δήμου (τότε ίσχυε ο Θεσμός αυτός) Χρήστο Χρηστίδη κατορθώνει και εξευρίσκει χρήματα από τον Δήμο Σερρών με Δήμαρχο τον Βασίλειο Χατζηιακώβου και από τον Νομάρχη Γεώργιο Τσέλικα καθώς και από τον τότε υπουργό Ανοικοδομήσεως και έτσι αρχίζουν οι εργασίες επισκευών στην Ιστορική Αίθουσα η οποία ήταν ερείπιο εκ των Βουλγαρικών βανδαλισμών και επίκετο η κατάρρευσής της.

Μέσα σε 9 μόνον μήνες με δαπάνη 150.000 δραχμών της εποχής εκείνης παραδίδεται η αίθουσα για χρήση στους Σερραίους και γίνονται τα εγκαίνια την 28 Οκτωβρίου 1950.

Για το μεγάλο αυτό έργο που επιτεύχθη σε τόσο σύντομο χρονικό διάστημα για την εποχή εκείνη, ο Ιατρός Χρήστος Χρηστίδης ανακηρύχθηκε υπό της Γενικής Συνελεύσεως Επίτιμος Ισόβιος Πρόεδρος του Ομίλου και ψηφίστηκε να υπάρχει η φωτογραφία του στην αίθουσα του παλαιού ΟΡΦΕΑ.  

Με πρωτοβουλία του μέλους το ομίλου Μίμη Στεφανίδη συγκεντρώνονται 480 καρέκλες για τις ανάγκες της αίθουσας.

Η αίθουσα αυτή του ιστορικού κτιρίου που υπέστη τόσες καταστροφές και που τελικά σώθηκε, για πάρα πολλά χρόνια ήταν η μόνη σχεδόν αίθουσα στην πόλη μας η οποία φιλοξένησε όλες τις δραστηριότητες των συμπολιτών μας και των Συλλόγων της.

Φιλοξένησε θιάσους ερασιτεχνικούς και επαγγελματικούς και στέγασε για αρκετό χρονικό διάστημα κινηματογράφο.

Στην αίθουσα αυτή δίδονταν όλοι οι επίσημοι χοροί και στέγασε όλες τις δραστηριότητες του Συλλόγου μας μουσικές θεατρικές καλλιτεχνικές, εκθέσεις και άλλες.

Η τελευταία φορά που έγιναν ενέργειες για την σωτηρία του κτηρίου είναι αυτές στις οποίες κάνω την αρχική αναφορά και εύχομαι αυτό το κτήριο να μείνει για πάντα.

Ο σύλλογος ΟΡΦΕΑΣ είναι η ιστορία μας.

Είναι η ιστορία της πόλης μας και θα πρέπει όλοι οι Σερραίοι να είμαστε μέλη του.

Ομιλία του Προέδρου του ΟΡΦΕΑ Νικόλαου Χρηστίδη κατά την Πανηγυρική Εκδήλωση για τα 100 χρόνια του ΟΡΦΕΑ στις 9 Φεβρουαρίου 2005

Ο ΟΡΦΕΑΣ γιορτάζει φέτος τα 100 χρόνια από την ίδρυσή του.
Η ιστορία είναι μεγάλη και είναι συνυφασμένη με την ιστορία της πόλης μας.
Θα προσπαθήσω όσο πιο σύντομα γίνεται να σας παρουσιάσω τα κυριότερα γεγονότα που σημάδεψαν την ζωή του ΟΡΦΕΑ και να αποδώσω ελάχιστο φόρο τιμής σε εκείνους που αγωνίστηκαν τόσο για την δημιουργία όσο και για την συνέχιση της ύπαρξης του μέχρι τις μέρες μας.
Είναι εποχή που τα Σέρρας είναι ακόμη υπό την Τουρκική κατοχή, ενώ συγχρόνως αρχίζουν να δρούν τα Βουλγάρικα κομιτάτα με σκοπό τον εκβουλγαρισμό των Ελλήνων της Μακεδονίας τα οποία αρχίζουν να προβαίνουν σε λεηλασίες και διωγμούς του Ελληνικού πληθυσμού.
Την εποχή αυτή ιδρύεται η μυστική επαναστατική οργάνωση το «Μακεδονικό κομιτάτο» με Παραρτήματα σε όλες τις πόλεις της Μακεδονίας που άρχισε να δρα προς αντιμετώπιση των Βουλγάρων κομιτατζήδων.
Οι Σερραίοι δίνουν το παρόν στο Μακεδονικό αγώνα.
Αυτή την κρίσιμη Ιστορική στιγμή για την πόλη μας αλλά και για ολόκληρο τον Νομό μας οι Σερραίοι Μακεδονομάχοι για να καλύπτονται οι δραστηριότητές τους στα μάτια των Τούρκων την 1η Αυγούστου 1905 συγκεντρώνονται στο εξοχικό κέντρο του Χρήστου και πίσω από τον μπουφέ του καφενείου 12 Σερραίοι οι :
Γεώργιος Κικόπουλος Ωρολογάς 
Παναγιώτης Κεχαγιάς Κρεοπώλης
Νάκης Κούλας Κρεοπώλης 
Κωνσταντίνος Κεχαγιάς Υποδηματοποιός 
Θωμάς Βλαχόπουλος Έμπορος 
Χρήστος Δέλλιος ή Φεσσάς Πιλοποιός 
Δημήτριος Μαντζουρίδης Υφασματοπώλης 
Γεώργιος Νάσιουτζικ Ξυλέμπορος 
Νικόλαος Ζιώγας Εστιάτορας
Μιχαήλ Πετσίδης Υποδηματοποιός
Αναστάσιος Μανάβης Κρεοπώλης 
Εμμανουήλ Λουκάς Ράφτης

και με την συμπαράσταση των Στέφανου Αναστασίου Παντοπώλη , Δημοσθένη Καραστογιάννη Παντοπώλη, Πέτρου Πέτρου Καφεπώλη, Ορέστη Περδικάρη Επιχειρηματία, Γεωργίου Πολυμέρη Μεταφορέα, Κώστα Τριανταφυλλίδη Εμπόρου, Αδάμ Γκούμα Ξενοδόχου, Εμμανουήλ Χατζηδημητρίου Έμπορου και Νικολάου Τίλα, αποφασίζουν την ίδρυση της οργάνωσης υπό την επωνυμία «ΟΜΙΛΟΣ ΟΡΦΕΥΣ» στην οποία έδωσαν Μουσικοαθλητικό χρώμα.
Ο ιδρυθείς πλέον ΟΡΦΕΑΣ ανέλαβε όλη την διακίνηση του Μακεδονικού αγώνα της Περιφέρειας υπό την αιγίδα του Ελληνικού Προξενείου.
Με την ίδρυση του ΟΡΦΕΑ από την επόμενη ημέρα όλοι οι Σερραίοι ανήκουν στον ΟΡΦΕΑ και εκτελούν τις διαταγές της Διοίκησής του.
Άλλοι χρησιμοποιούνται ως οδηγοί των Αντάρτικων Ομάδων και άλλοι μεταφέρουν τρόφιμα, όπλα ή πολεμοφόδια.
Όλα τα σπίτια είναι υποχρεωμένα όταν ειδοποιούνται να έχουν την πόρτα τους ανοιχτή για να μπουν οι αντάρτες για να αναπαυθούν ή να κρυφτούν όταν καταδιώκονται.
Ο ΟΡΦΕΑΣ αμέσως μετά την ίδρυσή του ενοικίασε ένα σπίτι στην τότε οδό Αγίου Νικολάου και εκεί άρχισε την εθνική αλλά και την πολιτιστική του δράση ιδρύοντας τμήματα μουσικό, θεατρικό και Αθλητικό.
Έτσι λοιπόν ενώ στο ένα δωμάτιο ακούονταν μουσική στο άλλο δωμάτιο οι αρμόδιοι ασχολούνταν με το εθνικό ζήτημα και κανόνιζαν την δράση των αντάρτικων Σωμάτων.
Το σπίτι όμως αυτό σύντομα άρχισε να μην ικανοποιεί τις ανάγκες του Ομίλου και έτσι αποφασίζεται να ανεγείρουν δική τους στέγη, ένα κτίριο μεγαλοπρεπές που θα μπορούσε να στεγάσει όλες τις δραστηριότητές του. 
Υπήρχαν στο ταμείο τους 325 λίρες, τα υπόλοιπα χρήματα που χρειάζονταν συγκεντρώθηκαν από υποχρεωτική εισφορά με επιβολή φορολογίας στα καπνά 10 παράδες στην οκά, και από διάφορες προσφορές.
Το οικόπεδο που χρειάζονταν το δώρισε η οικογένεια Χατζηλαζάρου στην Ελληνική κοινότητα, η οποία στη συνέχεια το παραχώρησε στον ΟΡΦΕΑ.
Τα σχέδια του κτιρίου γίνονται από τον Ιταλό αρχιτέκτονα Τζιοβάνι, και αμέσως αρχίζουν οι εργασίες.
Γίνεται η εκσκαφή των θεμελίων και ορίζεται να τεθεί ο θεμέλιος λίθος ημέρα Κυριακή.
Την νύχτα του Σαββάτου μια ομάδα Μακεδονομάχων με μεγάλη προφύλαξη τοποθέτησε σε μια γωνιά των θεμελίων σταυρωτά ένα γκρα (όπλο της εποχής εκείνης) και ένα γϊαταγιάνι (σπαθί) και ρίχνει αρκετά αργυρά Ελληνικά νομίσματα για να είναι σημείο της Ελληνικότητας της Μακεδονίας για τις μέλλουσες γενιές. Επίσης τοποθετεί και ένα μπουκάλι μέσα στο οποίο υπήρχε χαρτί όπου είναι γραμμένο με σινική μελάνη ο χρόνος ιδρύσεως και οι σκοποί του ΟΡΦΕΑ, και όλα αυτά τα σκεπάζουν με λίγο χώμα και όλη νύχτα τα φρουρούν.
Το πρωί εκείνης της Κυριακής η πόλη ξυπνά από τους χαρμόσυνους ήχους της φιλαρμονικής του Ορφέα η οποία γυρίζει σε όλες τις συνοικίες και καλεί τους Σερραίους στο ιστορικό αυτό γεγονός της έναρξης της ανέγερσης του ιστορικού κτιρίου του Ορφέα.
Την καθορισθείσα ώρα προσέρχεται ο Έλληνας Πρόξενος με το προσωπικό του Προξενείου και ακολουθούν οι πρόξενοι της Αγγλίας, της Γαλλίας και της Ιταλίας και σε λίγη ώρα φθάνει ακολουθούμενος από χωροφύλακες ο Μουτεσαρίφης (Τούρκος Νομάρχης) και ο Μιλαλάι (Τούρκος Στρατηγός) Διοικητής της Μεραρχίας και αρχίζει η τελετή υπό τις ευλογίες του τότε Μητροπολίτου Γρηγορίου. 
Είναι μια ιστορική στιγμή για τους Σερραίους, που ζητωκραυγάζουν, αγκαλιάζονται και φιλιούνται ευχόμενοι καλή Λευτεριά. 
Οι εργασίες προχωρούν με γρήγορους ρυθμούς υπό την επίβλεψη του φανατικού Μακεδονομάχου Κώτσου Καράμπελα και σε σύντομο χρόνο είναι έτοιμο το κτίριο.
Γίνονται τα εγκαίνια του στις 27/7/1909 από τον τότε Μητροπολίτη Αθανάσιο Πιπέρα και παραδίδεται προς χρήση στους ορφικούς, αλλά και σε όλους τους Σερραίους.
Στοίχισε την εποχή εκείνη 1112 λίρες τουρκικές, σημαντικό ποσό.
Παραπλεύρως του κτιρίου ήταν το απέραντο γυμναστήριο εξοπλισμένο με όλα τα απαραίτητα όργανα γυμναστικής όπου οι νέοι γυμνάζονταν για να είναι έτοιμοι για τους Εθνικούς αγώνες. Υπήρχε ακόμη και η υπαίθρια θεατρική σκηνή. 
Μέσα στην αίθουσα διδάσκονταν η μουσική. Σχηματίστηκε γρήγορα μια τέλεια φιλαρμονική ορχήστρα, μια πολυπληθής χορωδία και ένα συγκρότημα μαντολινάτας ενώ παράλληλα καλλιεργείται το θέατρο και δίδονται τακτικά θεατρικές παραστάσεις που αφήναν εποχή.
Ενώ αυτά γίνονται, με την κάλυψή τους συγκεντρώνονταν οι Μακεδονομάχοι και έπαιρναν αποφάσεις για τον Αγώνα, και προγραμμάτιζαν τις δράσεις τους.
Το 1913 που οι Βούλγαροι κομιτατζήδες έκαψαν την πόλη, θέλησαν να κάψουν και το κτίριο του ΟΡΦΕΑ, το οποίο όμως γλίτωσε με τις ενέργειες του Ισραηλίτου μεγαλοεπιχειρηματία, του Αζαρία, που κατοικούσε παραπλεύρως δωροδοκώντας τους διαθέτοντας μεγάλα χρηματικά ποσά και το κτίριο σώθηκε αλλά δεν γλίτωσε την λεηλασία όλων των μουσικών οργάνων των επίπλων και λοιπών ειδών.
Σε λίγο τα Σέρρας απελευθερώθηκαν ο εθνικός σκοπός πλέον του ΟΡΦΕΑ εξέλιπε και έτσι απερίσπαστοι οι ορφικοί στρέφονται αποκλειστικά στο δεύτερο σκοπό την μουσική, το θέατρο και τον Αθλητισμό.
Στις αρχές του 1914 στην Γενική Συνέλευση συζητήθηκε η μετατροπή του Συλλόγου σε πολιτικό Σωματείο που επιτεύχθηκε παρά τις αντιρρήσεις πολλών μελών και ονομάσθηκε Σωματείο ΦΙΛΙΠΠΟΣ, η κατάσταση όμως αυτή δεν διήρκησε για πολύ και έτσι ο Σύλλογος παίρνει και πάλι την αρχική του μορφή και ονομάζεται «Μουσικός Γυμναστικός Σύλλογος ΟΡΦΕΑΣ».
Δυστυχώς το 1916 αρχίζει ο πρώτος παγκόσμιος πόλεμος και στην πόλη μας έρχονται και πάλι οι Βούλγαροι και η δράση του ΟΡΦΕΑ σταματά. Τα μέλη του μαζί με πολλούς Σερραίους συλλαμβάνονται και στέλνονται ως Ντουρτουβάκια, όμηροι στην Βουλγαρία και εκεί υποφέρουν τα πάνδεινα.
Το 1918 τελειώνουν τα βάσανά τους και επιστρέφουν στην πατρίδα. Βρίσκουν τον ΟΡΦΕΑ διαλυμένο και το κτίριο λεηλατημένο, ρημαγμένο σε κακά χάλια και να χρησιμοποιείται ως τόπος συγκεντρώσεως, λοιμοκαθαρτήριο των πασχόντων συμπολιτών τους από τον εξανθηματικό τύφο.
Δεν απελπίζονται και τον επόμενο χρόνο 1919 μια παρέα 16 νέων οι Κιδιαμόπουλος, Θεόδωρος Χρηστίδης, Αθανάσιος Φωτιάδης, Κώστας Παπαλεξίου, Νίκος Στεφανίδης, Γεώργιος Τουντζής, Χρήστος Σταυρίδης, Αθανάσιος Τσιρώνας, Κώστας Μανούσκας, Νίκος Πόρναλης, Κώστας Καζαντζής, Κώστας Τσαρουχόπουλος, Άγγελος Αμπατζής, Επαμεινώνδας Κύρου, Νικόλαος Χρυσοχόου και Ιωάννης Νούλης αποφασίζουν την ανασύσταση του Ορφέα με την επωνυμία «Μουσικογυμναστικός Σύλλογος Η Αναγέννηση πρώην Ορφέας».
Γιατί δόθηκε η επωνυμία αυτή δεν είναι εξακριβωμένο. Μέσα στους σκοπούς του ανασυσταθέντος αυτού Συλλόγου ήταν και η ενίσχυση απόρων προσφύγων και πασχόντων συμπολιτών τους.
Πολλά παλιά μέλη του Ορφέα συμπαρίστανται στην προσπάθεια αυτή και εκλέγουν το Διοικητικό Συμβούλιο το οποίο με την συμπαράσταση όλων αρχίζει τις εργασίες επισκευής του κτιρίου το οποίο σε τρεις μήνες είναι έτοιμο, συγκροτείται το μουσικό τμήμα που δίδει επιτυχημένες συναυλίες και ακολουθεί το θεατρικό τμήμα που δίδει επιτυχημένες παραστάσεις, καθώς και το αθλητικό τμήμα το οποίο έρχεται στην πρώτη σειρά με άριστους αθλητές. 
Ο αθλητής του Ορφέα Αθανάσιος Μπεκιάρης παίρνει μέρος στον Μαραθώνιο δρόμο και έρχεται πρώτος.
Η φήμη του Αθανάσιου Μπεκιάρη φθάνει έξω από τα όρια της Ελλάδος και στους Παμβαλκανικούς αγώνες νικά όλους τους πρωταθλητές των άλλων χωρών που συμμετείχαν στους αγώνες. Και άλλοι όμως αθλητές του Ορφέα διακρίθηκαν στον αθλητικό τομέα.
Το 1924 το κτίριο του Ορφέα επιτάσσεται από την Μεραρχία Σερρών και εγκαθίσταται σε αυτό ο 6ος Λόχος του Συν/τος γιατί την εποχή εκείνη γίνονταν επισκευή των στρατώνων. 
Παρ’ όλα αυτά οι δραστηριότητες συνεχίζονται.
Στο διάστημα αυτό δημιουργείται το ποδοσφαιρικό τμήμα με σημαντικές επιτυχίες.
Το 1934 ο Ορφέας πρωτοστατεί στην δημιουργία ωδείου στην πόλη μας με την επωνυμία ωδείο Σερρών «ΟΡΦΕΑΣ» το οποίο λειτούργησε ως ανεξάρτητος οργανισμός. Στο ιδρυθέν αυτό ωδείο, ο Ορφέας θέλοντας να συμβάλει στην έτι περαιτέρω ανάπτυξη της μουσικής παιδείας στην πόλη μας δώρισε όλα τα μουσικά όργανα της φιλαρμονικής του μεγάλης αξίας.
Τα χρόνια περνούν και έρχεται το 1940 με την κήρυξη του Ελληνοιταλικού πολέμου και εν συνεχεία το 1941 η εισβολή των Γερμανών στην Ελλάδα.
Δυστυχώς οι Γερμανοί παραδίνουν και την φορά αυτή τα μέρη μας στους Βουλγάρους.
Οι Βούλγαροι εγκαθίστανται στην πόλη μας και αρχίζουν απελάσεις και διωγμοί των συμπολιτών μας. Άλλοι φυλακίζονται και άλλοι εξορίζονται καταπατώνται οι περιουσίες τους και πολλά άλλα.
Γνωρίζουν την ιστορία του Ορφέα και την πατριωτική του δράση και θέλοντας να εξαφανίσουν κάθε ίχνος της Μακεδονομαχικής του ιστορίας, αφού λεηλάτησαν το κτίριο αποφασίζουν να το κατεδαφίσουν. Για καλή τύχη τον σκοπό τους αντιλαμβάνεται ένας γείτονας υπάλληλος της Αυστροελληνικής εταιρείας καπνών Χρήστος Μηχανικός και σπεύδει στα γραφεία της εταιρείας και ανακοινώνει τους σκοπούς των Βουλγάρων.
Αμέσως οι υπηρετούντες τότε στην εταιρεία αυτή ορφικοί Χρυσόγονος Μπούρας και Μηχανικός μετέφεραν στο κτίριο μερικά δέματα καπνού από τις αποθήκες τους και τοποθετούν την Γερμανική σημαία.
Έτσι οι Βούλγαροι αναγκάζονται να εγκαταλείψουν τον σκοπό τους να κατεδαφίσουν το ιστορικό αυτό κτίριο και έτσι σώθηκε μεν το κτίριο αλλά τελείως κατεστραμμένο.
Τελειώνει επιτέλους ο Δεύτερος παγκόσμιος πόλεμος και οι κατακτητές εγκαταλείπουν την πόλη μας.
Ο Ορφέας διαλυμένος, το ιστορικό κτίριο κατεστραμμένο.
Ανασυγκροτείται αμέσως ο Ορφέας εκλέγεται Διοικητικό Συμβούλιο και αρχίζει η εγγραφή νέων μελών καθώς και ενέργειες για εξεύρεση χρημάτων για την επισκευή του κτιρίου.
Ο Ορφέας καίτοι άστεγος αρχίζει τις δραστηριότητες των διάφορων τμημάτων του δημιουργείται η μικτή χορωδία και μαντολινάτα καθώς και το θεατρικό τμήμα ενώ συγχρόνως δημιουργούνται νέα τμήματα όπως ομάδα βόλεϊ μπολ, μπάσκετ και άλλα.
Στην γενική Συνέλευση του 1949 ο όμιλος παίρνει και πάλι την παλιά του ονομασία. Μουσικός Γυμναστικός Σύλλογος Ορφέας.
Μετά από πολλή προσπάθεια το τότε Διοικητικό Συμβούλιο με Πρόεδρο τον Χρήστο Χρηστίδη κατορθώνει και εξευρίσκει χρήματα από τον Δήμο Σερρών με Δήμαρχο τον Βασίλειο Χατζηιακώβου και από τον Νομάρχη Γεώργιο Τσέλικα καθώς και από τον τότε υπουργό Ανοικοδομήσεως και έτσι αρχίζουν οι εργασίες επισκευών.
Μέσα σε 9 μόνον μήνες παραδίδεται η αίθουσα για χρήση στους Σερραίους και γίνονται τα εγκαίνια την 28 Οκτωβρίου 1950.
Ακολουθεί η μάχη της καρέκλας με πρωτοβουλία του Μίμη Στεφανίδη και συγκεντρώνονται 480 καρέκλες για τις ανάγκες της αίθουσας.
Η αίθουσα αυτή του ιστορικού κτιρίου που υπέστη τόσες καταστροφές και που τελικά σώθηκε, για πάρα πολλά χρόνια ήταν η μόνη σχεδόν αίθουσα στην πόλη μας η οποία φιλοξένησε όλες τις δραστηριότητες των συμπολιτών μας και των Συλλόγων της.
Φιλοξένησε θιάσους ερασιτεχνικούς και επαγγελματικούς και στέγασε για αρκετό χρονικό διάστημα κινηματογράφο.
Στην αίθουσα αυτή δίδονταν όλοι οι επίσημοι χοροί και στέγασε όλες τις δραστηριότητες του Συλλόγου μας μουσικές, θεατρικές, καλλιτεχνικές εκθέσεις και άλλες.
Στην γενική Συνέλευση του 1960 αποφασίζεται και δίνεται στο σύλλογο η αρχική του ονομασία που είχε κατά την ίδρυσή του το 1905 «Όμιλος Ορφεύς Σερρών» με το οποίο λειτουργεί και σήμερα.
Τον Φεβρουάριο του 1977 το τότε Διοικητικό Συμβούλιο με πρόεδρο τον Γεώργιο Καφταντζή πήρε μια ιστορική απόφαση η οποία ενεκρίθη από την Γενική Συνέλευση των μελών και παρεχώρησε το οικόπεδό του το οποίο είχε αγοραστεί επί της οδού Περιστέρη Κωστοπούλου, επί αντιπαροχή και ανεγέρθηκε η οικοδομή στην οποία βρίσκεται και η νέα μας αίθουσα.
Με την απόφασή του εκείνη και την ανέγερση της οικοδομής εξασφαλίστηκε μια σημαντική ακίνητη περιουσία, εξασφαλίστηκαν ευπρεπή γραφεία για τον Σύλλογο, αίθουσα για την χορωδία και την μαντολινάτα που λειτούργησε για πολλά χρόνια και γραφεία προς ενοικίαση, από τα οποία έχει αρκετά έσοδα για την κάλυψη των λειτουργικών του αναγκών.
Η νέα μας αυτή αίθουσα στέγασε και στεγάζει και σήμερα όλες τις δραστηριότητες του Ορφέα ενώ συγχρόνως διατίθεται σε διάφορους πολιτιστικούς και κοινωνικούς φορείς για την πραγματοποίηση των εκδηλώσεών τους και έτσι απελευθερώθηκε το παλιό ιστορικό κτίριο το οποίο το 1979 επρόκειτο το δημιουργηθέν Κρατικό Θέατρο Ανατολικής Μακεδονίας να αποφασίσει σε ποια πόλη θα είχε την έδρα του εφ’ όσον θα υπήρχε και κατάλληλη αίθουσα το τότε Διοικητικό Συμβούλιο του Ορφέα θέλοντας να συμβάλει στην περαιτέρω ανάπτυξη της πολιτιστικής κίνησης στην πόλη μας διέθεσε την ιστορική του αίθουσα με ένα μικρό συμβολικό μίσθωμα και η διοίκηση του Κρατικού Θεάτρου Αν. Μακεδονίας απεφάσισε και προέκρινε ως έδρα του την πόλη μας και εγκαταστάθηκε στο κτίριο.
Όταν το 1984 διαλύθηκαν τα περιφερειακά αυτά θέατρα και προκειμένου να λειτουργήσει στη πόλη μας το Δημοτικό Περιφερειακό θέατρο Σερρών και πάλι ο Ορφέας διέθεσε με μικρό συμβολικό τίμημα για την στέγαση του ΔΗ.ΠΕ.ΘΕ. την αίθουσα όπου εξακολουθεί να στεγάζεται σε αυτή μέχρι και σήμερα.
Το 1991 ο τότε πρόεδρός μας Γεώργιος Καφταντζής συνέγραψε την ιστορία του Ορφέα την οποία εξέδωσε ο Ορφέας σε έναν καλαίσθητο τόμο και κυκλοφόρησε σε όλη την Ελλάδα για να γίνει γνωστή η μεγάλη ιστορία του σε όλες τις λεπτομέρειες. 
Το ιστορικό αυτό κτίριο του Ορφέα το οποίο υπέστη τόσες καταστροφές αλλά υπάρχει και σήμερα για να θυμίζει την μεγάλη ιστορία του, το Υπουργείο Πολιτισμού με απόφασή του χαρακτηρίσθηκε Ιστορικό διατηρητέο μνημείο διότι είναι άριστα συνδεδεμένο με την κοινωνική και πολιτιστική ζωή της πόλης και τις μνήμες των κατοίκων και θα πρέπει να το διαφυλάξουμε ως κόρη οφθαλμού.
Στην χορωδία και μαντολινάτα του Ορφέα καθώς και στην φιλαρμονική πρώτος μαέστρος διατέλεσε ο Κωνσταντίνος Σγουρός. Επίσης διετέλεσαν ως μαέστροι Διευθυντές αρκετοί σημαντικοί μουσικοί όπως ο αείμνηστος Γιάννης Βαΐου παλαιότερα και αργότερα ο Χρήστος Σταματίου.
Ο Ορφέας κατά διαστήματα δημιούργησε πλην των άλλων και σκοπευτικό τμήμα, τμήμα άρσης βαρών, και τελευταία παλαιστικό τμήμα το οποίο διατηρεί μέχρι σήμερα και το οποίο ανέδειξε σημαντικούς παλαιστές με πανελλήνιες νίκες και πολλές διακρίσεις.
Ο Ορφέας σύμφωνα με το καταστατικό του διατηρούσε από την ίδρυση του τα εξής τμήματα :
Τμήμα μουσικό με μικτή χορωδία 
Τμήμα θεάτρου με θεατρική πειραματική σκηνή 
Τμήμα εκδόσεων και λογοτεχνίας 
Τμήμα πολιτιστικών εκδηλώσεων 
Τμήμα κινηματογραφικής λέσχης 
Τμήμα κουκλοθέατρου 
Τμήμα αθλητικό με παλαιστική ομάδα 

Όλα τα τμήματα του Ορφέα παρουσίασαν και παρουσιάζουν αξιόλογη δραστηριότητα.
Η μικτή χορωδία και μαντολινάτα έγινε γνωστή τόσο σε όλες τις πόλεις της Ελλάδος όσο και σε πολλές πόλεις του εξωτερικού όπου πραγματοποίησε αξιόλογες εμφανίσεις και απέσπασε αξιόλογες διακρίσεις. 
Η θεατρική ερασιτεχνική σκηνή ανέβασε έργα πρωτοποριακά αξιόλογων συγγραφέων τόσο Ελλήνων όσο και ξένων καθώς και συγγραφέων της πόλης μας όπως του Γιώργου Καφταντζή και Ερρίκου Βλάχμπεη και έδωσε παραστάσεις στην πόλη μας και σε άλλες πόλεις και πήρε μέρος σε θεατρικά φεστιβάλς όπου απέσπασε αξιόλογες διακρίσεις. 
Το κουκλοθέατρό μας ψυχαγώγησε αναρίθμητους μικρούς μας φίλους τόσο στην πόλη όσο και σε πολλά χωριά της περιοχής μας.
Το τμήμα εκδόσεων και λογοτεχνίας εξέδωσε κατά καιρούς διάφορα έντυπα με κορυφαία την έκδοση του διμηνιαίου περιοδικού «Ορφεύς» με πλούσια επιστημονική, ιστορική, λογοτεχνική ύλη.
Το τμήμα πολιτιστικών εκδηλώσεων διοργάνωσε πολλές εκδηλώσεις και ποικίλες συναυλίες, ρεσιτάλς, καλώντας αξιόλογα συγκροτήματα και πολλές άλλες εκδηλώσεις πνευματικού, λογοτεχνικού και επιστημονικού ενδιαφέροντος.
Επίσης στα εκθετήρια του ομίλου μας πραγματοποιήθηκαν αξιόλογες εκθέσεις έργων τέχνης Σερραίων και άλλων δημιουργών.
Το αθλητικό μας τμήμα ανέδειξε κατά καιρούς αξιόλογους αθλητές με πανελλήνιες νίκες καθώς και σε βαλκανικούς αγώνες, η δε παλαιστική μας ομάδα έχει αξιόλογες επιτυχίες σε διάφορους παλαιστικούς αγώνες με πανελλήνιες νίκες. Πολλοί δε παλαιστές μας είναι μέλη της εθνικής παλαιστικής ομάδας Ελλάδος.
Γενικώς όλα τα τμήματα μας έχουν αξιόλογη δραστηριότητα.
Ένας σύντομος και περιληπτικός απολογισμός των τμημάτων μας είναι :
1.Η μικτή χορωδία έδωσε 250 συναυλίες στην πόλη μας , στην περιφέρεια μας και σε άλλες πόλεις της Ελλάδας και του εξωτερικού.
2.Φιλοξένησε χορωδίες πολλών Ελληνικών και ξένων πόλεων και έδωσαν 85 συναυλίες στην αίθουσά μας.
3.Οργάνωσε 78 ρεσιτάλς μουσικά.
4.Η εκκλησιαστική χορωδία τέλεσε 50 λειτουργίες σε εκκλησίες της πόλης και της περιοχής μας.
5.Το θεατρικό ερασιτεχνικό μας τμήμα έδωσε 77 θεατρικές παραστάσεις με έργα ελλήνων και ξένων συγγραφέων.
6.Το τμήμα Κουκλοθέατρου το οποίο λειτούργησε τα τελευταία χρόνια έδωσε 55 παραστάσεις στην πόλη και στην περιοχή μας.
7.Φιλοξένησε στην αίθουσά του 15 παραστάσεις ερασιτεχνικών θιάσων άλλων πόλεων.
8.Πραγματοποίησε 32 αγώνες στίβου.
9.Το παλαιστικό τμήμα το οποίο ιδρύθηκε το 1961 συμμετείχε σε 98 διάφορους παλαιστικούς αγώνες.
10.Το ποδοσφαιρικό μας τμήμα το οποίο λειτούργησε μέχρι το 1960 συμμετείχε σε 62 ποδοσφαιρικούς αγώνες.
11.Πραγματοποίησε 38 εκδρομές σε αρχαιολογικούς χώρους της Ελλάδος και του εξωτερικού.
12.Πραγματοποίησε 150 διάφορες άλλες εκδηλώσεις όπως χορούς, καλλιστεία, εκθέσεις, λογοτεχνικές βραδιές, παρουσίαση βιβλίων κ.λ.π.

Για όλη την δραστηριότητά του, εθνική πολιτιστική και αθλητική ο Ορφέας τιμήθηκε με διάφορες τιμητικές διακρίσεις μερικές εκ των κυριοτέρων είναι :
1.Το Χρυσό Μετάλλιο της πόλεως των Σερρών.
2.Το Χρυσό Μετάλλιο του Ροταριανού Ομίλου Θεσσαλονίκης.
3.Το Τιμητικό Δίπλωμα Μνημοσύνης 60 χρόνων των συνεργαζόμενων Προσφυγικών Σωματείων Σερρών.
4.Το Χρυσό Μετάλλιο του Υπουργείου Μακεδονίας – Θράκης.
5.Τον Χρυσό Σταυρό του Αγίου Νικήτα του Νέου από την Ι.Μ. Σερρών και Νιγρίτης.
6.Το Δίπλωμα Τιμής του Συλλόγου Σερραίων Θεσσαλονίκης.

Όλα αυτά τα 100 χρόνια από το 1905 και μέχρι σήμερα όλα τα Δ.Σ. εργάσθηκαν κάτω από αντίξοες συνθήκες αλλά με ζήλο αφοσίωση και αγάπη για τον όμιλό μας και την πόλη μας.
Η στιγμή αυτή είναι ιστορική. Θα μου επιτρέψετε να σας αναφέρω τους επικεφαλείς Προέδρους των εκάστοτε Δ.Σ. που είχαν και όλο το βάρος και την ευθύνη των Συμβουλίων οι οποίοι είναι :
1.Γεώργιος Κικόπουλος Ωρολογάς 1/8/1905-1906
2.Κωνσταντίνος Τενεκετζής Γιατρός 1906-1907
3.Μαρούλης Κωνσταντίνος Ταμίας Τούρκικου Μονοπωλίου Καπνού 1907- Ιούλιο 1907
4.Χατζηαγγέλου Μιχαήλ Οδοντίατρος Ιούλιο 1907-1908
5.Παπάζογλου Ιωάννης Ανθρακέμπορος 1908-1909 
6.Γουσιάδης Νικόλαος Δικηγόρος 1910
7.Κάρσος Φιλοκτήμων Βιβλιοπώλης 1911
8.Καρατζάς Χρήστος Γιατρός 1913-1915
9.Χρηστίδης Χρήστος Γιατρός 1919-1922
10.Σπυρόπουλος Γεώργιος Έμπορος 1923-1924
11.Παπαευαγγέλου Δημήτριος Ασφαλιστής 1925-1927
12.Γαλδέμης Αναστάσιος Καθηγητής 1927
13.Αβτζής Γεώργιος Δικηγόρος 1928-1929
14.Πάτρας Χρήστος Ξυλέμπορος 1930
15.Μόσχου Γεώργιος Δικηγόρος 1931-1932
16.Φωτιάδης Αθανάσιος Δικηγόρος 1933-1934
17.Μόσχου Γεώργιος Δικηγόρος 1935-1936
18.Πατσόπουλος Κωνσταντίνος Δικηγόρος 1937
19.Μητακίδης Αθανάσιος Δικηγόρος 1937-1940
20.Καζαμίας Ορέστης Φαρμακοποιός 1947-1948
21.Χρηστίδης Χρήστος Γιατρός 1949-1955
22.Καζαμίας Ορέστης Φαρμακοποιός 1955-1965
23.Καφταντζής Γεώργιος Δικηγόρος 1966-1967
24.Σταυρίδης Σταύρος Γιατρός 1967-1968
25.Στεφανίδης Δημήτριος Φυτορυούχος 1968-1974
26.Χατζηδήμου Ιωάννης Δικηγόρος 1974-1976
27.Καφταντζής Γεώργιος Δικηγόρος 1976-1984
28.Ιμανίδης Νικόλαος Έμπορος 1984-1989
29.Καφταντζής Γεώργιος Δικηγόρος 1989-1997
30.Χρηστίδης Νικόλαος Δικαστικός 1997- 2006

Από τον Ορφέα πέρασαν είτε ως απλά μέλη είτε ως μέλη Διοικητικών Συμβουλίων είτε ως μαέστροι είτε ως υπεύθυνοι και συντελεστές διαφόρων τμημάτων αξιόλογα πρόσωπα τα οποία το καθένα πρόσφερε ότι μπορούσε, οι παλαιοί δε των πρώτων χρόνων της λειτουργίας του και τη ζωή τους ακόμη.
Σε όλους αυτούς τους οποίους δεν είναι δυνατόν να τους αναφέρω και που αισθάνομαι ένοχος για αυτό, ζητώ να με συγχωρεθεί. Όλους αυτούς τους ευγνωμονούμε και θα τους θυμόμαστε πάντα με αγάπη.
Ο Ορφέας έζησε 100 χρόνια και προσπαθήσαμε όλοι μας όσο μπορέσαμε να τον κρατήσουμε ζωντανό, να περισώσουμε την ιστορία του και την περιουσία του και πιστεύω ότι και οι επερχόμενοι θα πράξουν το ίδιο και καλύτερο.
Κυρίες και κύριοι σας ζητώ συγγνώμη που σας κούρασα με την μακροσκελή μου ομιλία, αλλά αυτή την στιγμή του εορτασμού της συμπλήρωσης των 100 χρόνων του Ορφέα μας, πιστεύω ότι ήταν υποχρέωση και καθήκον μου να αναφερθούν μερικά ιστορικά γεγονότα και οι άνθρωποι που πρόσφεραν πολλά.
Προσωπικά αισθάνομαι υπερήφανος και ευτυχής που ως Πρόεδρος του Διοικητικού Συμβουλίου εκπροσωπώ σήμερα τον Ορφέα τον ιστορικό αυτό Σύλλογο μαζί με τα άξια μέλη του Διοικητικού Συμβουλίου.
Ο Ορφέας δεν είναι ένα απλό Σωματείο όπως όλα τα άλλα αξιόλογα βέβαια που υπάρχουν. Είναι η ζωντανή Ιστορία της ωραίας μας πόλης και των αγώνων της.
Ας τον προσέξουμε όλοι και ας τον βοηθήσουμε να ζήσει εις το διηνεκές.

Σας ευχαριστώ ._


Νικόλαος Χρ. Χρηστίδης 
Πρόεδρος ΟΡΦΕΑ 1997-2006